تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:34:40
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 198 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22271 بار
  • بازدید کل : 559335 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    یوی بزرگ (اسامی دودمان شیا)

    یوی بزرگ

     

    یو(چینی:禹)(قرن ۲۱ پیش از میلاد) با نام سی ونمینگ(چینی: 姒文命) و با لقب یوی بزرگ(大禹 دا یو) نخستین فرمانروا و بنیانگذار دودمان افسانه‌ای شیا بود که بر اساس اسطوره، در سال ۲۰۵۹ پیش از میلاد در سال ببر زاده شد. تختگاه یو در شهر یانگ بود. افسانه یو در چین چیزی مشابه طوفان نوح در افسانه‌های سامی است. یو در کوه کائوجی مُرد.

    یو که پسر کوئن یا همان شون بود، مأموریت یافت که آبها را مهار کند. او مجهزتر از پدرش بود. او خاک سحرآمیز را در اختیار داشت، اژدهای بالدار[یا همان یینگ لانگ] یاور او بود، شبیه همان که در مبارزهٔ میان هوانگ تی و تشه یو (جنگ تشولو) بدان اشاره شده‌است.

    یو با بهره از خاک سحرآمیز توانست سرچشمهٔ آبهای عظیم را که تعدادشان ۲۳۳۵۵۹ عدد بود، مسدود کند. این سرچشمه‌ها بسیار عمیق بودند. این عمق زیاد این نظریه را مطرح می‌کند که ممکن است این سرچشمه‌ها با اقیانوس‌های زیرزمینی در ارتباط باشند.

    یو همچنین با استفاده از خاک سحرآمیز، کوههای اصلی را بنا کرد، این کوهها به خاطر ارتفاع زیادی که داشتند، بر طغیان آب مسلط بودند و سیلاب از آنها عبور نمی‌کرد. علاوه بر آن به علت سنگینی شان، موجب استحکام بیشتر زمین می‌گشتند.

    اژدها نیز با دمش بستر رودخانه را کند تا جریان آب را به آن هدایت کند. سخت‌ترین کار او این بود که آبهای اضافی رودخانهٔ زرد را به طرف دریا روانه کند. برای این کار، یو می‌بایست کوهها را بشکافد تا محل عبوری برای جریان آب ایجاد کند. بدین ترتیب تنگه‌های بسیار از جمله تنگهٔ لونگ من (که همان دروازهٔ اژدهاست)، تنگهٔ منگ من و بسیاری دیگر را گشود.

    کارهای عظیم و غول آسای او در بسیاری از نقاط چین در فولکلور جغرافیایی منعکس شده‌است.

     

    خدایانی که پا جای پای یو گذاشته‌اند

    هنگامی که یو از کوهها بالا رفت و تنگه‌ها را گشود، به یک خرس زرد تبدیل شد یا فقط پوشش خرس بر تن او ظاهر شد. (این بخش از روایت مربوط به اسطورهٔ یو، بی اختیار ما را به یاد خرس زردی می‌اندازد که پدر یو، کوئن، پس از دریده شدن شکمش به آن تبدیل شد.)

    یو به روایت معروف در سن سی سالگی و به روایت کنفوسیوس در سنین بالاتر در جائی در جنوب، در سرزمینی که توشان نام داشت، ازدواج کرده بود و همسر او وظیفه داشت که هر روزبه محض شنیدن صدای طبل او، غذایش را برایش بیاورد.

    یک روز یو در موقع کار به سنگی برخورد کرد و صدایی شبیه صدای طبل ایجاد شد. زن او با عجله نزدش آمد، امّا هنگامیکه او را به صورت یک خرس مشاهده کرد، وحشتزده پا به فرار گذاشت. یو او را تعقیب کرد و موفق شد او را بازگرداند، امّا وقتی که همسرش بازگردانده شد، به سنگ تبدیل شده بود.

