تاریخ : 29 مرداد 1396
زمان : 14:15:08
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 463 بار
  • بازدید دیروز : 864 بار
  • بازدید ماه : 21721 بار
  • بازدید کل : 558785 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    کشف بخش جدیدی از دیوار چین

    دوسال پس از کشف بخشی از دیوار چین در مرز این کشور با مغولستان، بخش دیگری از این اثر تاریخی در شمال چین کشف شد...

    به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به نقل از فرانس‌پرس، تعدادی از باستان‌شناسان چینی از کشف بخش جدیدی از یکی از مشهورترین سازه‌های ساخته‌ی دست بشر خبر دادند که بین 1800 تا 2200 سال پیش ساخته شده است.

    کارشناسان طول این بخش جدید از دیوار چین را حدود 11 کیلومتر تخمین زده‌اند که تا به‌حال 172 متر از آن به‌طور کامل کشف شده است. از اوایل سال جاری میلادی، دولت چین پروژه‌ای را با هدف کشف بخش‌های ناشناخته‌ی دیوار چین با استفاده از فن‌آوری‌های مدرن، بویژه تصاویر ماهواره‌یی آغاز کرده که منجر به کشف قطعات زیادی از این اثر تاریخی شده است که بیش‌تر آن‌ها در مناطق جنگلی واقع شده‌اند.

    باستان‌شناسان در دهه‌های گذشته طول دیوار چین را حدود پنج‌هزار کیلومتر تخمین زده بودند. اکنون ‌با استفاده از فن‌آوری‌های مدرن، طول این دیوار نزدیک به نه‌هزار کیلومتر برآورد شده است.

    البته بخش‌های زیادی از دیوار چین به دلایل مختلفی از جمله ساخت جاده و تغییرات آب‌وهوایی تخریب شده و بخش‌های دیگری از این اثر در آستانه‌ی نابودی‌اند. این امر اعتراض نهادهای بین‌المللی از جمله یونسکو را در پی داشته است.

    طبق بررسی‌های انجام‌شده توسط چند سازمان غیردولتی، در سال‌های اخیر، 30 درصد دیوار چین تخریب شده و حدود 20 درصد آن در خطر نابودی کامل‌ است. کارشناسان دلیل اصلی این امر را طول زیاد این دیوار و نبود قوانین بازدارنده در چین برای حفاظت از آثار تاریخی می‌دانند.

    تاکنون هیچ تصویری از این کشف تاریخی در اختیار رسانه‌ها قرار نگرفته است

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    روئیت دیوار چین با چشم غیرمسلح از فضا

    این دیوار به طول 6350 کیلومتر از شمال چین، شانهای گوان، به دریای بوهای در شرق، و در غرب به استان گانزو کشیده شده است و حدودا 2000 سال طول کشیده تا این دیوار در ادوار مختلف یعنی از قرن هفتم قبل از میلاد تا قرن 16 میلادی ساخته شد.

    عرض متوسط دیوار 5 متر و بلندی دیوار 10 متر است که 5 اسب در کنار هم میتوانند حرکت کنند. جمعا 10000 برج دیده بانی دارد. این دیوار به عنوان مرز چین ساخته نشده است، بلکه به عنوان حفاظی در برابر حملات مغول ها ساخته شده است. جالب است بدانید که فضانوردانی که در کره ماه فرود آمدند به زمین مخابره کردند که ما میتوانیم با چشم غیر مسلح دیوار چین را ببینیم.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    آشنایی با دیوار چین

    ساخت دیوار چین یا دیوار بزرگ چین از قرن دوم قبل از میلاد تا قرن هفدهم طول کشید. این دیوار به منظور مقابله با هجوم اقوام مهاجر عشایر، همچون مغول‌ها، ترک‌ها و هون‌ها ساخته شده بود.

    دیوار چین متعلق به سلسله «مینگ» (سال 1368 - سال 1644) است که از غرب به دروازه «جایو گوان» در استان «گان سو» چین و از شر ق به ساحل رود «یالو جیان» در استان «لیائو نینگ» در شمال شرقی چین منتهی می‌شود و در میان آن 9 استان، شهر و ناحیه خودمختار به طول 7300 کیلومتر وجود دارد.

    دیوار چین یکی از 7 اعجاز جهان است و در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی‌ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است.

    این دیوار در نقشه جغرافیایی چین 7000 کیلومتر امتداد دارد. این اثر سال 1987 در فهرست میراث جهانی ثبت شد. حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت‌های شمالی، برج‌های آتش برای خبررسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و روی آن ایجاد کرد. در قسمت‌های مختلف دیوار تفاوت نژادها و قوم‌های مختلف به نحو بسیار چشمگیر و باورنکردنی، قابل مشاهده است.

    قسمت اعظم این دیوار، در زمان امپراطوری مینگ ساخته شده و از گذرگاه shanhaiguan در شرق چین شروع شده و تا گذرگاه jiayuguan در غرب ادامه دارد که در این میان از استان‌هایLiaoning،Hebei، Beijing، Tianjin، Shanxi، Inner Mongolia،Ningxia، Shaanxi و Gansu عبور می‌کند.

    این دیوار نمادی قابل توجه از فرهنگ مردم چین به شمار می‌رود. در این دیوار ترکیبی از سمبل‌های مردمی و اسطوره‌های چین به چشم می‌خورد. اما زیباترین و درعین حال غم انگیزترین افسانه‌ای که در این باره نقل شده است، درباره فروریختن قسمتی از دیوار به خاطر منگ چیانگنو است.

    وی پس از کشته شدن شوهرش در حین ساخت این دیوار، در غم او بسیار گریست و پس از آن سرگذشت تلخ و غم انگیزی پیدا کرد. این داستان در کتاب‌ها و ترانه‌های عامیانه و اپراهای قدیمی نقل شده است و در میان مردم چین، بسیار مشهور است.

    در ساختن این دیوار، از مصالح و نیروهای انسانی بی‌شماری از جمله سربازان، زندانیان و مردم بومی استفاده شده است. دیوار چین سمبل و نشانه بارزی از خرد، پشتکار و سرسختی مردم چین است.

