تاریخ : 29 مرداد 1396
زمان : 14:05:44
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 410 بار
  • بازدید دیروز : 864 بار
  • بازدید ماه : 21668 بار
  • بازدید کل : 558732 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    باران شهاب سنگ ها وضع زمین را عوض کرد


    رگباری از شهاب سنگ ها که حدود چهار میلیارد سال قبل بر زمین و مریخ بارید احتمالا این سیارات را گرمتر و مرطوبتر کرده است.پژوهشگران برای اندازه گیری گازهایی که هنگام ورود شهاب سنگ ها به جو آزاد می شد، این سنگ های جوان را در معرض حرارت فوق العاده قرار دادند.جو زمین در آن زمان هنوز در مرحله تشکیل شدن بود و بارها در معرض باران شهاب سنگ ها قرار گرفت.محققان می گویند این رگبارها برای بدل کردن این دو سیاره به جایی گرمتر و مرطوبتر که آن را برای ایجاد حیات مساعدتر می کند کافی بوده است.نتایج این مطالعه در نشریه "Geochimica et Cosmochimica Acta" منتشر شده است. تیم محققان کار را با 15 قطعه شهاب سنگ کهن از سراسر جهان شروع کرد. این سنگ ها با استفاده از تکنیک خاصی به نام "پایرولیسیس-اف تی آی آر" حرارت داده شد.در این شیوه برای افزایش دمای قطعات به حداکثر 20 هزار درجه سانتیگراد در ثانیه از الکتریسیته استفاده می شود. سنگ ها در جریان این فرآیند به گاز تجزیه می شوند که این گازها مورد تحلیل قرار گرفت.
    منبع آب
    محققان دریافتند که در این فرآیند حدود 12 درصد از جرم یک قطعه معمولی به بخار آب و شش درصد آن به دی اکسید کربن بدل شد. آنها سپس با استفاده از مدل های ریاضی شمار شهاب های افتاده بر زمین در جریان "بمباران سنگین نهایی" (ال اچ بی) را حساب کردند."ال اچ بی" دوره ای در حدود چهار میلیارد سال قبل بود که در جریان آن شمار خارق العاده بزرگی از شهاب سنگ ها بر سیارات منظومه شمسی بارید.این پژوهشگران براساس تخمین های منتشره از شمار شهاب های باریده در "ال اچ بی"، به این نتیجه رسیده اند که هر سال 10 میلیارد تن آب و دی اکسید کربن وارد جو زمین و مریخ می شد.
    به گفته آنها این وضع باعث گرمایش کره، پیدایش اقیانوس های مایع، و محیطی قابل سکونت تر برای موجودات زنده می شد.ریچارد کورت سرپرست این تحقیق از "امپریال کالج لندن" گفت: "احتمال داده شده است که شهاب سنگ های کهن به خاطر ترکیب شیمیایی شان یکی از علل پیدایش آب روی زمین بوده باشند.""ما اکنون داده هایی داریم که نشان می دهد دقیقا چقدر آب و دی اکسید کربن به طور مستقیم توسط شهاب سنگ ها به اتمسفر زمین تزریق شد. این گازها فورا فرآیندی را به جریان انداختند که باعث تقویت گردش آب و گرمایش سیاره شد."زمین از وجود یک میدان مغناطیسی بهره مند است که بادهای خورشیدی را دفع می کند؛ به گفته محققان همین بادهای خورشیدی باعث زدوده شدن اتمسفر مریخ از گازهایی می شد که شهاب سنگ ها وارد اتمسفر آن سیاره می کردند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    شهاب سنگ ها «مو» های گرافیتی دارند


