تاریخ : 30 شهریور 1396
زمان : 18:41:41
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 588 بار
  • بازدید دیروز : 817 بار
  • بازدید ماه : 28967 بار
  • بازدید کل : 589557 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    کشف دایناسور غول آسا در آرژانتین

    دانشمندان تصور میکنند که یک گونه جدید از دایناسورهای غول آسای گیاه خوار را کشف کرده اند که فوتالانگ کوزروس دوکی ( Futalongkosaurus dukei) نام دارد و حدود 80 میلیون سال قبل بر روی زمین میزیسته است.

    به گفته دیرین شناسان آرژانتینی و برزیلی، این دایناسور که بلندی قد آن حداقل 32 متر ارزیابی شده است، یکی از بلندترین دایناسورهایی است که تا کنون کشف شده اند. بررسی استوانهای این جانور نشان میدهد که صاحب آن توسط دایناسورهای گوشتخوار شکار و خورده شده است. از سال 2000 که اولین فسیل در این محل یافته شد، این مکان حفاری شده در آرژانتین مجموعه متنوعی از بقایای گونه های مختلف جانوری باستانی را در اختیار محققین قرار داده است. با توجه به ساختار منحصر به فرد گردن این دایناسور، به نظر میرسد اسکلتی که در پاتاگونیا یافته شده متعلق به گونه ای باشد که پیش از این ناشناخته بوده است. نام این جانور فو-تا-لانگ- کو- زور- اوس (foo-ta-long-koh-sohr-us) تلفظ میشود، برگرفته از کلمه ای سرپوستی به معنای "رئیس غول آسای مارمولکها" است و دوکی (dukei) ، به نشانه کمپانی انرژی دوک آرژانتین (Duke Energy Argentina) به دنبال نام این گونه آمده است، زیرا این کمپانی سرمایه گذار حفاری این بقایا بوده است.

    به گفته خورخه کالوو (Jorge Calvo) سرپرست مرکز دیرین شناسی دانشگاه ملی کوماهو (Comahue) در آرژانتین :" این یکی از بزرگترین دایناسورهای جهان و یکی از کاملترین غولهای موجود است" به نظر میرسد که بقایای دایناسور به داخل رودخانه کشیده شده باشد و با ایجاد مانعی در میان آب، موجب باقی ماندن جانوران آبزی و گیاهانی در محل شده که اکنون فسیل آنها توسط دانشمندان یافته میشود. از زمان کشف اولین استخوانها در سواحل دریاچه باریالز (Barreales) در استان نوکن (Neuquen) آرژانتین در سال 2000، دیرین شناسان موفق شده اند گردن، قسمت پشت، لگن و اولین مهره دم دایناسور را از زیر خاک خارج کنند.

    به گفته الکساندر کلنر (Alexander Kellner)، محقق موزه ملی ریودوژانیرو :"این از جمله بزرگترین دایناسورهای یافته شده بوده و به نسبت اندازه اش، کاملترین آنها به شمار میرود. فقط میتوانم بگویم تراکم فسیلهای برگ و ماهی و همچنین دایناسورهای دیگر در اطراف این جانور، چیزی خارق العاده است. یافته شدن گیاهان و دایناسورها در کنار هم به شدت نادر است. از نظر ما این محل درست مانند یک دنیای گمشده (با اشاره به پارک ژوراسیک) به نظر میرسد." به گفته محققین، این اکوسیستم فسیل شده نشان دهنده آب و هوای گرم و مرطوب پاتاگونیا در آن دوره است که در اواخر دوره کرتاسه دارای جنگلهای فراوان بوده است. در حال حاضر این ناحیه استپ مانند و تقریبا خالی از پوشش گیاهی است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    داستان انقراض دایناسور ها به پایان رسید

     

    بر خلاف آنچه تا کنون تصور می‌رفته است ،عامل اصلی انقراض دایناسورها و هم عصرانشان شهاب سنگ معروف "چیکسولوب"* نمی باشد. به اعتقاد برخی فسیل شناسان اصابت شهاب سنگهای متعددبه زمین، آتشفشانهای مهیب و پرقدرت شبه قاره هند و نهایتا تغییرات آب و هوایی در پایان دوره" کریتاسیوس" همگی در نابودی دایناسورها نقش داشتند.

