تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:20:48
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 118 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22191 بار
  • بازدید کل : 559255 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    اهرام چیچن ایتزا، یوکاتان پنینسولا، مکزیک‏‎:‎

    اهرام چیچن ایتزا یکی از 21 نامزد نهایی رقابت انتخاب 7 عجایب جدید دنیاست. برندگان این رأی ‏گیری منحصر به فرد در هفتم جولای 2007 اعلام خواهند شد و پس از آن ، بخشی از تاریخ می شوند. ‏این برندگان به عنوان بناها وآثار تاریخی به جهانیان معرفی می شوند؛ بناهایی که دارای معنایی جهانی ‏هستند و بخشی از میراث فرهنگی مشترک مردم جهان به حساب می آیند. از آنجایی که هر یک از این ‏بناها یادگاری بی همتا ست از فرهنگ و کشوری خاص، همه ی ما به این 21 منتخب نهایی می بالیم.‏

    اسم مایانی چیچن ایتزا به معنی دهانه ی چشمه ی ایتزا( مردم) است. این شهر معبدی مشهور، مرکز ‏سیاسی و اقتصادی تمدن مایان بوده است. خود هرم کوکولکان از آخرین و بزرگترین معابد مایان به ‏شمار می رود. ‏

    چون یوکاتان پنینسولا رودخانه ای ندارد، این سه آبراهه ی طبیعی ( مخزن طبیعی آب) در چیچن ایتزا ‏هستند که این شهر را از نظر داشتن آب سالانه تبدیل به یک مکان مساعد کرده‌اند. دو تا از این مخازن ‏طبیعی آب هنوز موجود هستند که مشهورترین شان چشمه ی قربانی است، که به عنوان خدای باران مایا ‏مقدس است. در این چشمه پیشکش هایی از سنگ های سبز،کوزه ها، سفال ها، و بخورهای خوشبو ‏انداخته می شده و بر حسب اتفاق در مواقع خشکسالی زیاد، یک فرد( آدم) قربانی می شد. این نکته که ‏بر افسانه ها اثباتی وجود ندارد مشخص است، اما گفته می شود که این قربانی ها از زنهای بسیار جوان و ‏زیبا بوده اند. ‏

    حدود سال 987، یک پادشاه تولتک به نام کوتزاکواتی با ارتش خود از مکزیک به این شهر وارد شد و ‏با هم پیمانان مایانی خود، چیچن ایتزا را پایتخت خود قرار داد. هنر و معماری این دوره ترکیبی از دو ‏شیوه مایانی و تولتک است، مانند معبد جنگاوران که مذبحی به نام چاک مول را به نمایش می گذارد. ‏ در مرکز چیچن ایتزا، معبد کوکولکان است که اغلب ال کاستیلو ( قلعه) خوانده می شود. این معبد یک ‏هرم پله ای است، با تراس های مکعبی و پلکانهایی که در هر چهار جهت هرم تا بالا کشیده شده اند. ‏مجسمه سازان بزرگ شاهِ چیچن ایتزا، کار پلکان شمالی را معلق گذاردند، چون به نظر می رسید که فرو ‏افتادن سایه ها، در نقطه های اعتدال شب و روز از بهار و پاییز متغیر هستند. در داخل هرم، ‏بازدیدکنندگان می توانند وارد معبد دیگری شوند و تا بالاترین اتاق هرم صعود کنند که تخت پلنگی ‏سنگی شاه کوکولکان با خالهای یشمی ـ سبز در آنجا واقع است. ‏

    زمین وسیعی نیز در چیچن ایتزا واقع است که برای نمایش گذاشتن بازی ای به نام «پوک تا پوک» ‏طراحی شده بود و به نظر می رسد که یک بازی پرتاپ توپ در حلقه ای به ارتفاع 7 متر از زمین بوده ‏است. سرپرست هر تیم که زودتر امتیازی بدست می آورد به عنوان یک قربانی برای خدایان سر بریده ‏می شد، البته با این تفکر که مستقیم به بهشت صعود می کند. ‏