    به تازگی بر روی چندین شهاب سنگ، دسته مو های (whiskers) گرافیتی ای که چند صد نانومتر طول دارند مشاهده شده اند. محققان می گویند که مو های مذکور همزمان با تشکیل منظومه شمسی (حدود 4.5 میلیارد سال پیش) به وجود آمده اند و سپس به درون فضای بین ستاره ای پرتاب شده اند. این کشف می تواند مستنداتی برای سوپرنوا ها و انرژی تاریک در بر داشته باشد.
    پدیده مزبور توسط مارک فریز و اندرو استیل از موسسه کارنگی در واشنگتن کشف شده است. آنها برای این کار باقی مانده های شهاب سنگ ها را با استفاده از تصویر برداری رامان و ریزبینی الکترونی مورد بررسی قرار دادند. به این ترتیب محققان مذکور نشان دادند که گونه دیگری از آلوتروپ های کربن (علاوه بر کربن ماکرومولکولی و الماس)، در شهاب سنگ های کربن دار موجود می باشد.
    مو های ذکر شده، نانومواد سوزنی شکلی هستند که از محور های گرافیتی به هم پیچیده شده تشکیل شده اند. در آزمایشگاه می توان آنها را با چگال سازی پلاسمای دما-بالا در دمایی در حدود ۲۵۰۰ درجه کلوین ساخت. بنا به یافته های گروه مذکور، این مو ها از یک گاز غنی شده از کربن و در دما های بالای دوران شکل گیری منظومه شمسی ساخته شده اند.
    فریز در این باره می گوید:‌ « در حال حاضر که خورشید جوان است باد های خورشیدی بسیار قوی هستند. بنابراین مو های گرافیتی ای که در نزدیکی خورشید تشکیل می گردند، به فضای بین ستاره ای رانده می شوند. این پدیده می تواند در نزدیکی هر ستاره جوانی اتفاق بیفتد.» وی اظهار داشت که انفجار های سوپرنوا ها می تواند مو های گرافیتی را ایجاد و به درون فضا پراکنده کند.
    از طرف دیگر مه ایجاد شده توسط این مواد می تواند بر روی پرتو های نوری ای از آنها می گذرند اثر گذاشته و به عنوان مثال سوپرنوا های خاصی تاریک تر و در نتیجه دور تر به نظر برسند. به این ترتیب بررسی دقیق تر خصوصیات این مواد می تواند بر روی فرضیه «انرژی تاریک» (که به دلیل دور به نظر رسیدن سوپرنوا ها و پذیرش انبساط جهان برای توضیح آن مطرح شد) تاثیر بگذارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    تائیدات جدید درباره شهاب سنگ مریخی قطب جنوب

    قطعه شهاب سنگ مریخی ALH84001

    دانشمندان آمریکایی با انجام تحقیقات جدیدی بر روی یک قطعه شهاب سنگ مریخی که بیش از 20 سال قبل در قطب جنوب کشف شد و از آن زمان تاکنون مورد بررسی بوده است به تائیدات تازه ای دست یافتند.

    به گزارش خبرگزاری مهر، در سال 1984 در قطب جنوب یک قطعه شهاب سنگ کشف شدکه در حدود 13 هزار سال قبل به زمین افتاده بود. آزمایشات بعدی نشان داد کهاین قطعه شهاب سنگ که ALH84001 نام دارد از مریخ به زمین رسیده است.

    این قطعه سنگ در حدود 2 کیلوگرم وزن دارد و اعتقاد بر این است که در حدود 4.1 میلیارد سال قبل در روی مریخ ساخته شده است.

    در حدود 15 میلیون سال قبل، زمانی که یک سیارک به سطح سیاره سرخ برخوردکرد این قطعه سنگی از مریخ جدا و به فضا پرتاب شد و به این ترتیب، سفر خودرا در منظومه شمسی آغاز کرد تا در 13 هزار سال قبل سرانجام به زمین رسید.

    در نیمه دوم دهه 90 دانشمندان در داخل این قطعه سنگ آسمانی آثاری را پیداکردند که به نظر می رسیدند فسیلهای ارگانیسمهای فرا زمینی باشند.

    تاکنون درباره این بقایای فسیلی که ابعاد آنها بین 20 تا 100 نانومتر است وشباهت بسیاری به نانوباکتریهای زمینی دارند تحقیقات بسیاری انجام شده است وهمانند همیشه، نتایج بسیاری از این تحقیقات تئوریهایی را درباره وجود حیاتبر روی مریخ مطرح کرده اند.

    درحالی که بعضی دیگر این فرضیه را مطرح کردند که این فسیلهای داخل این سنگ نتیجه فرایندهای غیرآلی هستند.

    اکنون در تازه ترین این تحقیقات که گزارش آن را در نشریه علمی آکادمی علومآمریکا (PNAS) منتشر شده است گروهی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا باانجام بررسیهای جدیدی به نتایج بسیار جالبی درباره محیطی که مریخ می توانستدر میلیاردها سال قبل داشته باشد دست یافتند.

    این پژوهشگران برای دستیابی به این نتایج بر روی نوع ویژه ای از کربناتهاتمرکز کردند. این کربناتها در حضور آب و دی اکسید کربن در دمای حدود 18درجه سانتیگراد تشکیل می شوند.

    همچنین این ماده می تواند در ته نشستهای آب در زیر زمین، در یک دمای ثابت و بخارشدگی تدریجی در عمق دهها متری تشکیل شود.