     

    بیش از 65 میلیون سال پیش دراواخر دوره کریتاسیوس ،شهاب سنگ عظیم الجثه ای به قطر 10 کیلومتر به زمین اصابت کرد.در اثر این اصابت حفره ای عظیم در دل زمین ایجاد شد که با استفاده از ابزارهای زمین شناسی وجود آن در یک کیلومتری زیر سطح زمین کشف شد .مکان این اصابت یاکوتان در پنینسولا واقع در مکزیکو بود

    هنگامی که چیکسولوب به زمین اصابت کرد شوک عظیمی ناشی از انتقال انرژی به زمین بوجود آورد با این اتفاق 5.0×1023 ژول انرژی تقریبا برابر با 100000 گیگا تن تی ان تی انرژی آزاد شد .این مساله یک سونامی عظیم در همه جهات به وجود آورد که به خصوص جزایر کارائیب را به شدت در هم نوردید همچنین موجب بروز زمستان هسته ای شد که زمین را بر ای سالها با ابر غلیظی پوشاند.

    در اینجا بود که در دهه هفتاد میلادی نظریه انقراض دایناسورها توسط این شهاب سنگ از سوی فیزیکدانی به نام لوئیس آلوارز و پسرش والتر که یک زمین شناس بود مطرح شد .این نظریه به طورگسترده ای از سوی جوامع علمی با استقبال روبرو شد و مورد پذیرش قرار گرفت.بر اساس این نظریه ایریدیوم تا پیش از اصابت چیکسولوب در زمین وجود نداشته است و توسط این شهاب سنگ به زمین آورده شده است.

    اما تحقیقاتی که به تازگی صورت گرفته است و با نمونه برداری از رسوبات اعماق دریا در محل اصابت چیکسولوب و نیز در تگزاس در طول رودخانه "برازوس" و از صخره های عظیم الجثه در شمال مکزیکو نشان می دهد که چیکسولوب به تنهایی نمی تواند عامل انقراض دایناسورها در کره زمین باشد چراکه اصابت این شهاب سنگ 300000 سال پیش از نابودی کامل حیات به زمین رخ داد که پس از آن بسیاری از گونه های جانداران دریایی سالهابه حیات خود ادامه می دادند.

    بر اساس این تحقیقات حفره به جا مانده ازاین شهاب سنگ تنها یکی از هزاران آثار باقیمانده از انواع مشابه خود بر روی کره زمین است و شاید چیکسولوب کوچکترین و جز اولین سری از شهاب سنگهایی باشد که حیات برروی کره زمین را برای بیش از 50000از بین برد.

    در تمامی مکانهای بالا محققین میکرو فسیلهای موجود را مورد بررسی قرار دادند اما هیچ گونه تاثیرات زیست محیطی که منجر به پدیده انقراض شود رانیافتند .بعبارتی هیچگونه رابطه ای بین انقراض و اصابت چیکسولوب به زمین وجود ندارد.

    در نهایت بزرگترین و آخرین ضربه نامشخص در 65.5 میلیون سال رخ داد و این فاجعه دو سوم از انواع گونه های گیاهی و جانوری را به ورطه نابودی و انقراض کشاند. در واقع آن ضربه بود که باعث شد تا فلز ایریدیوم به کره زمین آورده شود و اکنون در همه سنگها و صخره ها در همه جای دنیا دیده شود. این خود از نشانه های آن ضربه کاری است که منجر به نابودی عصر خزندگان گردید.