    در ساخت این دیوار، از آرد برنج در ساختار آجرهای آن استفاده شده است. به این شکل که معماران و طراحان دیوار چین برای آنکه به آجرهای دیوار استحکام بیشتری ببخشند، به ترکیبات سازنده آن، آرد برنج نیز افزودند تا دوام و قدرت دیوار را افزایش دهند. دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیون‌ها چینی در دوره باستان چین است. این اثر پس از هزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است. این بنا با ۶۳۵۲ کیلومتر طول، از لحاظ جرم و حجم بزرگترین ساختمان جهان می‌باشد و تنها شی ساخته دست انسان است که برای فضانوردان از فضا قابل مشاهده می‌باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    طول دقیق دیوار چین

     

    اداره دولتی نقشه‌برداری چین طول دقیق دیوار چین را اعلام کرد.

    روزنامه اینترنتی روسی «لنتا» در شماره امروز خود می‌نویسد: بر اساس نتایج آخرین تحقیقات طول دیوار بزرگ چین هشت هزار و هشتصد و پنجاه و یک کیلومتر و هشتصد متر است که شش هزار و دویست و شصت کیلومتر آن از آجر و دو هزار و دویست و سی کیلومتر آن از خاک ساخته شده و سیصد و شصت کیلومتر آن اصلا به شکل دیوار نیست و به صورت شکاف‌هایی است که از آب پر شده‌اند.

    بنا به این گزارش در دائره‌المعارف‌هایی که پیش از این منتشر شده اند طول دیوار چین بین چهار تا شش هزار کیلومتر ذکر شده است.

    گفتنی است ساخت دیوار چین از قرن سوم پیش از میلاد آغاز شده و در حال حاضر تنها بخش‌هایی از آن که ششصد سال قبل از حکومت سلسله «مین» ساخته شده‌اند باقی مانده است. این دیوار به منظور حفاظت خاک چین در برابر حملات قبایل ساخته شده و در حال حاضر یکی از معدود آثار تاریخی دست‌ساز جهان به شمار می‌رود که با چشم غیر مسلح از فضا قابل مشاهده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    دیوار بزرگ چین

    در طول قرنها، بشر آثار شگفت انگیزی را به وجود آورده که نشانه هوش، دانش و اوج خلاقیت او در هنر و معماری و مجسمه‌سازی و علوم گوناگون بوده است. در این میان و در دنیای کهن 7 اثر بزرگ در معماری و مجسمه سازی وجود داشته که به جز یکی، دو اثر، بقیه در گذرگاه زمان از میان رفته است.

    براساس نوشته های تاریخی، عجایب هفتگانه عبارت بودند از: آرامگاه موزله (یونان)، اهرام مصر، فانوس اسکندریه، مجسمه عظیم رودِس(یونان)، باغهای معلقه بابل، مجسمه الپ و معبد آرتیمس که از این آثار تنها اهرام مصر بر جای مانده است.

    اما اثر شگفت‌انگیز دیگری که در عصر کنونی جزو عجایب هفتگانه از آن نام برده می‌شود، دیوار عظیم چین است.

    یکی از عجایب هتفگانه جهان دیوار چین است. این بنا به واسطه طول، انبوه مصالح مورد استفاده و نوع معماری بکار گرفته شده در ساخت و عظمت، اهمیت ویژه‌ای یافته است. این دیوار در سراسر شمال چین از شرق به غرب در شاخه های مختلف کشیده شده است. طول تقریبی آن حدود7 هزار و300 کیلومتر است و تنها بنای ساخت بشر است که از کره ما با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است. احتمال می‌رود ساخت دیوار چین770 سال قبل از میلاد مسیح شروع شده و 1366 سال بعد از میلاد به پایان رسیده باشد. در طول این مدت زمان بیش از 20 امپراطوری و حکومت کوچک و بزرگ در ساخت آن دخالت داشتند. میزان مصالح بکارگرفته شده در دیوار چین بقدری است که می توان با چیدن آنها کنار یکدیگر5 بار کره زمین را دور زد. ساخت این دیوار از «شان هایگوان» شروع شد و پس از عبور از دهها کوه، دشت، رودخانه و دره‌های مختلف از 5 ایالت و 2 منطقه حکومتی مستقل عبور کرده و در گانسو پایان یافت. متوسط عرض دیوار چین 6 متر وارتفاع آن10 متر است و در برخی مکانها، پهنایش تا اندازه ایست که10 سرباز می توانند در کنار یکدیگر از آن عبور کنند.

    در مورد مصالح مورد استفاده در ساخت این دیوار باید گفت که در اوایل ساخت از مصالح ابتدایی مانند آجرهای گلی و خشت استفاده می‌شد ولی بعدها سنگ و مصالح بهتر نیز برای تکمیل آن بکار گرفته شد. در حال حاضر بسیاری از بخشهای این دیوار که از مصالح ابتدایی ساخته شده بود تخریب شده است.

    در زمانی که سلاحهای جنگی، تنها شامل تیروکمان، شمشیر، سپر و نظایر آنها بود ساخت یک دیوار مرتفع، استراتژی بسیار خوبی برای جلوگیری از تجاوز دشمنان بشمار می‌رفت. این دیوار دارای برجهای نگهبانی و ارسال پیام، محل ذخیره اسلحه و آذوقه، پادگان، خندق، دروازهای عبور و امکانات دیگری بود که از نقطه نظر نظامی دارای ارزش ویژه‌ای بوده است. این سیستم، حکومت مرکزی را قادر می ساخت تا با تمامی بخشها و قسمتها به ویژه سطوح مختلف ارتش و بخشهای مهم و حیاتی به سهولت در تماس باشد و نیروهای تحت فرمان خود را به سرعت به نقاط مورد نظر اعزام کند.