    این نتایج یک تائید معتبر درباره فرضیه ای است که بیان می دارد زمانی،حداقل در بعضی از مناطق مریخ، محیط مرطوبی وجود داشته است که در دما در آنمعتدل بوده است.

    براساس گزارش اسپیس، هرچند، این کشف جدید هنوز مشخص نکرده است که آیا مریخهرگز دنیای مطلوبی برای توسعه اشکالی از حیات بوده است یا خیر. بنابرایناین پرونده همچنان باز است تا تحقیقات دیگری بر روی سنگهای مریخ با استفادهاز ماموریتهای کاوشگرهای آینده انجام شود.

     

    بقایای فسیلی نانوباکتریهایی که در داخل این شهاب سنگ کشف شدند

    نمایی دیگر از شهاب سنگ ALH84001

    شهاب سنگ چیست؟

    در فضا تکه سنگ‌های بی شماری در اندازه‌‌های مختلف وجود دارد. هم چنانکه زمین دور خورشید می‌گردد، با این تکه سنگ‌ها که در مسیرش قرارمی‌گیرند، مواجه می‌شود. هنگامی که این سنگ‌ها با سرعت بسیار زیادی کهدارند، وارد جوّ زمین می‌شوند با هوای اطراف زمین اصطکاک پیدا می‌کنند. براثر این اصطکاک حرارت بسیار زیادی تولید می‌شود و تکه سنگ به شدت داغ وگداخته می شود تا حدی که آتش می‌گیرد و شروع به سوختن می‌کند. به همین دلیلدر آسمان شب، ستاره‌‌های سوزانی را می‌بینیم که از یک سو به سوی دیگرمی‌روند. عمر این ستاره‌ها بیش تر از چند ثانیه نیست و پس از آن ناپدیدمی‌شوند. این اتفاق در روز هم می‌افتد، اما نمی‌توانیم آن را ببینم، چوننور این سنگ‌های سوزان در برابر نور خورشید بسیار ناچیز است و به چشمنمی‌آید. به این سنگ‌های سوزان «شهاب سنگ» می گویند.

    سنگ‌های آسمانی، خارج از جوّ زمین قرار دارند و اندازه‌ی آن ها متفاوت است. جنس آن ها هم ممکن است از سنگ، آهن یا ترکیبی از هر دو باشد. اگر سنگآسمانی وارد جوّ زمین شود، اما نسوزد و با زمین برخورد کند، به آن meteorite گفته می‌شود.

     

    شهاب سنگ‌‌ها دو دسته اند: صخره‌ای و فلزی.

    در زمان‌های مشخصی از سال، تعداد زیادی سنگ‌ آسمانی وارد جّو زمین می‌شود. این اتفاق وقتی می‌افتد که زمین هنگام حرکت خود به دور خورشید واردمنطقه‌ای می‌شود که تعداد زیادی از این سنگ‌ها در فضا وجود دارد. اینسنگ‌ها در حقیقت ستاره‌های دنباله‌داری هستند که با نزدیک شدن به خورشیدمتلاشی شده‌اند و توده‌ای از سنگ و غبار را در مسیر خود پراکنده‌اند. اگرزمین در مسیر چنین توده‌ای قرار بگیرد با بارانی از سنگ‌های آسمانی کوچک یابسیار عظیم مواجه می‌شود که وارد جوّ می شوند.

    بنابراین ستاره‌ی دنباله‌دار یا شهاب‌سنگ‌های نورانی هیچ شباهتی باستاره‌های واقعی که در آسمان دیده می‌شوند، ندارند. این فقط نامی است که بهتکه‌سنگ‌های سرگردان بین سیارات داده‌اند که هنگام وارد شدن به جوّ زمین،آتش می‌گیرند. اصطکاک آن ها با جوّ زمین باعث می‌شود گداخته شوند و بهنواری از نور سفید تبدیل شوند که اصطلاحاً به آن ها ستاره می گویند.

     

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    آثار وجود حیات دریک شهاب ‌سنگ


    زیست‌اخترشناسان ناسا توانسته‌اند اسیدهای آمینه را که عنصر اصلی حیات محسوب می‌شوند را در شهاب‌سنگ‌هایی کشف کنند که تا پیش از این تصور می‌شد قادر به نگهداری از این مولکول پیچیده نیستند.
    به گزارش ایسنا، این کشف غیرمنتظره باعث شده که ناسا در مورد فرضیات اولیه شکل‌گیری اسیدهای آمینه بازاندیشی کند.
    اسیدهای آمینه مانند قطعات پازل حیات، عنصرهای اساسی برای پی‌ریزی هرگونه حیات در زمین هستند. در ساخت میلیون‌ها پروتئین مختلفی که حیات زمین بر اساس آنها پدید آمده است، 20 گونه مختلف اسید آمینه با تنظیمات متنوع نقش داشته و دارند.



