تاریخ : 01 شهریور 1396
زمان : 18:16:00
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 536 بار
  • بازدید دیروز : 665 بار
  • بازدید ماه : 536 بار
  • بازدید کل : 561126 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    ماموت ها دمای زمین را کنترل می کردند

    شکارچیان که اصلی ترین عاملان منقرض شدن این حیوانات پشمالو از روی زمین هستند، باعث شده اند دمای هوای زمین بسیار زودتر از آنچه باید گرم شود.

    به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، مرگ ماموت ها باعث شد درختچه های قد کوتاه توس که خوراک اصلی این جانوران را تشکیل می داد در قطب شمال زیاد شود، به گفته محققان موسسه علوم پایه کارنگی، این گیاهای تیره رنگ باعث افزایش دمای این منطقه به مرور زمان شده است.

    با سفر به قطب شمال به وضوح می بینیم که درختچه های سبز تیره جایگرین یخ و برف هایی شدند که سال ها پیش این منطقه را می پوشاند.

    محققان معتقدند گویا عصر یخبندان در قطب های کره زمین رو به پایان است، این روند بعد از انقراض ماموت ها آغاز شده است و آب شدن یخچال های دائمی این منطقه دلیلی بر این مدعاست. این یافته ها که در مجله پژوهشی ژئوفیزیک منتشر شده است می افزاید: بعد از آنکه کره زمین ماموت های خود را از دست داد، انسان ها با استفاده از سوخت های فسیلی مثل نفت و زغال سنگ روند افزایش دمای زمین را تسریع کردند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    کشف جسد یک بچه «ماموت» با قدمت 37 هزار سال

    حتی مژه‌های این ماموت سالم و دست نخورده باقی مانده است و دانشمندانی که این ماموت را کشف کرده‌اند این بچه ماموت را "لیوبا" نامگذاری کرده‌اند.

    با کشف جسد یخ زده یک بچه ماموت در منطقه تندرایی در مدار قطبی در کشور روسیه دانشمندان امیدوارند با کمک آن بتوانند به اطلاعات تازه ای درباره انقراض نسل ماموت‎ها دست پیدا کنند.

    لاشه این ماموت کوچک 37000 سال قدمت دارد و جسد به قدری خوب در یخ‌ها باقی مانده است که گویی جانور لحظاتی پیش به خواب رفته است. لاشه این ماموت 90 سانتی‌متر ارتفاع دارد که در مقایسه با اندازه یک ماموت بالغ بسیار کوچک و نحیف به نظر می‌رسد.

    حتی مژه‌های این ماموت سالم و دست نخورده باقی مانده است بخاطر همین هم دانشمندانی که این ماموت را کشف کرده‌اند هیجان‌زده شده‌اند و از این کشف بی‌نظیرشان بسیار خوشحالند و این بچه ماموت را "لیوبا" نامگذاری کرده‌اند.

    دیرین شناسان از این لاشه که در منطقه تندرایی در شمال‌شرقی سیبری کشف شده است می‌توانند اطلاعات زیادی درباره نحوه زندگی ماموت‌ها و عادات و رفتارشان بدست آورند. محتوی معده لیوبا می‌تواند به دانشمندان اطلاعات ارزشمندی درباره رژیم غذایی ماموت‌ها بدهد.

    بررسی دندان‌های این ماموت هم می‌تواند به دانشمندان آگاهی‌های بیشتری درباره وضعیت جسمی او و وضعیت جسمی ماموت‌های دیگر در دوران یخبندان زمین بدهد. ماموت‎ها 10 هزار سال پیش از بین رفتند ولی علت آن هنوز برای دیرین‌شناسان روشن نشده است.

    شاید علت آن تغییر آب و هوای زمین و افزایش دمای جو زمین بوده است. بعضی از دیرین‌شناسان هم عقیده دارند که شکار بی‌رویه ماموت‌ها توسط انسان‌های اولیه باعث انقراض نسل آنها شده است.

    از سال 1806 تا به حال تعدادی لاشه ماموت در سیبری روسیه کشف شده است ولی هیچ‌کدام به اندازه لاشه این بچه ماموت سالم و دست نخورده نبوده است. متخصصان معتقدند این بچه ماموت در توده ای از گل نرم فرو رفته و دچار خفگی شده است و بدنش هم در گل باقی مانده و به خوبی طی این همه سال، سالم مانده است.