    به این ترتیب با کشف حلقه ها ی گمشده داستان واقعی انقراض دایناسور ها این داستان را می توان این گونه ادامه داد و به پایان بردکه چیکسولوب علی رغم شدت و قدرت اصابت همراه با فعالیتهای آتشفشانی بلند مدت و شدید در شبه قاره هند که طغیانهای بازالتی به همراه داشت مقادیر بسیا رانبوهی از گازهای گلخانه ای را به اتمسفر زمین متصاعد کرد در طی یک دوره بیش از یک میلیون سال با تغییرات جوی گونه های جانوری را به پرتگاه نیستی سوق داد و در نهایت با سقوط دومین شهاب سنگ عظیم الجثه همه چیز به پایان رسید.

    اما این داستان با یک سوال به پایان می رسد و آن این است که رد پای آخرین شهاب سنگ عظیم الجثه را در کدام نقطه این کره خاکی باید جستجو کرد؟

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    بزرگ ترین دایناسور دنیا پیدا شد

    یافته های جدیدی که به دست آمده نشان می دهد که Tyrannosaurus Rex و Gigantosaurus سلطان دایناسور ها نبوده اند و حیواناتی عظیم الجثه تر از آنها هم وجود داشته است. دانشمندان بر اساس مطالعات جدید به این نتیجه رسیده اند،  Spinosaurus بزرگ ترین دایناسور و یا به عبارت دیگر بزرگ ترین موجودی بوده که تا کنون بر روی زمین زندگی کرده است.

    بر اساس استخوان های باقی مانده معلوم شده که از نوک سر تا دم این جانور 17 متر بوده و در حالی که آرواره ای شبیه به کرکدیل داشته به عنوان بزرگ ترین دایناسور روی زمین محسوب می شود. این دایناسور برای اولین بار در سال 1912 پیدا شد، اما بمب گذاری های جنگ جهانی دوم باعث شد تا بیشتر استخوان های آنها از بین برود. پژوهش های جدید بر روی دو تکه از استخوان های جمجمه این جانور ثابت کرد که اسپینوزوروس دست کم 4 متر از تی رکس هم بزرگ تر بوده است. این جانور غول پیکر که همانند تی رکس می توانسته بر روی دوپای خود بیاستد بین 7 تا 9 تن وزن داشته و با دندان های بسیار بلند و تیزش می توانسته هر جنبنده ای را شکار کند و همچنین شواهد بر جای مانده گواه از آن دارد که این موجود بزرگ از ماهی های غول آسا تغذیه می کرده است. بد نیست بدانید که دایناسور ها 230 میلیون سال پیش بر روی همین کره زندگی می کرده اند و تا کنون بیش از 700 نوع مختلف از آنها شناسایی شده است. کلمه دایناسور در زبان یونانی به معنی مارمولک وحشتناک است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    تلاش دانشمند‌ کانادایی برای خلق دایناسور از جوجه‌!

    پس از سال‌ها صرف وقت برای کشف و خارج‌سازی فسیل‌ها و بقایای موجودات ماقبل تاریخ از زیر خاک اکنون یک دانشمند‌ کانادایی اعلام کرده که در نظر دارد با دست‌ورزی جنین جوجه دایناسور خلق کند.

    به گزارش سرویس «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هانزلارسون ــ رییس مرکز تحقیقات تکامل موجودات غول پیکر ــ در دانشگاه مک گیل کانادا، اعلام کرد که در نظر دارد خصوصیات دایناسوری را که میلیون‌ها سال قبل در پرندگان ناپدید شده‌اند، به وجود آورد.

    لارسون که معتقد است با ایجاد تغییرات خاص ژنتیکی در طول رشد جنین جوجه می‌تواند آناتومی دایناسورها را دوباره خلق کند، این کار را یک «نمایش تکامل» خواند.

    وی که طی 10 سال گذشته روی تکامل پرندگان مطالعه کرده است، تاکید کرد: اگر من بتوانم آشکارا نشان دهم که قابلیت تولید آناتومی دایناسور از پرندگان وجود دارد، پس می توانم ثابت کنم که پرنده‌ها اجداد مستقیم دایناسورها هستند.