    یک گروه تحقیقاتی بین‌المللی به سرپرستی دکتر دانیل گلاوین از مرکز پرواز فضایی گدارد ناسا، ‌این اسیدآمینه را در شهاب‌سنگ 2008 TC3 که سال 2008 در صحرای حبشه در شمال سودان سقوط کرد، کشف کنند.
    این شهاب‌سنگ از نوع اوریلیت است، گونه‌ای نادر از سنگ‌های آسمانی که در اثر برخورد دو شهاب‌سنگ به‌وجود می‌آید. در این برخورد، گرمای سنگ تا 1100 درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد و هر مولکولی از جمله اسید آمینه به کربن گداخته تبدیل می‌شود. اما باقی‌ماندن اسید آمینه پس از داغ شدن این سنگ، بدان معنی است که مدل‌های موجود کامل نیستند.
    گالوین معتقد است که اسیدهای آمینه پس از تاثیر اولیه با وجود نبود آب برای تشکیل این نوع اسید به‌وجود آمده‌اند. او و همکارانش در حال انجام آزمایش واکنش‌های شیمیایی گازی هستند تا دریابند آیا این مواد نیز قادر به تولید اسیدهای آمینه بدون وجود آب هستند یا خیر.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    احتمال برخورد شهاب سنگی بزرگ با زمین در سال 2182 وجود دارد

    تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سنگ آسمانی بزرگی در حال نزدیک شدن به سیاره ما، زمین است و این احتمال وجود دارد که این شهاب‌سنگ در سال 2182 با زمین برخورد کند.
    شهاب سنگ «1999 RQ36» در حال حاضر یک هزارم امکان برخورد با زمین را دارد، اما این پتانسیل برای برخورد این جرم آسمانی با زمین وجود دارد و در سال 2182 این احتمال بیشتر می‌شود.
    سن‌ساتوریو به همراه همکارانش با استفاده از مدل ریاضی خطر برخورد این جرم آسمانی با زمین را تا سال 2200 مطالعه کردند و معتقدند که احتمال برخورد این جرم با زمین در سال 2182 بیشتر است.
    جزئیات این تحقیقات در مجله علمی «Icarus» منتشر شده است.
    این شهاب سنگ در سال 1999 کشف شده است و اندازه آن حدود 560 متر مربع است.
    برخورد شهاب سنگ با کره ماه

    مدارگرد ناسا تصویری از آتشفشانی بر روی کره ماه گرفته است که در اثر برخورد یک شهاب سنگ با این کره ایجاد شده است.
    به گزارش خبرگرزاری پانا به نقل از اسپیس نیوز، مدارگرد ناسا موفق به گرفتن تصاویر بسیاری از دهانه آتشفشانی کره ماه گرفته است.
    براساس دانشمندان ناسا، این آتشفشان در اثر برخورد شهاب سنگی بر روی سطح کره ماه ایجاد شده است که مدارگرد های ناسا با نزدیک شدن 2/16 مایلی به دهانه این آتشفشان این تصاویر را گرفته است.
    این تصاویر حاکی بر وجود مواد معدنی بسیار زیادی در سطح کره ماه بوده است.
    دهانه آتشفشانی که در اثر این برخورد ایجاد شده است در جنوب شرقی آتشفشان فلات واقع شده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    تازه‌هایی از شهاب سنگ مریخی قطب جنوب