    هیچکس به درستی نمی‌داند که نخستین سنگ بنای این دیوار دقیقاً در چه گذاشته آغاز شده است ولی بسیاری از مورخین و باستان شناسان بر این عقیده‌اند که دیوار چین حدود770 سال قبل از میلاد در زمان امپراطور زوهو در مقیاس کوچکتر و به عنوان یک دیواره محافظ در مقابل تجاوز قبایل شمالی بر پا شده است. بخش ساخته شده دیوار چین در ایالت «چو» و به دنبال آن در «کوی» به طول600 کیلومتر بوده و در مدت بیش از300 سال ساخته شده است. معماری این بخش از دیوار بصورت حرف U بوده و به عنوان دیوار مربعی نامیده شده است. امروزه بقایای کمی از این دیوار کهن وجود دارد. این دیوار به دریای زرد چین منتهی می شد.(476-770 قبل از میلاد).

    بین سالهای221 تا476 قبل از میلاد ایالات مقتدر در چین شامل کوین، کوی، چو، هان، یان و زاهو می‌شوند که هر کدام برای محافظت از سرزمینشان به دور خود دیوار کشیدند. برای مثال در ابتدای شروع جنگهای بزرگ بین ایالات مختلف، ایالت کوین که از نظر اقتصادی ضعیف و از نزاع داخلی و حملات مختلف در رنج بود. در زمان پادشاهی کوین لیگونگ و جیانگونگ ساخت دیوار از جنوب رودخانه زرد ادامه یافت. با قدرت گرفتن ایالات زاهو دیوار در دو قسمت ساخته شد. پادشاه زاهو فردی بسیار زیرک و عاقل بود و سعی در تبادل فرهنگهای کشورهای مختلف داشت. یکی از استراتژی‌های وی این بود که فرهنگ هورافرا گرفت و با شناخت کامل از آن به پیکار با مردم آن سرزمین پرداخت. این قسمت دیوار اکنون در ناحیه درمانگولا قرار دارد. در این دوره هر یک از 7 ایالت مقتدر یادشده دیوارهای متعددی را در سرزمین خود ساختند که امروزه بقایای برخی از آنها وجود دارد.

    بسیاری بر این عقیده‌اند که دیوار بزرگ چین توسط امپراطوری کوین شیهانگ(207-221 قبل از میلاد) که توانست پس از به قدرت رسیدن بر بیشتر ایالات چین تسلط یافته و آنها را یکپارچه کند ساخته شده است. به دستور امپراطوری بنام شی هوانگ دیوارهایی که در گذشته در قسمتهای مختلف ساخته شده بود تکمیل و به یکدیگر متصل شدند.

    شی هوانگ تصمیم داشت که برای پایداری امپراطوری خود این دیوار را توسعه دهد. بدین ترتیب پروژه متصل ساختن دیوارهای گذشته آغاز و در سراسر شمال چین از مغولستان میانه به طول 5 هزار کیلومتر ادامه یافت. طراحی و معماری جدید توسط این امپراطوری توانست کشور چین را از گزند حملات قبایل شمالی حفظ کند. این دیوار به سه بخش شرقی، میانی و غربی تقسیم شد. قسمت شرقی و غربی تکمیل دیوارهای دوره اول و جنگهای هفت ایالت بود و فقط قسمت میانی در این دوره ساخته شد.

    ادامه ساخت و تکمیل این دیوار در دورهای بعدی توسط امپراطوریهای هان (206 قبل از میلاد تا24 بعد از میلاد)، وی (543-386 بعد از میلاد)، کو (577-550 بعد از میلاد)، سوی (618-581 بعد از میلاد)، لیائو (1125-916 بعد از میلاد)، جین (1234-1115 بعد از میلاد) تکمیل، تقویت و ادامه یافت.

    با به قدرت رسیدن امپراطوری مینگ(1644-1368 بعد از میلاد) چهره این دیوار تغییر کرد. در دوران این حکومت به امپراطوران توصیه شده بود که با افزایش بلندی دیوار، تقویت و ساخت برجهای نگهبانی، می‌توان از هر گونه تعرض و تجاوز قبایل متخاصم شمالی جلوگیری کرد. به دنبال اتخاذ این سیاست، بازسازی این دیوار شروع شد و تغییر آن بر مبنای دستور داده شده و به صورت یک پروژه عظیم درآمد. در این دوره نه تنها دیوارهای ساخت امپراطوری «کوین» بلندتر و مقاومتر شد بلکه برای تغییر آن روشهای مدرن مهندسی سازه و لجستیک بهره فراوان گرفته شد. در نتیجه این تلاشها و کاربرد مصالح جدیدی مانند سنگ برای رو کاری و ترمیم، چهره این دیوار به کلی عوض شد. در طول200 سال قدرت این امپراطوری هیچگاه نقصانی در تکمیل این پروژه بوجود نیامد و کار ادامه یافت و در طول این مدت زمان، دیوار چین دارای حدود 18 برابر سازه نسبت به گذشته شد.

    عظمت این دیوار نه تنها به واسطه بزرگی آن بلکه نیروی عظیم انسانی بکار گرفته شده در احداث آن است. میلیونها نفر برای ساخت این دیوار در دوران مختلف بکار گرفته شدند. این افراد شامل سربازان، زندانیان، اسرای جنگی، کارگران، کشاورزان و مردم عادی بودند. برای مثال در زمان امپراطوری «کوین» که دیوارهای دوران اول به یکدیگر متصل شدند، ژنرال مینگ تیان از300 هزار سرباز به مدت10 سال برای ساخت بنا استفاده کرد. در زمان امپراطوری «کو» علاوه بر تعداد سربازان از 1/8 میلیون نفر به صورت نیروی کار اجباری در ساخت450 کیلومتر از دیوار استفاده شد. میلیونها نفر در اثر شرایط سخت کاری، فقر، گرسنگی، بیماری و حوادث گوناگون جان خود را از دست دادند، همچنین برای ساخت این دیوار بسیاری از خانواده ها از دیدن عزیزان خود برای تمام عمر محروم شدند.