    تیم تحقیقاتی لارسون تاکنون توانسته‌اند در پروژه‌ها کشف بقایای جانوران ماقبل تاریخ، هشت گونه ناشناخته از دایناسورها و پنج گونه جدید از کروکودیل‌ها را در نیجریه کشف کنند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    کشف جمجمه دایناسور نوک اردکی

    باستان شناسان در جنوب ایالت اتاوا آمریکا موفق شدند، گونه جدیدی از دایناسورهای نوک اردکی متعلق به 75 میلیون سال پیش را کشف کنند.

    به گزارش باشگاه خبرنگاران و به نقل از خبرگزاری جغرافیای ملی، دانشمندان معتقدند، این دایناسورگیاهخوار که یک صد دندان دارد کاملاً سالم مانده است.بنابراین گزارش، این جمجمه 75 میلیون ساله که به باور دیرینه شناسان متعلق به دوران آهکی زمین شناسی است اکنون در موزه تاریخ طبیعت واقع در دانشگاه اتاوا نگهداری می شود.

    گفتنی است، یک گروه باستان شناس پس از بررسی این اسکلت اعلام کردند که این جمجمه به گونه نوک اردکی ها و به رده دایناسورهای غول پیکر که نام علمی آنها "گریپوساروس" است،‌ تعلق دارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور

    دایناسورها برخلاف دیگر خزندگان نظیر مارمولکها، پاهای بلند و کشیده‌ای داشتند که آنها را قادرمی ساخت بدن خود را از سطح زمین بالا نگه‌دارند. آنها به سهولت بر روی زمین حرکت می‌‌کردند و برخی نبز به خوبی می‌‌دویدند. دایناسورها گونه‌های متنوعی از قبیل، گیاه خواران غول پیکر به طول 27 متر (90 پا)و گوشتخواران سریع السیرکه بعضا" کوتاه تر از 5/1 متر (5 پا) بودند را شامل می‌‌شدند.

    برخی از دایناسورهای گیاه خوار، دارای دندانهایی برای جویدن و خرد کردن غذا به قطعات کوچک جهت بلعیدن و هضم کردن بودند. با این وجود دایناسورهای گیاهخوار غول پیکر نظیر دیپلودوسلامح، دندان نداشته در عوض به همراه غذا سنگهایی را نیز می‌‌بلعیدند تا در شکم آنها گیاهان را آسیاب کنند.

    اسکلت تریسراتوپس

    دیگر مناطقی که گفته می‌شود روزگاری در آنها دایناسور ها به میزان زیاد زندگی می‌‌کردند شامل مصر، مغولستان، آمریکا و آرژانتین می‌شود. هم اکنون این جزیره به طور روزانه شاهد صدها دانشمندی است که از گوشه و کنار اروپا به آنجا سفر می‌کنند تا اطلاعات بیشتری را در مورد دایناسور ها دریابند. تا کنون مسئولین موفق شده‌اند بقایای فراوانی از دنیای ماقبل تاریخ را در این جزیره کشف کنند و به این وسیله نقاط تاریک فراوانی را از گذشته‌های دور روشن نمایند

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور

    به گزارش سرویس «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این مومیایی متعلق به یک دایناسور 67 میلیون ساله گیاهخوار است که حاوی استخوانها و بافت پوستی و احتمالا ماهیچه و اعضا و جوارح این جانور است.

    تیلر لیسون یک دانشجوی زمین شناسی در دانشگاه ییل که این دایناسور را در داکوتای شمالی کشف کرده است، گفت: بدون شک این کشف در دسته بندی گونه‌های دایناسورها بسیار بسیار حائز اهمیت است. فسیل این دایناسور که به طور تصادفی از آسیب زمان و مواد شیمیایی در امان مانده است، 4 تن وزن دارد. گفتنی است، دایناسور HADROSAUR با لقب داکوتا یکی از پنج دانیاسور مومیایی است که تاکنون به طور طبیعی سالم مانده‌اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    کشف بقایای بزرگترین دایناسور اروپا

    دانشمندان گزارش می دهند فسیل هایی که دو سال قبل در اسپانیا کشف شده احتمالا متعلق به بزرگترین دایناسور در اروپاست. فسیل های این حیوان در سال 2004 در تروئل در شرق اسپانیا کشف شد و دانشمندان تازه نتایج مطالعات دو ساله به روی این بقایا را منتشر کرده اند. طول این موجود از نوع دایناسورهای توریاسوروس 30 تا 37 متر و وزن آن 40 تا 48 تن بوده است.