    دانشمندان آمریکایی با انجام تحقیقات جدیدی بر روی یک قطعه شهاب سنگ مریخی که بیش از 20 سال قبل در قطب جنوب کشف شد و از آن زمان تاکنون مورد بررسی بوده است به تائیدات تازه‌ای دست یافتند
    در سال 1984 در قطب جنوب یک قطعه شهاب سنگ کشف شد که در حدود 13 هزار سال قبل به زمین افتاده بود. آزمایشات بعدی نشان داد که این قطعه شهاب سنگ که ALH84001 نام دارد از مریخ به زمین رسیده است.
    این قطعه سنگ در حدود 2 کیلوگرم وزن دارد و اعتقاد بر این است که در حدود 4.1 میلیارد سال قبل در روی مریخ ساخته شده است.
    در حدود 15 میلیون سال قبل، زمانی که یک سیارک به سطح سیاره سرخ برخورد کرد این قطعه سنگی از مریخ جدا و به فضا پرتاب شد و به این ترتیب، سفر خود را در منظومه شمسی آغاز کرد تا در 13 هزار سال قبل سرانجام به زمین رسید.
    در نیمه دوم دهه 90 دانشمندان در داخل این قطعه سنگ آسمانی آثاری را پیدا کردند که به نظر می ‌رسید فسیل‌های ارگانیسم‌های فرا زمینی باشند.
    تاکنون درباره این بقایای فسیلی که ابعاد آنها بین 20 تا 100 نانومتر است و شباهت بسیاری به نانوباکتری‌های زمینی دارند تحقیقات بسیاری انجام شده است و همانند همیشه، نتایج بسیاری از این تحقیقات تئوری‌هایی را درباره وجود حیات بر روی مریخ مطرح کرده‌اند.
    درحالی که بعضی دیگر این فرضیه را مطرح کردند که این فسیل‌های داخل این سنگ نتیجه فرایندهای غیرآلی هستند.
    اکنون در تازه ترین این تحقیقات که گزارش آن را در نشریه علمی آکادمی علوم آمریکا (PNAS) منتشر شده است گروهی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا با انجام بررسی‌های جدیدی به نتایج بسیار جالبی درباره محیطی که مریخ می‌توانست در میلیاردها سال قبل داشته باشد دست یافتند.
    این پژوهشگران برای دستیابی به این نتایج بر روی نوع ویژه‌ای از کربنات‌ها تمرکز کردند. این کربنات‌ها در حضور آب و دی اکسید کربن در دمای حدود 18 درجه سانتیگراد تشکیل می‌شوند.
    همچنین این ماده می‌تواند در ته نشست‌های آب در زیر زمین، در یک دمای ثابت و بخارشدگی تدریجی در عمق دهها متری تشکیل شود.
    این نتایج یک تائید معتبر درباره فرضیه‌ای است که بیان می‌دارد زمانی، حداقل در بعضی از مناطق مریخ، محیط مرطوبی وجود داشته است که دما در آن معتدل بوده است.
    هرچند، این کشف جدید هنوز مشخص نکرده است که آیا مریخ هرگز دنیای مطلوبی برای توسعه اشکالی از حیات بوده است یا خیر. بنابراین این پرونده همچنان باز است تا تحقیقات دیگری بر روی سنگ‌های مریخ با استفاده از ماموریت‌های کاوشگرهای آینده انجام شود.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    شهاب سنگ های ریز نورانی از آسمان شهر خامنه باریدن گرفت

    به گزارش روز سه شنبه خبرنگار ایرنا، این شهاب سنگ های ریز شب گذشته به صورت بارش شهابی و مسلسل وار بر روی شیروانی یکی از ساکنان شهرستان خامنه از توابع شهرستان شبستر در استان آذربایجان شرقی باریدن گرفت.

    رییس دانشگاه آزاد واحد خامنه در این خصوص به خبرنگار ایرنا گفت: بارش ریز شهاب سنگ های نورانی بر روی این شهر یک رخداد نادر است.

    'فرهاد پیرمحمدی علیشاه' اظهارکرد: این شهاب سنگ های ریز مسلسل وار از آسمان بر شیروانی و اطراف منزل یکی از اهالی خامنه فرود آمده که 20 عدد از این سنگ ها جمع آوری و مورد آزمایش قرار گرفت.

    وی افزود: رنگ سیاه، شکل کروی و شعاعی و ترکیبات آن شامل آهن، کربن و سنگ اولوین و پیروکسین، شهاب سنگ بودن این اجرام آسمانی را ثابت می کند.

    پیرمحمدی اندازه هر یک از اجرام یافته شده را به اندازه حدود یک گردو و وزن آن را حدود 50 گرم اعلام کرد و گفت: شهاب سنگ ها را از نظر ترکیبی به سه گروه شهاب سنگ های آهنی، سنگ آهنی و سنگی تقسیم بندی می کنند با توجه به مطالعات انجام شده بر روی شهاب سنگ های یاد شده این شهاب سنگها جزو شهاب سنگ های سنگی یا به اصطلاح آئرولیتی می باشند که اجسامی کوچک و گرد بوده و بیشتر از کانی الیوین و پیروکسین تشکیل شده اند.