    «مارسل گرانته»، چین شناس مشهور می‌کوشد که ثابت کند این اسطوره احتمالا یادآور رقص مردان یا نمایشی کنایی از آن است، چراکه مردان رقصنده در مناطقی از چین، لباس خرس به تن می‌کوبند بر سنگها پا می‌کوبند و بر آنها می‌جهند تا از اصابت پای خویش با سنگ‌ها، صدایی شبیه صدای طبل یا رعد در بیاورند. بخصوص که زن‌ها برای حضور در این رقص‌ها مجاز نبودند و برای خود رقص‌های خاص دیگری داشتند. این موضوع می‌تواند به آن بخش از داستان اسطوره یو اشاره داشته باشد که همسر یو دگردیسی می‌یابد و به سنگ تبدیل می‌شود. دگردیسی همسر یو می‌تواند نمایشگر کشته شدن او باشد، زیرا او در واقع یک تابو را شکسته بود، و به همین دلیل محکوم به نابودی بود.امّا نباید فراموش کرد که این استدلال هرچند هم که قوی باشد باز یک فرضیه‌است.

    همسر یو در زمانی که تبدیل به سنگ شد، حامله بود. یو از او خواهش کرد که پسرش را به او پس دهد. اشاره شده‌است که در طول نه ماه حجم این سنگ (همسر یو) مدام افزایش می‌یافت. آن گاه سنگ دهان گشود و به کی (فرزند یو، که معنای اسمش شکاف می شود)، زندگی بخشید. کی پس از پدرش شاه سلسله هیا گردید و در حقیقت این اولین باری است که در تاریخ چین حکومت به طریق ارثی منتقل می‌گردد.

    این تولد شگفت انگیز با تولد خود یو رابطه دارد.

     

    آمیختگی با دیگر اساطیر

    گزارش کارهای بزرگ یو با بسیاری از اساطیر متعدد دیگر آمیخته شده‌است. از جالبترین آنها دو نمونه‌ای است که می‌آید:

    از رودخانهٔ زرد که یو در آن فرو رفته بود ناگهان موجودی ظاهر شد نیمه انسان و نیمه ماهی (فرمانروای رودخانه) و به او علامت رودخانه را تقدیم کرد. به اینصورت که این علامت در پشت یک اسب ترسیم شده بود(در اساطیر اسب‌ها با اژدها خویشاوندی دارند - همانطورکه در سرگذشت کوئن نیز آمده‌است، احتمالا کوئن یک اسب سفید بود)

    اما انحصار یا اختراع آن به خود یو یا فوهی منسوب است. این علامت رودخانه یا نقشه (علامت نمودار) که از رودخان بدست آمده بود، بیشتر یک طلسم جادویی بود که جهان را توضیح می‌داد تا یک فرمول نهایی جبر یا مثلثات (که اختراع آن را به فوهی نسبت می‌دهند).

    هنگامیکه یو تنگهٔ لونگ من را گشود گودال عمیق و تاریکی را کشف کرد که دراعماق آن با فوهی در هیأت یک خدا با اندامی به شکل مار در چهرهٔ انسانی برخورد کرد. فوهی به او صفحه‌ای از سنگ یشم هدیه کرد به طول یک پا و دو اینچ که می‌توانست با آن آسمان و زمین را اندازه گیری کند. یو از این صفحه برای هموار کردن زمین و تنظیم آبها استفاده کرد.

    ظاهراً این اسطوره‌ها در دوره‌های متأخر بوجود آمده‌اند.

     

    سایر کارها

    امّا کارهای یو فقط محدود به مهار کردن آبهای طغیانی نمی‌شود. اعمال دیگری هم به او نسبت می‌دهند که به روشنی با اسطورهٔ مبارزهٔ او با طغیان آبها ارتباط می‌یابد. امّا این روایات احتمالا به دوره‌های دیگری تعلق دارند. ز جمله این که او به کوه، ابرها و بارانها حمله کرد و آنها را مسخّر ساخت. همچنین او علیه سیانگ لو وزیر کونگ کونگ شورشی مبارزه کرد.