    محققان طی مقاله ای در نشریه "ساینس" نوشتند که این هیولا احتمال تنها عضوی از گروه خزندگان ژوراسیک است که تاکنون در اروپا کشف شده. توریاسوروس ریودونسیس (Turiasaurus riodevensis)، علیرغم ظاهر ترسناک دندان هایش، مانند انواع دیگر ساروپادهای گردن دراز غول پیکر یک گیاهخوار بوده است.

    درشت استخوان

    فسیل های این حیوان در سال 2004 در تروئل در شرق اسپانیا کشف شد و دانشمندان تازه نتایج مطالعات دو ساله به روی این بقایا را منتشر کرده اند. طول استخوان فوقانی بازوی این حیوان 179 سانتیمتر است که یکی از بزرگترین قطعه استخوان هایی است که تاکنون کشف می شود. یکی از ناخن های پنجه این دایناسور قابل مقایسه با توپ راگبی یا توپ فوتبال آمریکایی است. محل کشف بقایا همچنین حاوی دندان های دایناسورهای تروپاد و بقایای ماهی و لاک پشت است. دانشمندان با مقایسه مشخصات این حیوان با سایر دایناسورهای اروپایی استنباط کرده اند که متعلق به یک گروه قبلا ناشناخته است که در عصر ژوراسیک یعنی از 145 میلیون تا 200 میلیون سال قبل تکامل یافت. فسیل دندان های یافت شده در فرانسه، پرتغال و بریتانیا مشابه همین کشف است که نشان می دهد توریاسوروس یا خویشاوندان نزدیک آن در سراسر قاره جولان می داده اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    جهان دایناسورها

    شکل، اندازه و سرعت یک دایناسور، به شیوه‌ی زندگی آن مربوط می‌شود. دایناسورهای گوشت‌خوار باید تند می‌دویدند تا بتوانند شکار را بی‌درنگ به دندان بگیرند. آن‌ها روی پاهای عقبی قدرتمندشان می‌دویدند و از دمشان برای حفظ تعادل استفاده می‌کردند.

    اما دایناسورهای گیاه‌خوار، که پیکر بزرگی داشتند، نمی‌توانستند تند بدوند. آن‌ها نیاز نداشتند جانور دیگری را شکار کنند و پیکر بسیار بزرگشان نیز باعث می‌شد هر جانوری نتواند آن‌ها را شکار کند. بیایید درباره‌ی سرعت دایناسورها بیش‌تر بیاموزیم.

    سرعت یک دایناسور را چگونه اندازه می‌گیرند؟

    پژوهشگرانی که درباره دایناسورها پژوهش می‌کنند، سرعت آن‌ها را از فاصله‌ی بین جاپا‌های فسیل شده‌ی آن‌ها و طول پاهای‌ آن‌ها به دست می‌آورند. هرچه فاصله‌ی بین جاپاهای یک دایناسور بیش‌تر باشد، آن دایناسور تندتر حرکت می‌کرده است. اگر جاپا‌ها به هم نزدیک باشند، به احتمال زیاد آن دایناسور کند حرکت می‌کرده است.

     

    کدام دایناسور از همه تندتربوده است؟

    دایناسورهای شترمرغ‌مانند، که استراتیومیموس نام دارند، تندترین بودند.آن‌‌ها پوشش زره‌مانند و شاخ‌های حفاظتی نداشتند و بنابراین باید تند می دویدند و فرار می‌کردند تا جان خود را از دست ندهند. آن‌ها به تندی اسب مسابقه بودند و سرعت شان به بیش از 50 کیلومتر در ساعت می‌رسید.