    وی افزود: ترکیب این شهاب سنگ ها حدود 40 درصد الیوین، 30 درصد پیروکسین، پنج تا10 درصد آلیاژ آهن و نیکل، 10 درصد پلاژیوکلاز و 6 درصد ترولیت می باشد و همچنین دارای پنج تا 10 درصد کربن می باشند.

    وی گفت: اطراف منزلی که محل ریزش اجرام آسمانی بوده چند صد شهاب سنگ کوچک موجود است و قدرت تخریبی آنها سطحی بوده ولی آثار آن بر روی شیروانی که این اجرام آسمانی سقوط کرده به صورت واضح مشخص است.

    در حدود صد میلیون شهاب سنگهای ریز هر روز وارد جو زمین می شوند، ولی در سال ممکن است فقط چند تایی شهاب سنگ به زمین برخورد کند.

    در طول شبانه روز شهاب سنگهای بسیاری وارد جو زمین می شوند که قابل رویت هستند، ولی وقتی تعداد این بارشهای شهابی به چیزی حدود 60 شهاب در ساعت برسد (یعنی به طور متوسط در دقیقه یک شهاب) به آن پدیده بارش شهابی می گویند.

    شهاب سنگ ها چون بسیار بزرگ هستند، می توانند از جو زمین عبور و به سطح زمین برسند.

    شهاب سنگ ها بیشتر ممکن است پیش از رسیدن به سطح زمین منفجر و مواد از هم پاشیده آنها در یک منطقه وسیعی پراکنده شود.

    قدرت تخریبی شهاب سنگ ها بر اساس اندازه آنها متفاوت است.

    تاکنون دو بار شهاب سنگهای بسیار بزرگ با زمین برخورد کرده است.

    شهاب سنگ 30 ژوئن 1908 در حدود 40 هزار تن وزن داشت و در نقطه ای متروک درسیبری مرکزی سقوط و خسارات زیادی به اراضی جنگلی وارد آورد.

    نشانه و اثر شهاب سنگ بسیار بزرگ دیگری در صحرای شمال شرقی 'آریزونا' در نزدیکی کانیون دیابلوه جا مانده است.

    قطر دهانه ای که از برخورد آن با زمین به جا مانده است، نزدیک به یکهزارو 200 متر است.

    قعر دهانه نزدیک 180 متر از کناره پایین تر است.

    برآوردهای زمین شناسی براساس مطالعه سنگ های داخل دهانه دال بر آنند که برخورد شهاب سنگ با زمین در حدود 30 یا 40 هزار سال پیش روی داده است.

    زمین به احتمال زیاد بیش از ماه مورد اصابت شهاب سنگ قرار گرفته است ولی نیروهای فرسایشی بر زمین اثر همه دهانه ها را به جز معدودی که اخیرا پدید آمده اند، از بین برده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    شهاب سنگ "وای یو ۵۵ YU55" به زمین نزدیک تر می شود

    سیارک ۲۰۰۵ یو ۵۵ به زمین نزدیک تر میشود، اما احتمال برخوردش به زمین وجود ندارد.



    تصویر شهاب سنگ ۲۰۰۵ YU55 گرفته شده در آوریل ۲۰۱۰

    بله، یو۵۵ در حال آمدن است و بسیار بزرگ است.حتی از ماه نیز نزدیک تر میشود و... بله.ما کاملا در امنیت به سر می بریم. سیارک یو۵۵ با عرض ۴۰۰ متر،در حال حاضر با سرعت بسیار زیادی بالغ بر ۱۳ کیلومتر بر ثانیه درون منظومه شمسی در حرکت است.
    سه شنبه، ۸ نوامبر در ساعت ۶:۲۸ بعد از ظهر به وقت محلی آمریکا این سیارک زمین را پشت سر خواهد گذاشت . فاصله‌اش از زمین نیز ۳۲۵۰۰۰ کیلومتر خواهد بود که با این فاصله در داخل مدار ماه قرار می گیرد. با این وجود، این نزدیک‌ترین عبور شیی ای به این بزرگی از سال ۱۹۷۶ تا به حال بوده است.اما دانشمندان ناسا نگران این موضوع نیستند.چرا؟ چون که در مورد مدارش به خوبی مطالعه شده است و هیچ چیزی در مسیر این سیارک نیست و صراحتاً اعلام شده که این سیارک هیچ تأثیری بر روی زمین ندارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    دایناسورها به خاطر برخورد شهاب سنگ با زمین منقرض شدند