    این هیولا یک اژدهای نه سر غول آسا بود که فضولات بدنش باتلاق‌های متعفن را می‌ساخت. یو او را در شمال کوئن-لوئن کشت، اما خون ریختهٔ او چنان بوی عفونتی ایجاد کرد که گیاهان به زمین فرورفتند و حیوانات از آن محل کوچ کردند. یو ابتدا خواست یک سد بسازد (روش غلط جلوگیری از طغیان آب) اما سه بار با شکست مواجه شد. سپس دریاچه‌ای کند(روش صحیح کانال کشی) که در مرکز آن یا در ساحلش (احتمالا توسط یو) برجی بنا شد. (در فولکلورهای جدیدتر، بنای برج‌ها یا ستوپاها برای غلبه کردن بر اژدهاهای خبیث یک موضوع رایج است. اگر مجموعهٔ متونی را که به یو مربوط می‌شوند مورد بررسی قرار می‌دهند، روشن می‌گردد که این شخصیت چیزی وسیعتر و بزرگتر از یک غلبه کننده بر طغیان آب است. هرچند که این کار مشخصهٔ اصلی اوست.

    او به همهٔ اطراف تا مرزهای چهارگانهٔ جهان (شمال جنوب مغرب و مشرق) سفر کرد.

     

    منابع

    مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Yu the Great»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ ژوئیهٔ۲۰۱۰).‎

    سهراب هادی. شناخت اسطوره‌های ملل. چاپ اول. تهران: انتشارات تندیس، ۱۳۷۷. ISBN 964-90858-9-0.

    جی.مناسک و ام.سویمی. اساطیر ملل آسیایی. ترجمهٔ محمود مصوررحمانی و خسرو پورحسینی. چاپ اول. تهران: انتشارات مازیار، ۱۳۵۴. ISBN.

    شنسو ژان. تاریخ چین. ترجمهٔ محمد پارسیپور. چاپ اول. تهران: نشر علم، ۱۳۷۴.

    مین لوهوئی. دودمانهای شاهی چین. چاپ اول. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۵۴. ISBN.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    هوای شیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    هوای شیا(چینی:槐) یا فِن(芬) هشتمین فرمانروای اسطوره‌ای دودمان شیا در چین بود، بر اساس اسطوره او ۴۴ سال فرمان راند. او در سال ووزی(戊子) به تخت برنشست. او آفریننده شعر و موسیقی هوانتو است.

     

    منبع

     

    شسنو ژان. تاریخ چین. ترجمهٔ محمد پارسیپور. نشر علم، ۱۳۷۴.

    مین لوهوئی. دودمانهای شاهی چین. نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    مانگ شیا (اسامی دودمان شیا)

     

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    مانگ(چینی:芒) نهمین فرمانروای اسطوره‌ای دودمان شیا در چین بود که بنا به اسطوره، ۱۸ سال فرمان راند. او را به نام هوانگ(荒) نیز می‌شناسند؛ او در سال رنشن(壬申) برتخت نشست. پس از او شیه شیا به فرمانروایی رسید.

     

    منبع

     

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    کونگ جیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    کونگ جیا(چینی:孔甲) چهاردهمین فرمانروای اسطوره‌ای دودمان شیا بود، او ۳۱ سال فرمان راند. او در شیا در رودخانه غربی می‌زیست. او در کوههای فو در دونگیانگ به شکار می‌پرداخت. در سال پنجم فرمانروایی، او آهنگ تبر شکسته را ساخت.(破斧之歌) او را بسیار خرافاتی و عشرت طلب دانسته‌اند.

     

    منبع

     

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    فا شیا (اسامی دودمان شیا)

     

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    فا شیا، فرمانروای اسطوره‌ای چین باستان از دودمان شیا بود. او پس از گائو و پیش از جیه فرمان راند. در زمان فرمانروایی او، زمین لرزه‌ای در نزدیکی کوه تای در شاندونگ روی داد.

     

    منبع

     

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، 1374

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، 1354

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    شیه شیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    شیِه(چینی: 泄) دهمین فرمانروای دودمان شیا بود که بنا به اسطوره چینی، 25 سال فرمان راند. او در سال شین وِئی(辛未) بر تخت نشست. در سال بیست و یکم سلطنتش، شیه با بربرهایی که قبیله شیه را محاصره کرده بودند، جنگید و شوآن را شکست داد؛ و بر تمام قبایل فئی و بای چیره شد.