      

    کدام دایناسور از همه کندتربوده است؟

    دایناسوری مانند براکیوسوروس از همه کندتر بودند.آن‌‌ها بیش از 50 تُن وزن داشتند؛ یعنی آن‌قدر سنگین بودند که نمی‌توانستند بدوند. بنایراین، با سرعت 10 کیلومتر بر ساعت گام برمی‌داشتند. برخلاف دایناسورهای کوچک، این دایناسورها آن‌قدر بزرگ بودند که نمی توانستند روی پاهای عقبی خود بایستند.

    جاپای دایناسورها به ما چه می‌گوید؟

    جاپاهای فسیل شده‌ی دایناسورها به ما می گویند که دایناسورها چگونه حرکت می‌کردند. برخی مانند ایگوانودون ها، روی هر چهار پا راه می‌رفتند، اما روی پاهای عقبی نیز می‌توانستند بدوند. جاپاهای بزرگ سه بخشی دایناسوری به نام مگالوسوروس نشان می‌دهد که گوشت‌خوار بوده و همیشه روی پاهای عقبی راه می‌رفته است.

    دایناسورها با چه سرعتی جابه‌جا می‌شدند؟

    دایناسورها درست مانند جانوران امروزی با سرعت‌های متفاوت جابه‌جا می‌شدند. دایناسوری به نام تیرانوسوروس با سرعت 16 کیلومتر بر ساعت راه می‌رفت، اما در هنگام خطر با سرعت بیش‌تری می‌دوید. هایپسیلوفودون یکی از سریع ترین دایناسورها بود. این دایناسور گیاه‌خوار می‌توانست با سرعتی بیش از 50 کیلومتر بر ساعت از دست دشمنان خود فرار کند.

     آپاتوسوروس، که وزن آن به بیش از 40 تُن می‌رسید(یعنی به اندازه هفت فیل)، با سرعت 10 تا 16 کیلومتر بر ساعت گام برمی‌داشت. اگر این دایناسور تلاش می‌کرد که بدود، پاهایش می‌شکست. ترایسراتوپس، که به اندازه‌ی پنج کرگدن وزن داشت، می توانست مانند کرگدن‌ها با سرعت 25 کیلومتر بر ساعت بدود. شکارچیان اندکی خطر حمله به این دایناسور را به جان می‌خریدند(در تصویر زیر، این چهار نوع دایناسور از سمت راست به چپ نمایش داده شده اند).

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    استخوان‌های یک دایناسور جوان کشف شد

    دانشمندان به تازگی موفق به کشف استخوان های یک دایناسور جوان در منطقه «آنتارتیکا» واقع در قطب جنوب شدند.

    دانشمندان آمریکایی و آرژانتینی به تازگی در منطقه «آنتارکیتا» واقع در قطب جنوب، اسکلت فسیل دایناسور جوانی که در حدود 70 میلیون سال قبل زندگی می‌کرده است، کشف کردند. بنیاد ملی علم آمریکا اعلام کرد: این فسیل کشف شده یکی از کاملترین اسکلت‌هایی است که تا به امروز پیدا شده است و می توان گفت این فسیل اسکلت در نوع خود بهترین و بی‌نظیر است. این بیناد در ادامه اطلاعیه خود آورده است که این دایناسور در آب‌های قطب جنوب شنا می‌کرده است و لیته با توجه به کشف جدید دمای زمین در آن زمان بالاتر از الان بوده است. اندازه این دایناسور در حدود پنج فوت و تقریباً یک ششم اندازه دایناسور بالغ می‌باشد. دانشمندان بر این باورند که دایناسور‌ها در این مکان که این فسیل و فسیل‌های قبلی پیدا شده است، متولد می‌شدند و رشد پیدا می‌کردند و بعد از بلوغ به آب‌های آزاد می‌رفتند.