    بررسی دقیق رسوب های به دست آمده از کف اقیانوس اطلس نشان می دهد، نظریه مطرح شده که می گوید انقراض نسل دایناسورها به واسطه برخورد یک شهاب سنگ بزرگ به زمین صورت گرفته و نه چند برخورد آسمانی، رنگی از واقعیت دارد.
    کن مکلود از دانشگاه میسوری کلمبیا گفت: نمونه گیری ارزشمندی که داشته ایم حقیقتا از نظریه «یک برخورد بزرگ» حمایت می کند.
    به گفته دانشمندان شواهد زمین شناختی نشان داده اند که یک شهاب سنگ غول پیکر درحدود ۶ مایل عرض در ۶۵ میلیون سال پیش به شبه جزیره یوکاتان درنزدیکی شهر «چیکسولوب» در مکزیک فعلی به زمین برخورد کرد و این حادثه ای بود که سرآغاز انقراض نسل دایناسورها را رقم زد.
    براساس این نظریه، برخورد یاد شده موجب شده فوران آتشفشان ها، وقوع زمین لرزه های گسترده و شکل گیری «سونامی» ها شده و در ادامه با برخاست گرد و غبار گسترده و ورود آنها به جو، نور خورشید برای چندین دهه و یا قرن به زمین نرسید و بدین ترتیب دایناسورها منقرض شدند.
    دانشمندان و دیرینه شناسان براین باورند که از بین رفتن گیاهان و جانوران نقش جدی در انقراض نسل دایناسورها داشته اند.
    براساس گزارش لایو ساینس، این درحالی است که گروه کوچکی از دانشمندان هنوز براین باورند که یک برخورد واحد شهاب سنگی با زمین نمی توانسته برای انقراض نسل دایناسورها کافی باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    برخورد شهاب سنگ با زمین در زاهدان

    اولین گودال شهاب سنگی ایران

     

    برخورد شهاب سنگ با زمین در زاهدان / اولین گودال شهاب سنگی ایران

    سرپرست اداره کل حفاظت محیط زیست سیستان و بلوچستان گفت: به احتمال فراوان گودال سمسور زاهدان ناشی از برخورد شهاب سنگ است.

    ایسنا:خسرو افسری گفت: گودال سمسور در ۱۲۰ کیلومتری جنوب غرب زاهدان واقع است که در صورت تایید شدن نظریه به وجود آمدن آن بر اثر برخورد شهاب سنگ این گودال اولین گودال شهاب سنگی کشور لقب خواهد گرفت.

    وی اظهار داشت: با توجه به بکر بودن منطقه و نبود مستندات و سوابق پژوهشی برای این موضوع انجام مطالعات هم در زمینه اسنادی و هم در شکل میدانی ضرورت خواهد داشت.

    افسری خاطر نشان کرد: شهاب سنگ ها از اجرام آسمانی سرگردان منظومه شمسی به شمار می آیند که تقریبا هر روز سیارات منظومه را مورد اصابت قرار می دهند و اوج بارش این شهاب سنگ ها به زمین بالغ بر ۳ میلیارد سال قبل بوده که اکثر شواهد آن بر اثر فرسایش آبی و بادی از میان رفته است.

    وی در پایان گفت: در آن زمان تعداد و بزرگی برخوردها بیشتر بوده است و آثار برخورد همزمان بر روی کره ماه بدلیل نبود فرسایش به وضوح قابل تشخیص مانده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    کشف تکه ای نادیده از تاریخ زمین توسط گوگل ارث

    کشف حفره ای برخوردی در تصاویر نرم افزار سرگرم کننده و کاربردی گوگلارث علاوه بر اینکه توانایی های علمی این نرم افزار مشهور را به نمایش میگذارد می تواند به آماده سازی زمینی ها برای برخوردهایی که ممکن است درآینده رخ دهد کمک کند.

    به گزارش خبرگزاری مهر، حفره برخوردی “کامیل” با عمقی در حدود ۱۶ متر ووسعتی برابر ۴۵ متر در اعماق صحرای مصر قرار گرفته و تا قبل از اینکه درمیان تصاویر ماهواره ای نرم افزار گوگل ارث دیده نشده بود، کسی از وجود آناطلاعی نداشت.

    این حفره که در اثر برخورد جرمی ۱۰ تنی با سرعتی بالاتر از ۱۲ هزارکیلومتر بر ساعت به وجود آمده یکی از سالم ترین مناطق برخورد شهابسنگی استکه به خوبی حفظ شده و باقی مانده است.