    امروزه جهان تغییر کرده است و هیچ دیواری نمی تواند به عنوان عامل بازدارنده بکار گرفته شود. دیوار بزرگ چین نیز از آن جمله است و دیگر نقش اولیه خود را از دست داده است. این اژدهای غول پیکر که در مدت زمانی بیش از2500 سال به طول هزاران کیلومتر ساخته شده یکی از پربیننده‌ترین آثار باستانی جهان است و تمدن بزرگ کشور چین در کنار نام آن همیشه وجود دارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    اژدهای عظیم، به طول 6700 کیلومتر

     

    دیوار چین این دیوار مانند یک اژدهای عظیم، به طول 6700 کیلومتر از میان صحراها، چمنزارها، کوه‌ها و فلات‌ها، از غرب تا شرق کشور چین عبور کرده است.

     

    این دیوار مانند یک اژدهای عظیم، به طول 6700 کیلومتر از میان صحراها، چمنزارها، کوه‌ها و فلات‌ها، از غرب تا شرق کشور چین عبور کرده است. این دیواردر حدود ۲۷۰۰ سال پیش ساخته شده است که در حال حاضر قسمت‌هایی از آن در حال تخریب است یا به کلی ناپدید شده است. دیوار چین تنها ساخته بشر است که اگر از جو زمین خارج شویم، میتوانیم آنرا ببینیم. با این حال، این دیوارهنوز هم یکی از جاذبه های گردشگری در دنیا به شمار می رود که دارای معماری با شکوه و عظیمی است و از لحاظ تاریخی ارزش بسیاری دارد و با عظمتی که دارد هزاران چشم را به خود خیره نگه می‌دارد.

    پیشینه این دیوار

    این دیوار عظیم‌الجثه در اصل در ایالات "یان"، "زائو" و "کین" در فصول مختلف سال در برابر هجوم لشگرهای متخاصم، همانند یک دیواره دفاعی و یک اثر نفوذناپذیر، برای جلوگیری از یورش قبیله های وحشی به شهرها ساخته شده است.

    این دیوار که در طول حکومت پادشاهان مختلف بارها تعمیر و بازسازی شده و گسترش یافته است، در حقیقت هنگامی که برای اولین بار بنا شد، به عنوان دژی مستحکم و مستقل به شمار میرفت و پس از آن در هنگام امپراطوری "کین" به دیوار عظیمی مبدل شد. امپراطور "کین شیهوانگ" پس از متحد شدن ایالات چین، تلاش کرد تا با مرتبط ساختن قسمت‌های این دیوار در قسمت‌های شمالی به یکدیگر، حملات لشگریان "هان" را دور سازد. از آن پس، این دیوار بزرگ به عنوان بنای یادبود ملت چین در طول تاریخ، بر شمرده می شده است. دیدار و گشت و گذار از این دیوار، همانند سفری به گذشته‌های تاریخ است. زیرا در هر قدمی که برمی‌دارید، با یکی از شاهکارها و عجایب معماری روبرو می‌شوید.

    معماری و ساختمان دیوار

    نحوه ساخته شدن این دیوار بسیار جالب است. در ساختن این دیوار، از مصالح و نیروهای انسانی بیشماری از جمله سربازان، زندانیان و مردم بومی استفاده شده است. دیوار چین سمبل و نشانه بارزی از خرد، پشتکار و سر سختی مردم چین است.

    اما یکی از نکات جالب توجه که در ساخت این دیوار وجود دارد، استفاده از آرد برنج در ساختار آجرهای آن است. به این شکل که معماران و طراحان دیوار چین برای آنکه به آجرهای دیوار استحکام بیشتری ببخشند، به ترکیبات سازنده آن، آرد برنج نیز افزودند تا دوام و قدرت دیوار را افزایش دهند.

    در قسمت‌های مختلف دیوار تفاوت نژادها و قوم های مختلف به نحو بسیار چشمگیر و باور نکردنی، قابل مشاهده است. قسمت اعظم این دیوار که امروزه شاهد آن هستیم، در زمان امپراطوری "مینگ" ساخته شد. که از گذرگاه shanhaiguan در شرق چین شروع شده و تا گذرگاه jiayuguan در غرب ادامه دارد که در این میان از استان های Liaoning، Hebei، Beijing، Tianjin، Shanxi، Inner Mongolia، Ningxia، Shaanxi و Gansu عبور می‌کند.

    نگهداری و محافظت از دیوار

    آکادمی دیوار بزرگ چین، برای محفظت از این اثر باستانی تاسیس شده است. پس از بررسی و تحقیقی که بر روی این دیوار در استان‌های مختلف انجام شد، در تاریخ 12 دسامبر 2002 میلادی، مسئولین این آکادمی اعلام کردند که بلایای طبیعی از یکسو و تخریب و ویرانی به دست افراد از سویی دیگر باعث شده است که تنها 30 درصد از این دیوار از شرایط خوب و قابل قبولی برخوردار باشد. این تحقیق به مدت 45 روز، بر روی 101 قسمت مختلف دیوار انجام شد.

    سابقه فرهنگی دیوار

    این دیوار نمادی قابل توجه از فرهنگ مردم چین به شمار می‌رود. در این دیوار ترکیبی از سمبل‌های مردمی و اسطوره‌های چین به چشم می‌خورد. اما زیباترین و درعین حال غم‌انگیزترین افساته ای که دراینباره نقل شده است، درباره فروریختن قسمتی از دیوار به خاطر "منگ چیانگنو" است. وی پس از کشته شدن شوهرش در حین ساخت این دیوار، در غم او بسیار گریست و پس از آن سرگذشت تلخ و غم‌انگیزی پیدا کرد. این داستان در کتاب‌ها و ترانه‌های عامیانه و اپراهای قدیمی نقل شده است و در میان مردم چین، بسیار مشهور است.

    مسافرت در طول دیوار اگر تمایل دارید که از این دیوار بازدید نمایید، بهترین منطقه برای شروع، "سیماتای" است که در 110 کیلومتری شمال شرقی بیجینگ (پکن) قرار گرفته است. زیرا این منطقه از دیوار، هنوز هم فرم اصلی و واقعی خود راحفظ کرده، و به علت کمبود وسایل نقلیه عمومی در این ناحیه، از طرف توریست های دیگرهنوز مورد توجه قرار نگرفته است

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    دیوار چین، تنها میراث جهانی قابل رویت از آسمان

     

    دیوار بزرگ چین تا قرن هفدهم میلادی در چین ساخته شد. یونسکو در سال 1987، این سازه عظیم ساخته دست بشر را به خاطر اهمیت آن از نظر تاریخی، استراتژیک و معماری در فهرست میراث جهانی ثبت کرد.     