    در حدود سال 1221، یک شورش و جنگ شهری به وقوع پیوست که حاصل آن سوختن سقف چوبی ‏بازار بزرگ و معبد جنگاوران بود. چیچن ایتزا، قدرتش را از دست داد و بعد از آن، مایاپن فرمانروایی ‏را در دست گرفت.‏

    چیچن ایتزا، نماد پرستش و معرفت است!‏

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - چیچن ایتزا
    پسران جوان، قربانیان قوم مایا

    بر اساس مطالعات جدید قربانیانی که قوم باستانی مکزیکی مایا به درگاه خدایان خود تقدیم می کردند برخلاف تصور موجود دختران جوان نبوده اند. این مطالعات نشان می دهند پسران و مردان جوان قربانی هایی بوده اند که انتخاب شده و به درون حفره های زیرزمینی پر از آب انداخته می شدند.

     

    مایاها قومی بودند که پیش از یورش اسپانیایی ها حدود 1500 سال در جنگل های امریکای مرکزی و جنوب مکزیک زندگی می کردند.

    این قوم معابد بزرگ سنگی بنا می کردند و روحانیان آنها در شهر چیچن ایتزا کودکان را برای رسیدن باران و داشتن زمین های حاصلخیز در محضر خدایان قربانی می کردند.

    به این صورت که آنها را به درون حفره های پر از آب و غارهای زیرزمینی که «سنوتس» نامیده می شد می انداختند. این غارها منبع آب اقوام مایا بود و به علاوه دروازه ورودی جهان زیرین نیز تصور می شد.

    گیلرمو دی آندا یکی از باستان شناسان دانشگاه یوکاتان با کنار هم گذاشتن استخوان های 127 جسد یافت شده در اعماق یکی از غارهای مقدس چیچن ایتزا دریافت بیش از 80 درصد این استخوان ها متعلق به پسرانی بین سنین 3 تا 11 سال بوده است. 20 درصد باقی استخوان ها نیز متعلق به مردان بزرگسالی بوده که به احتمال زیاد برای دستیابی به جواهرات غرق شده به همراه قربانی ها به اعماق این غارها رفته بودند.

    به گفته دی آندا، اغلب این کودکان به صورت زنده به درون غارها انداخته می شدند و برای خوشایند بیشتر خدای باران پوست بدن بعضی از آنها پیش از انداخته شدن کنده و اعضای بدنشان از هم جدا می شد.

    به گفته این باستان شناس مایاها بر این باور بودند که خدایان چیزهای کوچک را ترجیح می دهند و خصوصاً خدای باران چهار خدمتکار داشته است که کوتوله بوده اند. به همین دلیل کودکان را به قسمت های کوچک تر تکه تکه می کردند تا خدای باران را خوشحال تر کنند.پیش از این باستان شناسان گمان می کردند دختران جوان قربانیان اصلی این قوم بوده اند زیرا بیشتر جواهرات یافت شده از جنس «جید» هستند. مایاها از 850 میلادی تا زمان ورود مکتشفان اسپانیایی در مکزیک زندگی می کردند.

    به گفته دی آندا، تشخیص جنسیت اسکلت ها پیش از آنکه فرد به سن بزرگسالی رسیده باشد دشوار است، اما وی می گوید برخلاف تصور موجود میان باستان شناسان ،شواهد فرهنگی که در اساطیر مایا وجود دارد اثبات می کند قربانیان پسران جوان بوده اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - چیچن ایتزا
    محاسبات دقیق نجومی در معماری باستان

    هرچند بسیاری از مورخین وباستان شناسان بر سر اینکه این تمدنها دقیقا در کجا، کاری را دانسته انجامداده و کجا کاری تصادفی انجام گرفته است، دگیر بحث و مناقشه هستند، اما دراینجا مثالهایی که در اینجا آورده شده نشانه ای حیرت انگیز از ارتباطآگاهانه ریاضیات و نجوم در آثار معماری است.