     

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    علت مرگ دایناسورها چه بود؟

    دایناسورها ان حیوانات عظیم الجثه 65 میلیون سال قبل نابود شدند ولی هنوز علت واقعی این حادثه مکشوف نگردیده عده ای بر این باورند که سرمای شدید عامل ان بوده عده ای برخورد شهاب سنگ را به زمین علت ان می دانند و عده ای خشکسالی را بهانه قرار میدهند ولی ایا واقعا علت نابودی انها این بوده است؟ اخرین دایناسور روی زمین رو میتوان ارکئو پتریکس نامید که بعدها تغییر شکل داد و به پرندگان امروزی تبدیل شد دیگر جانداران که تغییر کرده اند عبارتند از: لاک پشتها میمونها مارمولک ها مارها افتاب پرست ها و...

    آیا می‌دانید مخوف‌ترین موجودات روی زمین کدام جانور است؟ در دوران کنونی اژدهای کمودور و در دوران ما قبل تاریخ 2 دایناسور به نامهای: تیرانوزروس و داینو نیکوس دوستانی که بازی داینو کریسیس 1 رو روی پلی استیشن 1 انجام داده اند با داینو نیکوس آشنایی دارند برادر بزرگتر این جانور داینو کایروس نام دارد و به دست خوفناک مشهور است چرا که چنگالهایی به بلندی کارد قصابی داشته است.

    دایناسورها همگی خونسرد بوده‌اند ولی دانشمندان اکنون سنگواره‌ای را یافته اند که ثابت کرده 1 نوع دایناسور بر خلاف بقیه خونگرم بوده است به هرحال هگی نابود شدند و علت آن کشف نشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور
    آرکئوپتریکس بیشتر از آنکه پرنده باشد یک دایناسور است

    دیرینه شناسان آمریکایی با بررسی سلولها و رگهای خونی حاضر در استخوانهای یک پرنده ماقبل تاریخ به نام "آرکئوپتریکس" دریافتند که این جانور بیشتر از آنکه یک پرنده باشد یک دایناسور است.

    تاکنون تصور عموم این بود که "آرکئوپتریکس" حلقه میان دایناسورها و پرنده های مدرن است اما اکنون دیرینه شناسان دانشگاه ایالت فلوریدا در تحقیقات خود نشان دادند که خصوصیات فیزیولوژیکی این جانور بیشتر شبیه به یک دایناسور بوده است.

    این دانشمندان تصاویری میکروسکوپی را از سلولهای قدیمی و رگهای خونی حاضر در استخوان این حیوان تهیه کردند و نشان دادند که رشد و بلوغ این حیوان بسیار آهسته بوده است. این خصوصیت بیشتر شبیه به خزندگان بزرگ است درحالی که پرندگان کنونی جاندارانی هستند که به سرعت رشد می کنند و در مدت تنها چند هفته به بلوغ می رسند. نتایج این بررسیها فرضیه هایی را مطرح می کند که این رشد استخوانی سریع برای پرواز این دایناسورهای پرنده ضرورتی نداشته است. این دیرینه شناسان در این خصوص اظهار داشتند: "در کل ما هیچ چیز درباره بیولوژی آرکئوپتریکس نمی دانیم. برخی از دانشمندان فرض کرده بودند که فیزیولوژی این جانور با فیزیولوژی پرندگان کنونی متفاوت است اما تاکنون فسیلهای این جاندار ماقبل تاریخ برای تائید این فرضیه ها تجزیه نشده بودند.

    براساس گزارش لس آنجلس تایمز، بقایای فسیلی آرکئوپتریکس در سال 1860 در آلمان و یک سال بعد از انتشار مقاله "اصل انواع" توسط چارلز داروین پیدا شد. از آن زمان فرض شد که برخی از خصوصیات دایناسورها و پرندگان با هم مشترک است. این محققان در ادامه افزودند: "در این تحقیق ما بقایای فسیلی این جاندار را برای مقایسه سرعت رشد استخوانهای آرکئوپتریکس با سرعت رشد پرندگان کنونی و سرعت رشد سایر دایناسورها بررسی کردیم و دریافتیم که خصوصیات فیزیولوژیکی این جانور به دایناسورها شباهت بیشتری دارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، دایناسور