    بخش عمده این دیوار به دستور امپراتوران سلسله مینگ و برای حفاظت از چین در برابر اقوام ترک و مغول ساخته شد. این دیوار در محل دیوارهای کوچک‌تری ساخته شد که در قرن سوم پیش از میلاد در برابر هجوم اقوام بیابان‌گرد نواحی مغولستان و منچوری امروزی ساخته شده بود.

    این دیوار که بیش از 6350 کیلومتر طول دارد، از تنگه شانهای در خلیج بوهای در شرق چین تا نواحی جنوب شرقی استان خودمختار شینجیانگ در غرب چین می‌رسد.

    به خاطر وسعت بیش از حد این دیوار، استفاده از یک نوع مصالح خاص برای کل قسمت‌های آن مقدور نبوده است و به همین خاطر دیوار چین در هر منطقه از مصالح موجود در همان ناحیه ساخته شده است. برای مثال قسمت‌هایی از این دیوار که در نزدیکی پکن قرار دارد، از جنس سنگ آهک ساخته شده است. گرانیت و آجر پخته، از دیگر مصالحی هستند که در دیگر نقاط این دیوار به کار رفته‌اند. در قسمت‌های منتهی‌الیه غربی این دیوار که به خاطر شرایط بیابانی مصالح مناسبی یافت نمی‌شده است، این دیوار با ریختن خاک میان دیواره‌های چوبی که با حصیر به هم بسته می‌شدند، ساخته شده است.

    برای افزایش توان دفاعی دیوار چین، در فواصل منظم برج‌های دفاعی در آن ساخته شده است که مدافعان دیوار در صورت مغلوبه شدن جنگ، قادر به عقب‌نشینی و تجدید قوا در آن‌ها بوده‌اند.

    تاریخچه دیوار چین

    نخستین دیوار دفاعی در چین، در زمان سلسله کین (221 تا 207 پیش از میلاد) ساخته شد. این دیوار که در واقع از به هم پیوستن چند دیوار دفاعی کوچک‌تر تشکیل شد، در قسمت شمال دیوار چین امروزی قرار داشت و در حال حاضر بقایای اندکی از آن باقی مانده است. در طول سلسله‌های بعدی حاکم بر چین نیز دیوارهای دفاعی متعددی در مرزهای شمالی این کشور ساخته شد.

    دیواری که امروز به نام دیوار بزرگ چین می‌شناسیم در دوران حکومت سلسله مینگ در مقیاسی وسیع‌تر و مصالحی بادوام‌تر از دیوارهای قبلی، ساخته شده است. هدف اصلی از ساخت این دیوار ممانعت از ورود آدم‌ها نبود، چون به هر حال صعود از این دیوار ممکن است، بلکه جلوگیری از هجوم دسته‌های سوار اقوام بیابان‌گرد و غارت شهرهای مرزی بوده است.

    دیوار بزرگ سلسله مینگ در شرق از تنگه شانهای در استان هبی آغاز می‌شود و پس از عبور از 9 استان و 100 شهرستان، در محوطه تاریخی تنگه جیائو در صحرای گبی در استان گانسو پایان می‌پذیرد. پس از پایان دیوار نیز تا چندین کیلومتر، برج‌های دفاعی سر راه واحه‌های جاده ابریشم قرار دارند که با دود با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کرده‌اند.

    در طول سال‌های ساخت دیوار چین، بسیاری از کارگرانی که به دستور حکومت در عملیات ساخت دیوار شرکت می‌کردند، بر اثر هجوم راهزنان و یا مریضی ناشی از کار سخت، جان خود را از دست دادند؛ به همین خاطر این دیوار به «طویل‌ترین گورستان زمین» نیز شهرت دارد. البته اجساد کارگران در دیوار دفن نمی‌شد، چون این کار باعث کاهش استحکام دیوار می‌شد و به همین خاطر کارگران اغلب کنار دیوار به خاک سپرده می‌شدند.

    پس از هجوم اقوام مانچو - که با خدعه دروازه‌های دیوار را گشودند و به خاک چین وارد شدند - و پایه‌گذاری سلسله کینگ توسط آن‌ها، دیوار چین اهمیت استراتژیک خود را به تدریج از دست داد، چرا که حالا همان اقوامی که قرار بود دیوار مانع از هجوم‌شان شود، بر کل چین فرمانروایی می‌کردند.

    رویت دیوار چین از فضا: افسانه یا واقعیت؟

    این که دیوار چین از فضا قابل رویت است یا خیر، سال‌ها محل مناقشه بوده است. کسی که نخستین بار ادعای دیده شدن دیوار چین از فضا را مطرح کرد، ریچارد هالیبرتن بود که در سال 1938 در کتاب مشهورش، «کتاب دوم عجایب»، نوشت دیوار چین تنها ساخته دست بشر است که از سطح ماه قابل رویت است. این افسانه تا سال‌ها مورد قبول همگان بود و حتی به کتاب‌های درسی نیز راه یافت، اما حقیقت آن است که دیوار چین از ماه قابل رویت نیست و حتی امکان تشخیص این دیوار از مدار زمین هم محل مناقشه است.

    یکی از فضانوردانی که با شاتل از مدار زمین خارج شده است، می‌گوید «دیوار چین از فاصله 290 کیلومتری به بعد غیرقابل رویت است.» ویلیام پوگ فضانورد دیگری که ادعا می‌کرد دیوار چین را از فضا دیده است، بعداً متوجه شد آن چه دیده است نه دیوار چین، که کانال بزرگ پکن بوده است. البته او توانست بالاخره با استفاده از دوربین چشمی، دیوار چین را ببیند، اما به گفته او «رویت این دیوار با چشم غیرمسلح ممکن نیست.» یانگ لیوی، فضانورد چینی نیز که چندی پیش به فضا رفت، گفت که قادر به رویت دیوار چین از فضا نبوده است.