    تعداد شهاب سنگ های اطراف زمین، کمتر از تصورات پیشین است

    ناسا اعلام کرد: تعداد شهاب سنگ های اطراف زمین کمتر از آن چیزی است که تصور می شده است.

    ستاره شناسان ناسا بر اساس مشاهدات خود به این نتیجه دست یافتند که تعدادشهاب سنگهای متوسط اطراف زمین به سختی به ۱۹ هزار و ۵۰۰ مورد می رسد.

    در ادامه گزارش ناسا آمده است که قبلا تصور می شد در حدود ۳۵ هزار نوع از این شهاب سنگ ها در اطراف زمین قرار دارند.

    دانشمندان بر این اساس اعلام کردند که احتمال برخورد شهاب سنگ ها با زمین با توجه به این تعداد، کاهش می یابد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب
    برخورد شهاب سنگ آپوفیس به زمین

    دانشمندان ناسا نگران برخورد شهاب سنگی به طول ۳۰۰ متر به زمین هستند. دانشمندان تخمین زده‌اند که این جرم آسمانی که ” آپوفیس ” نام دارد در سال …

    دانشمندان ناسا نگران برخورد شهاب سنگی به طول ۳۰۰ متر به زمین هستند.

    دانشمندان تخمین زده‌اند که این جرم آسمانی که ” آپوفیس ” نام دارد در سال ۲۰۲۹ از فاصله ۳۰ هزار کیلومتری رد شده و به زمین برخورد نخواهد کرد اما نگرانی دانشمندان این است که این شهاب سنگ پس از اینکه به سمت خورشید حرکت کند، در اثر نیروی مغناطیسی این ستاره تغییر مسیر داده و مجددا به سمت زمین خواهد آمد. تخمین دانشمندان این است که آپوفیس در سال ۲۰۳۶ و پس از تغییر جهت احتمالا به نقطه نامعلومی از زمین برخورد خواهد کرد.

    اگر این جرم آسمانی به منطقه‌ای اقیانوسی از زمین برخورد کند احتمال یک ” سونامی ” بسیار شدید می‌رود و در صورتی که به نقطه ای از زمین برخورد کند تاثیراتی همچون یک زلزله ۸ ریشتری خواهد داشت که اثر تخریبی آن ۶۵ هزار برابر بمب اتمی خواهد بود که در سال ۱۹۴۵ در شهر هیروشیما منفجر شد. در این صورت در شعاع ۳۰۰ کیلومتری هیچ موجود جانداری باقی نخواهد ماند .

    دانشمندان سرعت حرکت این شهاب سنگ در صورت برخورد با زمین را ۵۰ کیلومتر در ثانیه تخمین زده اند. نگرانی دیگر آنها از برخورد آپوفیس به زمین، تاثیرات جوی و زیست محیطی پس از این برخورد خواهد بود. ممکن است در اثر شدت این برخورد تغییراتی در جو زمین همچون غبار شدید به وجود آید که نور رسانی خورشید را با اختلال مواجه کند.

    ۱۲۵ میلیون سال قبل برخورد یک شهاب سنگ عظیم به زمین علاوه بر اینکه نسل جاندارانی همچون دایناسورها را منقرض کرد باعث ایجاد یک عصر یخبندان چند صد هزار ساله شد که اکثر موجودات زمین را منقرض ساخت.

    اگر مسیر حرکت این شهاب سنگ به خوبی قابل پیش بینی و اندازه گیری باشد امید دانشمندان این است که بتوانند با شلیک موشک‌هایی مسیر آن را عوض کرده و مانع برخورد آن با زمین شوند اما نگرانی اصلی این است که پس از عبور این شهاب سنگ ازفاصله ۳۰ هزار کیلومتری زمین در سال ۲۰۲۹ ، مسیربازگشت مجدد آن به زمین در سال ۲۰۳۶ کمتر قابل پیش بینی است.

    نگرانی دیگر دانشمندان در سال‌های اخیر از فاصله گرفتن ماه از زمین است. قمر ماه هر ساله حدود ۴ سانتی متر از زمین دورتر می شود و این دوری سبب می‌شود که از سرعت حرکت وضعی زمین (حرکت زمین به دور خودش) کاسته شود. نگرانی دانشمندان این است که هر چه سرعت حرکت زمین به دور خودش کمتر شود نیمکره‌ای بیشتر در معرض نور خورشید خواهد بود و نیمکره‌ای کمتر و این با گرم تر بودن نیمکره‌ای از زمین و سردتر شدن نیمکره‌ای دیگر، اکو سیستم طبیعی زمین را به هم خواهد زد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، شهاب