     

    منبع

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، 1374

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، 1354

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    شیانگ شیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    شیانگ(چینی:相) نام پنجمین فرمانرواست از فرمانروایان اسطوره‌ای دودمان شیا که به سال ووشو به تخت خود در شانگ کیو نشست.

     

    منبع

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    شائو کانگ (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    شی شائو کانگ(姒少康) (حکومت ۲۰۰۷ پیش از میلاد - ۱۹۸۵ پیش از میلاد) ششمین فرمانروای دودمان شیا در چین بود. نام او در اسطوره‌های چینی، پسر سی شیانگ آمده‌است. او نینگ(宁) نیز نامیده شده است؛ وی در سال بینگوو تاج بر سر نهاد. در سال هجدهم حکومتش، تختگه را به یوآن بُرد. وی ۲۱سال فرمان راند و پس از آن مُرد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    دودمان شیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    دودمان شیا یا دودمان خاقانهای نیکوکار(چینی:夏朝) نخستین دودمان شاهی در چین است؛ که از سال ۱۹۸۹ تا ۱۵۵۸ پیش از میلاد فرمان می‌رانده‌اند. این دودمان مرز بین اسطوره و تاریخ است؛ برخی شواهد باستان‌شناسی وجود چنین دودمانی را تأیید کرده‌است، با این حال برخی مورخین در اصل وجود آن تردید دارند.

     

    فرمانروایان شیا

     

    بر اساس تواریخ ایام سنتی، فرمانروایان دودمان شیا عبارت بودند از:

     

    نام پس از مرگ(Shi Hao 諡號)۱

    ترتیب    فرمانروایی۲       چینی     به خط فارسی     یادداشتها

    ۰۱        ۴۵        禹        یو         also Yu the Great (大禹; dà yǔ)

    ۰۲        ۱۰        啟        کی       

    ۰۳        ۲۹        太康    تای کانگ          

    ۰۴        ۱۳        仲康    زونگ کانگ        

    ۰۵        ۲۸        相        شیانگ شیا        

    ۰۶        ۲۱        少康    شائو کانگ         

    ۰۷        ۱۷        杼        زو شیا 

    ۰۸        ۲۶        槐        هوای شیا          

    ۰۹        ۱۸        芒        مانگ شیا          

    ۱۰        ۱۶        泄        شیه شیا

    ۱۱        ۵۹        不降    بو جیانگ          

    ۱۲        ۲۱        扃        جیونگ  

    ۱۳        ۲۱        廑        جین شیا            Guoyu: jǐn or jìn، putonghua: jǐn

    ۱۴        ۳۱        孔甲    کونگ جیا          

    ۱۵        ۱۱        皋        گائو     

    ۱۶        ۱۱        發        فا شیا   

    ۱۷        ۵۲        桀        جیه       همچنین لو گوئِی(履癸 lǚ guǐ)

     

    منبع

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    زونگ کانگ (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    زونگ کانگ(چینی: 仲康) چهارمین فرمانروای اسطوره‌ای دودمان شیا و برادر جوانتر تای کانگ بود؛ او در سال جیچوئو(己丑) به تخت بر نشست، وزیر اعظم او کونوو بود. پسرش شیانگ او را رها کرده در شانگ کیو ساکن شn. مدت فرمانروایی او نامعین است.

     

    منبع

     

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    زو شیا (اسامی دودمان شیا)

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    زو شیا(杼) هفتمین فرمانروای اسطوره‌ای دودمان شیا بود. زو در سال ییجی(己巳) برتخت نشست و در یوآن زیست. در سال پنجم حکومتش، تختگه را از یوآن به لائوکیو تغییر داد. او هفده سال پادشاهی نمود و مُرد.

     

    منبع

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین
    چی شیا (اسامی دودمان شیا)

     

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    چی (چینی: 启) پسر یوی بزرگ و دومین فرمانروای اسطوره‌ای تاریخ چین از دودمان شیا بود. او حدود نه یا ده سال فرمانروایی کرد. او شانزده سال فرمانروایی نموده و پس از آن مُرد.

     

    منبع

     

    تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴

    دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : اساطیر ، اساطیر چین