    در واقع دیوار چین تنها چند متر عرض دارد - عرضی مشابه بزرگراه‌ها و باندهای فرودگاه - و رنگ آن نیز به رنگ حاک است. به همین خاطر تنها در صورت وجود شرایط جوی مناسب، این دیوار از قسمت‌های پایینی مدار زمین که حدود هزار بار از ماه نزدیک‌تر است، قابل رویت است.

    به گفته جین کرنن، فضانورد آمریکایی، «در مدار زمین و از ارتفاع 160 تا 320 کیلومتری، رویت دیوار چین با چشم غیرمسلح ممکن است. «اد لو»، دانشمند و فضانورد مستقر در ایستگاه فضایی بین‌المللی اضافه می‌کند: «امکان رویت دیوار چین از خیلی چیزها کمتر است و برای پیدا کردنش باید دقیقاً بدانید کجا دنبالش بگردید.»

    اما عکسی که اخیراً از ایستگاه فضایی بین‌المللی از کره زمین گرفته شده است، بالاخره فرضیه رویت‌پذیری دیوار بزرگ چین با چشم غیرمسلح را تایید می‌کند. این عکس که توسط لروی چیائو، فضانورد چینی ـ آمریکایی گرفته شده است، نخستین عکسی است که امکان رویت دیوار چین از فضا (در صورت شرایط جوی مناسب) را تایید می‌کند.

    دیوار چین در دوران معاصر

    به خاطر طول بسیار زیاد دیوار چین، محافظت سازماندهی شده از آن ممکن نیست و این امر به تخریب بخش‌های زیادی از دیوار انجامیده است. وضعیت این دیوار در قسمت‌هایی که مورد بازدید گردشگران قرار می‌گیرد بهتر است، اما در نقاط دور افتاده و روستاهای فقیر، گاه روستاییان از دیوار به عنوان منبع مصالح ساختمانی برای ساخت خانه‌ها و جاده‌های خود استفاده می‌کنند.

    بر اساس تحقیقی که در دسامبر سال 2002 صورت گرفت، تنها 30 درصد طول دیوار چین وضعیت حفاظتی مناسبی دارد و بقیه بخش‌های آن محتاج توجه و حفاظت بیشتر است. در سال‌های اخیر سازمان یونسکو نیز چندین بار به دولت چین در مورد لزوم حفاظت بهتر از این میراث بی‌نظیر بشری هشدار داده است، اما طول 6 هزار کیلومتری و هزینه بالای مرمت و نگهداری این دیوار باعث شده است تا امروز چاره‌ای جدی برای حفاظت از آن اندیشیده نشود.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    آیا دیوار بزرگ چین از فضا دیده می‌شود؟

    ماه اکتبر گذشته «یانگ‌لی‌وی»، اولین فضانورد چینی 21 ساعت را در فضا گذراند. این یک دستاورد افتخارآمیز برای ملت چین بود. اما یک مورد ناامید کننده نیز در آن وجود داشت: «لی‌وی» به اطلاع مردم خود رساند که او بزرگترین نماد ملی کشور،‌ یعنی دیوار بزرگ چین را از مدار زمین ندیده است.

     «زمین از فضا بسیار زیبا بنظر می‌رسید،‌ اما من دیوار بزرگمان را ندیدم»،‌ این جملاتی بود که لی وی پس از بازگشت خود از مدار زمین به روزنامه‌نگاران گفت.

    چین بمدت چند دهه از این ایده مفتخر بود که دیوار بزرگ، تنها شیء ساخته دست انسان است که برای فضانوردان از فضا قابل مشاهده می‌باشد. پس از یافته‌های ناامیدکننده «یانگ‌لی‌وی»،‌ پیشنهاد شده بود که دیوار در شب چراغانی شود، بطوریکه بتواند در آینده از فضا دیده شود. برخینیز درخواست کرده بودند که کتابهای درسی مدارس بازبینی شده و یافته های لی وی در آنها اعمال گردد.

    لیکن چنین پیشنهاداتی چندان ضروری نیستند،‌ زیرا بر طبق گفته‌های فضانورد آمریکایی یوجین سرنان که در طی بازدیدی از سنگاپور برای خبرنگاران سخن می گفت، در مدار زمین‌ در ارتفاع 160 تا 320 کیلومتری دیوار بزرگ چین با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است.

    در هنگام مسافرت «لی‌وی« در مدار زمین، شرایط جوی و یا نوری برای او مناسب نبود. اگر نور خورشید با زاویه کم به دیوار بتابد،‌ سایه دیوار چین قابل مشاهده خواهد بود.

    اما آنچه برای چشم انسان قابل مشاهده نیست،‌ برای ماهواره‌ها کاملاً دیدنی است. دوربین با قدرت تفکیک بالای ماهواره پروبا این تصویر را از ارتفاع 600 کیلومتری زمین،‌ از دیوار چین تهیه کرده است. دوربین این ماهواره سیاه و سفید بوده و مجهز به یک تلسکوپ کوچک است. بنابراین قدرت تفکیک بسیار بالاتری از چشم انسانی فراهم می‌سازد.

    بنابراین،‌ درحالیکه دوربین «پروبا» اشیاء ساخته دست انسان با پنج متر مربع سطح را تفکیک می‌کند، چشم غیر مسلح انسان در مدار پایین کره زمین تنها می تواند اشیاء مصنوعی بزرگی چون چون مرز بین انواع گوناگون گیاهان کاشته شده در مزارع یا شکل مشبکی که توسط خیابانهای شهری ساخته می‌شود را تشخیص دهد. برای دیدن جاده های مجزا یا ساختمانهای بزرگ فضانوردان نیاز به لنزهای زوم کننده دارند.

    پروبا ماهواره کوچکی است که توسط آژانس فضایی اروپا در اکتبر 2001 به فضا پرتاب شده است. این ماهواره که در مدار 600 کیلومتری زمین می‌گردد در ابتدا برای یک ماموریت یکساله طراحی شده بود،‌ اما اکنون عمر کاری آن تمدید شده است. مهمترین ابزار آن دوربین با قدرت تفکیک بالا یا HRC است که می تواند از یک منطقه به مساحت 25 کیلومتر مربع تصویری با قدرت تفکیک 5 متر تهیه کند.