    بسیاری از ویرانه های باستانینمایانگر این امر هستند که افراد سازنده آنها، نه تنها برای صور فلکی وریاضیات احترام ویژه ای قائل بوده اند ، بلکه دقت عمل فوق العاده ای نیزداشته اند. شکی نیست که تمدنهای باستان، از مصر تا مکزیک، به شدت درگیرمحاسبات پیچیده فضایی، ریاضیات و فعالیتهای معماری بوده اند.

    هرچند بسیاری از مورخین و باستان شناسان بر سراینکه این تمدنها دقیقا در کجا، کاری را دانسته انجام داده و کجا کاریتصادفی انجام گرفته است، دگیر بحث و مناقشه هستند، اما در اینجا مثالهاییکه در اینجا آورده شده نشانه ای حیرت انگیز از ارتباط آگاهانه ریاضیات ونجوم در آثار معماری است.

    در جیزه مثالهای متعددی از توجه به مختصاتجغرافیایی دیده میشود. برای مثال، چهار وجه هرم بزرگ جیزه کاملا- با خطاییبسیار ناچیز- رو به چهار جهت اصلی ساخته شده اند. در حقیقت، آنها کمتر از۰.۲ درجه از این جهات منحرف شده اند. هرم بزرگ بسیار دقیق ساخته شده است،زاویه های آن تنها دو ثانیه با زاویه ۹۰ درجه کامل اختلاف دارد. برای درکبهتر این مقدار کافی است بدانید که هر درجه به ۶۰ دقیقه و هر دقیقه به ۶۰ثانیه تقسیم میشود. به علاوه – و با وجود تردید عده ای از کارشناسان- ایننظر وجود دارد که اهرام جیزه با ستارگان سیف الجبار یا Orion’s belt نیزمطابقت دارند.

    چیچن ایتزا (Chichén Itzá) منطقه باستانی قوممایا نمونه ای از تمایل فرهنگی این قوم به نجوم است. هرم عظیم پله دارکوکولکان (Kukulcan) که در کانون این محل قرار گرفته است، در هر یک از وجوهخود ۹۱ پله دارد، که در مجموع ۳۶۴ پله است. با افزودن سکوی بالایی تعدادکل پله ها ۳۶۵ عدد- به تعداد روزهای یک سال- است. علاوه بر این، دراعتدالین بهاری و پاییزی (اولین روز بهار و پاییز که ساعات روز و شب برابرهستند)، نور خورشید سایه یک مار عظیم را بر روی راه پله شمالی ایجاد میکند.

    بنایی به نام کاراکول (Caracol) که بنا به اعتقادکارشناسان به عنوان رصدخانه مورد استفاده قرار می گرفته است نیز در محلاستقرار چیچن ایتزا وجود دارد. پنجره های این بنا طوری تنظیم شده اند که بانقاط جذاب و مهمی همطراز باشند. هرچند قسمت بالای این بنا آسیب دیده است،اما با بررسی پنجره های پایینی متوجه میشویم که آنها به سمت شمالی ترین وجنوبی ترین محل استقرار ستاره زهره، محل غروب آفتاب در اعتدالین ساخته شدهاند و گوشه های بنا نیز به سمت محل طلوع و غروب خورشید در انقلابین است.

    مایاها یک تقویم پیچیده نیز داشته اند که تنها یکروز در هر ۶۰۰۰ سال کم می آورده است. پیش بینی آنها از کسوف و خسوف به طوراعجاب آوری دقیق بوده است. شاید شنیده باشید که این قوم روز پایان جهان راپیش بینی کرده اند. این روز در تقویم امروزی میلادی، ۲۳ دسامبر ۲۰۱۲ خواهدبود. اگر ترجمه آنچه در تقویم مایا آمده صحیح باشد، به گفته آنها دنیا درحدود ۵ سال دیگر ناگهان به پایان خواهد رسید.