    پروبا می‌تواند از یک نقطه بر روی سطح زمین تصاویری از زوایای متفاوت و با ترکیب لنزهای مختلف نوری و مادون قرمز تهیه کند. آژانس فضایی اروپا در صدد است در سال 2005 ماهواره پروبای 2 را به فضا پرتاب کند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    حکایتی در باره دیوار چین

    کمتر کسی است در جهان که نام دیوار چین را نشنیده باشد که بین مغولستان و چین به معنی اخص ممتد است. این دیوار بزرگ بیش از دو هزار سال عمر کرده است و بیش از 6000 کیلومتر طول دارد.

    بلندی آن قسمت دیوار که در شمال پکن بناشدن است 8.5 ممتر و در نقط دیگر از 4 تا 15 متر است و قطر دیوار 4.5 تا 7.5 متر می‌باشد و در فواصل، برجها قرار دارند. تصور نکنید دیوار چین یک دیوار متصل دیوارهای دراز و کوتاه در هم و برهم است. چون هر دودمان پس از روی کار آمدن دیوارهائی می‌ساختند از این روی دیوار چین شامل دیوارهای متعدد جدا گانه شده است.

    ابتدای دیوار در مشرق شانهای گوان، نا نکو، ین من (در شانسی) و جیایو گوان (در گانسو) است و ساختن دیوار در قرن سوم قبل از میلاد درعهد امپراطور "شی‌خوانگ‌تی از سلسله سلاطین "چین" (221 تا 108 قبل از میلاد) شروع شد و دامنه کار دیوارسازی در طی سلطنت آن دودمان بسیار وسیع گردید. یک میلیون برای این کار بسیج شده بودند و چون شرایط کار بسیار سخت بود گروه کثیری از کارگران می‌رفتند و برنمی‌گشتند.

    کسانی که در محل ساختمان می‌مردند جسدشان را لای دیوار می‌گذاشتند. اکنون در انتهای شرقی این دیوار یعنی در "شان‌های‌گوان" معبدی وجود دارد که می‌گویند برای بانوئی به اسم "مون جیان نو" ساخته شده است. "مون‌جیان‌نو" دختری بود که با جوانی از مردم دهکده خود ازدواج کرده بود. چند روز پس از ازدواج شوهر را برای دیوارسازی بردند. چند سالی از رفتن او گذشت و هیچ خبری از او نرسید.

    "مون جیان نو" که پیوسته نگران سرنوشت شوهر خود بود عاقبت تصمیم گرفت شخصا برود و از وی سراغی بگیرد و او را بیابد. روزی عازم محل کار او شد پس از طی مسافت بسیار سرانجام به محل کار شوهر رسید، ولی شوهر خود را پیدا نکرد. همکارانش به او گفتند خیلی احتمال دارد که شوهرش مرده باشد و جسد او را هم لای دیوار گذارده باشند.

    مون جیان نو این خبر را که شنید بسیار غمگین گردید و همانجا ماند و روزها و شبها زیر آن قسمت دیوار می نشست و گریه می‌کرد. شبی در اثنا گریستن، آواز مهیبی شنید سرش را بلند کرد دید دیوار شکاف برداشته است، در داخل شکاف جسد شوهر خود را تشخیص داد، آخر لباسی را که شوهرش برتن داشت خوب می‌شناخت. "مون جیان نو" بیدرنگ خود را روی جسد شوهر خود افکند و دیگر بیرون نیامد. اکنون این حکایت اسفناک همچنان در میان مردم چین برسر زبانهاست و سرزنشی از بیداد و ستم گذشتگان دارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    دیوار چین، از ویکی‌پدیا، دانشنامه آزاد

    دیوار چین که یکی از عجایب هفت‌گانه جهان شمرده می‌شود، در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در قدیم است. این دیوار در نقشه جغرافیایی چین ۷۰۰۰ کیلومتر امتداد یافته است. این اثر سال ۱۹۸۷ در "فهرست میراث جهانی" ثبت شد. تاریخ ساخت دیوار چین به قرن ۹ قبل از میلاد باز می گردد. حکومت وقت چین برای جلوگیری از حملات ملیت های شمالی، برجهای آتش برای خبر رسانی و یا قلعه‌های مرزی برای حصول اطلاعات دشمن را در ارتباط با دیوار و بر روی آن ایجاد کرد. در دوره حکمرانی سلسله‌های بهار و پاییز و کشورهای جنگجو،میان دوک ها جنگ بر پا شد و کشورها با استفاده از کوه‌های مرزی به ساخت دیوار پرداختند تا سال ۲۲۱ قبل از میلاد،امپراتور چین شی خوان پس از به وحدت رساندن چین، دیوارهای دوک ها را به هم متصل کرد که به صورت دیوار بزرگ در مرزهای شمالی بر روی کوه‌ها در آمد. او می‌خواست با این کار از حملات دشمن به مراتع شمالی جلوگیری کند.

     

    در این زمان طول دیوار چین به ۵۰۰۰ کیلومتر می رسید. در سلسله خان پس از سلسله چین طول دیوار به ۱۰ هزار کیلومتر رسید. در تاریخ دو هزار و اندی ساله چین، حکمرانان دوران مختلف به ساخت دیوار چین پرداختند. تا اینکه طول دیوار به ۵۰ هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره زمین است.