    مایاها این عدد را بر پایه و اساس خاصی محاسبهکرده اند. این تاریخ زمانی را در چره تقدیمی زمین مشخص میکند که ما از عصرحوت خارج شده و به عصر دلو وارد میشویم.

    اما حرکت تقدیمی چیست؟ همه میدانیم که زمین درحالی که به دور خورشید میگردد، بر روی محور خود نیز میچرخد و همانطور که ازدرس علوم دبستان به خاطر دارید، این محور کاملا عمودی نیست بلکه دارایزاویه ای در حدود ۲۳.۵ درجه است. اما این محور همواره چنین نیست، بلکه بهآهستگی از زاویه ۲۴.۵ درجه به ۲۲.۱ درجه میرسد و هر ۴۱۰۰۰ سال یک دور کاملمیزند.

    درحالی که زمین چنین حرکتی دارد، به خاطر تغییردر نیروهای گرانشی، محور زمین در یک دایره در جهت عقربه های ساعت میجنبد. فقط تصور کنید که محور از بالا به سمت پایین شروع به چرخش کند. به اینترتیب زاویه زمین در حد ۳ درجه اختلاف، ثابت میماند، اما جهتی که به آناشاره میکند، تغییر میابد. برای مثال در حال حاضر ستاره شمالی ما ستارهپولاریس یا جدی است. اما حدود ۱۳ هزار سال قبل، قطب شمال به سمت ستاره وگایا نسر واقع اشاره داشته است و دوباره در حدود ۱۳ هزار سال بعد به سمت آنباز خواهد گشت. این چرخش تقدیمی در حدود ۲۵,۷۷۶ سال دیگر کامل خواهد شد.

    در حال حاضر ما در عصر حوت هستیم،به این معنا کهخورشید هنگام طلوع در روز اعتدال بهاری، از محلی که صورت فلکی حوت در آنجاقرار دارد، برمیاید. اما بنا بر حرکت تقدیمی، هر ۲۱۶۰ سال یک بار در روزاعتدال بهاری، خورشید از یک صورت فلکی جدید بر می آید.همانطور که قبلا ذکرشد ما در اواخر سال ۲۰۱۲ از عصر حوت وارد عصر دلو خواهیم شد.

    به این ترتیب، مایاها متوجه امری مهم در تغییربروج و عصرها شده بودند و از اینرو، این تاریخ را زمان نابودی دانستهبودند. البته آنها تنها کسانی که برای اعدادی خاص اهمیت ویژه ای قائلبودند، نیستند. محیط هرم بزرگ جیزه در حدود ۳,۰۲۳ فوت (۹۲۱.۴۱ متر) وارتفاع آن ۴۸۱ فوت (۱۴۶.۶۰۹ متر است. از نظر عده ای شاید این اندازه ها درمقیاس ۱ : ۴۳,۲۰۰ نماد نیمکره شمالی زمین باشد. نظر بحث انگیز دیگر این استکه این اعداد درست ۲۰ برابر عدد حرکت تقدیمی ۲۱۶۰ هستند و نماد گذر زمیناز ۲۰ برج فلکی و ایجاد "عصر"های گوناگون هستند.

    این مثالها از اعداد تقدیمی، ریاضیات و جهت یابینجومی که در سازه های باستانی یافت شده اند، حتی ذره ای از تشابهات یالااقل تلاقیهای عامدانه موجود در مکانهای تاریخی و داستانها و اساطیر همنیست. تئوریها و گمانه زنیهای موجود درباره این ساختمانهای دیدنی چه درست وچه نادرست، دقت وسواس گونه ای که در طراحی، محاسبه و ساخت آنها اعمال شدهاست، قابل چشم پوشی نبوده و حسی غریب و احترامی عمیق در انسان امروز ایجادمیکند. و ما تصور میکنیم پیشرفته هستیم...

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - چیچن ایتزا
    نقش نجوم در معماری باستان

    بسیاری از ویرانه های باستانی نمایانگر آن است که افراد سازنده آنها، نه تنها برای صورت های فلکی و ریاضیات احترام ویژه یی قائل بوده اند، بلکه دقت عمل فوق العاده یی نیز داشته اند. شکی نیست که تمدن های باستان، از مصر تا مکزیک، به شدت درگیر محاسبه های پیچیده فضایی، ریاضیات و فعالیت های معماری بوده اند.

    هرچند بسیاری از مورخان و باستان شناسان بر سر اینکه این تمدن ها دقیقاً در کجا، کاری را دانسته انجام داده و کجا کاری تصادفی انجام گرفته است، درگیر بحث و مناقشه هستند، اما مثال هایی که در اینجا آورده شده نشانه یی حیرت انگیز از ارتباط آگاهانه ریاضیات و نجوم در آثار معماری است.

    در «جیزه» مثال های متعددی از توجه به مختصات جغرافیایی دیده می شود. برای مثال، چهار وجه هرم بزرگ «جیزه» کاملاً (با خطایی بسیار ناچیز) رو به چهار جهت اصلی ساخته شده اند. در حقیقت، آنها کمتر از 2/0 درجه از این جهات منحرف شده اند. هرم بزرگ بسیار دقیق ساخته شده است، زاویه های آن تنها دو ثانیه با زاویه 90 درجه کامل اختلاف دارد. برای درک بهتر این مقدار کافی است بدانید که هر درجه به 60 دقیقه و هر دقیقه به 60 ثانیه تقسیم می شود. به علاوه (با وجود تردید عده یی از کارشناسان) این نظر وجود دارد که اهرام «جیزه» با ستارگان «سیف الجبار» یا Origons Belt نیز مطابقت دارند.

    «چیچن ایتزا» منطقه باستانی قوم «مایا» نمونه یی از تمایل فرهنگی این قوم به نجوم است. هرم عظیم پله دار «کوکولکان» که در کانون این محل قرار گرفته است، در هر یک از وجوه خود 91 پله دارد که در مجموع 364 پله است. با افزودن سکوی بالایی تعداد کل پله ها 365 عدد (به تعداد روزهای یک سال) است. علاوه بر این، در اعتدالین بهاری و پاییزی (اولین روز بهار و پاییز که ساعات روز و شب برابر هستند)، نور خورشید سایه یک مار عظیم را روی راه پله شمالی ایجاد می کند. بنایی به نام «کاراکول» که بنا به اعتقاد کارشناسان به عنوان رصدخانه مورد استفاده قرار می گرفته است نیز در محل استقرار «چیچن ایتزا» وجود دارد. پنجره های این بنا طوری تنظیم شده اند که با نقاط جذاب و مهمی همطراز باشند. هرچند قسمت بالای این بنا آسیب دیده است، اما با بررسی پنجره های پایینی متوجه می شویم که آنها به سمت شمالی ترین و جنوبی ترین محل استقرار ستاره زهره، محل غروب آفتاب در اعتدالین ساخته شده اند و گوشه های بنا نیز به سمت محل طلوع و غروب خورشید در انقلابین است.

    «مایا»ها یک تقویم پیچیده نیز داشته اند که تنها یک روز در هر شش هزار سال کم می آورده است. پیش بینی آنها از کسوف و خسوف به طور اعجاب آوری دقیق بوده است. شاید شنیده باشید که این قوم روز پایان جهان را پیش بینی کرده اند. این روز در تقویم امروزی میلادی، 23 دسامبر 2012 خواهد بود. اگر ترجمه آنچه در تقویم «مایا» آمده صحیح باشد، به گفته آنها دنیا حدود چهار سال دیگر ناگهان به پایان خواهد رسید.