     

    دیواری که اکنون مردم مشاهده می کنند، دیوار متعلق به سلسله مینگ (سال ۱۳۶۸– سال ۱۶۴۴ میلادی) است از غرب به دروازه " جایو گوان " در استان گان سو چین و از شرق به ساحل رود یالو جیان در استان لیائو نینگ در شمال شرقی چین منتهی می‌شود و درمیان آن ۹ استان، شهر و ناحیه خود مختار به طول ۷۳۰۰ کیلومتر وجود دارد و مردم آنرا دیوار طولانی می نامند. دیوار چین به عنوان پروژه تدافعی بر روی کوه‌ها ساخته می شد از بیابان‌ها مراتع و لجنزارها عبور می‌کرد. کارگران طبق عوارض زمینی، ساختار متفاوتی برای ایجاد دیوار در نظر گرفتند که درایت و عقل نیاکان چین را نشان می دهد. دیوار بر مسیر کوه‌های پر فراز و نشیب امتداد یافته است. در بیرون دیوار پرتگاه‌های بلند دیده می‌شود. در واقع کوه و دیوار به یکدیگر پیوند خورده‌اند. لذا دشمن به هیچ وجه قادر به نفوذ به این دیوار نبود. دیوار چین معمولا با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ساخته شده و در وسط آن خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع ان ۱۰ متر است در پهنای دیوار برای عبور چهار اسب کافی است و در یک ردیف عرض آن ۴ -۵ متر است تا در زمان انتقال غلات و سلاحها مشکلی ایجاد نشود. طرف درونی دیوار، نرده سنگی و در وجود دارد که به آسانی حرکت می‌کند. در فاصله معیینی سکوی دیواری و یا برج آتش برای خبررسانی ساخته شده است. سکوی دیواری برای ذخیره سلاحها و غلات و استراحت سربازان است و در جنگ مخفیگاه بوده است. هنگامی که دشمن دست به حمله می‌زد برج‌های آتش روشن می‌کردند و سراسر کشور از حمله آگاه می‌شدند. اکنون مقاومت دیوار چین به عنوان یک مانع نظامی از بین رفته است. اما زیبایی معماری مخصوص آن دیدنی است. زیبایی دیوار چین پر ابهت، و باعظمت است. از دور دیواری بلند و پر پیچ و خم بر روی کوه‌ها همانند اژدهایی در حال حرکت به چشم می‌خورد و صحنه‌ای شکوهمند ایجاد شده است. از نزدیک، دروازه‌های پر ابهت، دیوارها، سکوهای دیواری، برج‌های دیده‌بانی، برج‌های آتش هماهنگ با عوارض زمینی آکنده از دلربایی هنری است. دیوار چین دارای اهمیت تاریخی و فرهنگی و ارزش دیدنی است. چینی‌ها می‌گویند : " کسی که به دیوار چین صعود نکرده باشد، قهرمان نیست". گردشگران چینی و خارجی از پیمودن دیوار احساس افتخار می‌کنند. حتی سران بسیاری کشورهای خارجی نیز فرصت دیدار از این اثر بزرگ را از دست نمی دهند. برخی از بخش‌های دیوار چین بخوبی حفظ شده است از جمله دیوار "بادلینگ" در نزدیکی بیجنیگ دیوار "سی‌ماتای"، دیوار "موتیان یو"، دروازه «شان‌حای‌گوان» در انتهای شرقی دیوار چین است که نخستین دروازه چین نامیده می‌شود و دروازه "جایوگوان" در انتهای غرب در گان سو، این بخش‌ها همچنین از مکان‌های بسیار مشهور و دیدنی دیوار است و گردشگران زیادی در تمام سال از آنها بازدید می کنند. دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیون‌ها چینی در دوره باستان چین است. این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است. سال ۱۹۸۷ میلادی دیوار چین به عنوان "سمبل ملیت چین" در فهرست میراث جهانی ثبت شد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    مقاصد مشترک ساخت دیوار چین و اهرام مصر

     

    دیوار چین هر جایگاهی که در ذهن بانی آن داشته و هر تغییر جایگاهی که در طول ساخت آن برای آن متصور شده است، به نظر من بیش از آنکه جنبه نظامی داشته باشد و یا حتی اینکه جنبه هنری و یا خودخواهی و هرچیز دیگری باشد، می‌توان مقصد از ساخت آن را مشابه مقصد از ساخت اهرام مصر متصور دانست.

    این بدان معنی است که اگر و تنها اگر قائل به وجود دانشهایی از دست رفته و به مراتب پیشرفته‌تر از زمان حال در گرشته باشم، بنابراین می‌توان تصور کرد که این آثار زیبا و بدیع می‌تواند گنجینه‌ای بزرگ از گذشتگان است که به قصد به جای گذاشته شده است. حال متفکران بزرگ می‌توانند با درک ملزومات مورد نیاز برای ساخت آثاری چون دیوار چین، به میزان دسترسی سازندگان این گونه آثار به دانش فنی پی برد.

    همانطور که ممکن است آیندگان ما در هزاران سال بعد با کشف آثاری چون سی دی و انواع لوح‌های مکتوب دیگر پی به پیشرفت‌های زمان ما ببرند،‌ شاید این آثار نیز لوح‌های فشرده‌ای باشند که ما را به چالش خوانده شدن و کشف رمز فرا می‌خوانند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین
    کرم‌زدایی دیوار چین

    باستان‌شناسان از نابودی کرم‌های ریزی خبر دادند که از بیش از یک‌هزار سال پیش پایه اصلی تخریب و نابودی دیواری 1400 ساله در استان شانکسی واقع در شمال غربی چین را ریخته بودند. پروژه کرم‌زدایی که از ژوئن سال گذشته آغاز شده است، تا کنون دو سوم از ورودی هانگوانگ،‌ یکی از 18 دروازه‌ اصلی شهر ژیان، پایتخت چین در قرن سیزدهم را پاکسازی کرده است.

    جالب اینجاست که این کرم‌ها بیش از یک هزار سال در لابه‌لای این دیوار سکنی گزیده و به مرور زمان باعث خرده شدن و در نهایت تخریب دیوارها شده‌ بودند. کارشناسان به منظور از بین بردن آفت‌ها حشره‌کش‌های شیمایی و بدون آلودگی را در فاصله‌های زمانی 20روزه به دیوارها تزریق کرده‌اند. همچنین از این پس به منظور سالم نگاه داشتن این گونه بناها و پاک‌کردن این مناطق از باکتری،‌ ترک خوردگی و سستی که ناشی از وجود چنین کرم‌هایی است، از مواد سمی پیشرفته‌تری استفاده خواهند کرد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - دیوار چین