    «مایا»ها این عدد را بر پایه و اساس خاصی محاسبه کرده اند. این تاریخ زمانی را در چرخش تقدیمی زمین مشخص می کند که ما از عصر حوت خارج شده و به عصر دلو وارد می شویم. اما حرکت تقدیمی چیست؟ همه می دانیم که زمین در حالی که به دور خورشید می گردد، روی محور خود نیز می چرخد و همان طور که از درس علوم به خاطر دارید، این محور کاملاً عمودی نیست بلکه دارای زاویه یی حدود 5/23 درجه است. اما این محور همواره چنین نیست، بلکه به آهستگی از زاویه 5/24 درجه به 1/22 درجه می رسد و هر 41 هزار سال یک دور کامل می زند.

    درحالی که زمین چنین حرکتی دارد، به خاطر تغییر در نیروهای گرانشی، محور زمین در یک دایره در جهت عقربه های ساعت می جنبد. فقط تصور کنید که محور از بالابه سمت پایین شروع به چرخش کند. به این ترتیب زاویه زمین در حد سه درجه اختلاف، ثابت می ماند، اما جهتی که به آن اشاره می کند، تغییر می یابد. برای مثال در حال حاضر ستاره شمالی ما ستاره «پولاریس» یا «جدی» است. اما حدود 13 هزار سال قبل، قطب شمال به سمت ستاره «وگا» یا «نسر واقع» اشاره داشته است و دوباره حدود 13 هزار سال بعد به سمت آن باز خواهد گشت. این چرخش تقدیمی حدود 25هزار و 776 سال دیگر کامل خواهد شد. در حال حاضر ما در عصر حوت هستیم، به این معنا که خورشید هنگام طلوع در روز اعتدال بهاری، از محلی که صورت فلکی حوت در آنجا قرار دارد، برمی آید. اما بنا بر حرکت تقدیمی، هر 2160 سال یک بار در روز اعتدال بهاری، خورشید از یک صورت فلکی جدید برمی آید. همان طور که قبلاً ذکر شد ما در اواخر سال 2012 از عصر حوت وارد عصر «دلو» خواهیم شد.

    به این ترتیب، «مایا»ها متوجه امری مهم در تغییر بروج و عصرها شده بودند و از این رو، این تاریخ را زمان نابودی دانسته بودند. البته آنها تنها کسانی نیستند که برای اعدادی خاص اهمیت ویژه یی قائل بودند. محیط هرم بزرگ «جیزه» حدود 023/3 فوت (41/921 متر) و ارتفاع آن 481 فوت (609/146 متر) است. از نظر عده یی شاید این اندازه ها در مقیاس یک 43 هزار و دویستم نماد نیمکره شمالی زمین باشد. نظر بحث انگیز دیگر این است که این اعداد درست 20 برابر عدد حرکت تقدیمی 2160 هستند و نماد گذر زمین از 20 برج فلکی و ایجاد «عصر»های گوناگون هستند.

    این مثال ها از اعداد تقدیمی، ریاضیات و جهت یابی نجومی که در سازه های باستانی یافت شده اند، حتی ذره یی از تشابهات یا لااقل تلاقی های عامدانه موجود در مکان های تاریخی و داستان ها و اساطیر هم نیست. تئوری ها و گمانه زنی های موجود درباره این ساختمان های دیدنی چه درست و چه نادرست و دقت وسواس گونه یی که در طراحی، محاسبه و ساخت آنها اعمال شده است، قابل چشم پوشی نیست و حسی غریب و احترامی عمیق در انسان امروز ایجاد می کند و ما تصور می کنیم پیشرفته هستیم.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - چیچن ایتزا
    محوطه‌های چیچن ایتزا

    چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به همراه ۶ اثر دیگر در یک رای گیری جهانی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند.

    محوطه محوطه (سایت) چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلاا به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و ... به کار می‌رفته اند. مطرح ترین قسمت های آن عبارتند از

    * El Castillo (قلعه)

    مهمترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.

    معبد جنگجویان

     محوطه بازی

    سایر سازه ها

    معابد و سازه‌های دیگری نیز در محوطه اثر تاریخی چیچن ایتزا قرار دارند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : عجایب هفتگانه ، عجایب هفتگانه جدید - چیچن ایتزا