    یک ماموت بالغ بیش از شش تن وزن داشته و دارای عاج‌هایی غول‌پیکر هم بوده است. دیرین‌شناسان می‌خواهند "دی‌ان‌ای" این ماموت کوچک را با "دی‌ان‌ای" ماموت‌های دیگری که پیدا کرده‌اند مقایسه کنند، از این راه آنها می‌توانند اطلاعات بیشتری راجع به علل انقراض نسل ماموت‌ها بدست آورند

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    به یاد همه ماموت های تاریخ!

    در خدمت ماموت ها!

    به جاذبه های طبیعی علاقه مندید؟ نظرتان درباره یک سرزمین فسیلی چیست؟ اگر عاشق طبیعت گردی هستید و سری هم در مطالعات زمین شناسی دارید، فسیل مراغه خوراک شماست! جایی که با قدمت هفت میلیون ساله اش، به عنوان اولین اثر ملی، طبیعی و فسیلی ایران معرفی می شود.

    فسیل مراغه

    فسیل مراغه یکی از غنی‌ترین مناطق سنگواره‌ای جهان است که در آخرین مطالعات صورت گرفته فسیل های اجداد ماموت، زرافه و آهو هم در این منطقه کشف شده است! عمر لایه‌های فسیلی موجود در مراغه به اواخر دوران نوزیستی زمین‌شناسی یعنی چهار تا هفت میلیون سال قبل می رسد که با انجام کاوش های علمی می توان اطلاعات بسیار دقیقی را از زندگی جانوران غول‌پیکر در این منطقه به دست آورد.

    این منطقه فسیلی مراغه به دلیل داشتن فسیل ماستادون و ماموت‌ها که سنگواره‌های پیش از تاریخ به حساب می آیند، شهرت جهانی دارد. تعجب نکنید اگر چیزی از این شهرت جهانی به گوش شما نرسیده است. بیشتر طرفداران پژوهش های زمین شناسی هستند که اسم منطقه را شنیده اند و پا به آنجا گذاشته اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    کشف کامل ترین فسیل ماموت

    باستان شناسان فسیل یک ماموت کامل را در نیومکزیک کشف کردند.

    باستان شناسان در نیومکزیک فسیلی پیدا کرده اند و بر این باورند که این فسیل کامل استخوان ماموت است.

    بنیاد موزه ملی تاریخ طبیعی نیومکزیک به تازگی اطلاعیه ای در مورد یک کشف تاریخی بزرگ اعلام کرده است که اهمیت زیادی دارد.

    در این سایت کاوشی، باستان شناسان آماتور استخوان ران، ساق و مچ پای ماموت را در حفاری های خود از خاک بیرون آوردند.

    اسمیت این باستان شناس در کاوش های خود باقی مانده و فسیل ۵ ماموت را پیدا کرده است و این کشف می تواند کامل ترین فسیل ماموت پیدا شده باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    درختان؛ عامل انقراض ماموت ها

    بر اساس تحقیقی که دانشمندان دانشگاه دورهام انجام داده اند، کاهش شدید سطح علفزارها و نیز گستردگی جنگل ها می تواند یکی از دلایل انقراض نسل پستاندارانی مانند ماموت پشمی، کرگدن پشمی و شیرهایی باشد که در حدود 21 هزار سال پیش زندگی می کرده اند. این در حالی است که تا چندی پیش گفته می شد که انسان های نخستین عامل انقراض این پستانداران هستند.

    به گزارش سبزپرس و به نقل از "ساینس دیلی"، یافته های جدید، تحقیقاتی را که بر اساس آن انسان های اولیه عامل انقراض ماموت ها معرفی شده اند را به چالش می کشد. نتایج تحقیقات پیشین نشان می داد که انسان های اولیه با شکار ماموت ها، رقابت بر سر زمین و افزایش فشار بر زیستگاه عامل انقراض این پستانداران عظیم الجثه بوده اند.

    اما پژوهش تازه بخشی از تحقیقی است که در مورد آخرین دوره یخبندان یعنی 21 هزار سال پیش انجام شده است که نتایج آن نشان می دهد در دوره ای از زمان، بخش بزرگی از پوسته زمین به دلیل گرمای شدید و در نتیجه تغییر اقلیم، با کاهش شدید علف و گسترش جنگل مواجه شد.

    این تغییر اقلیم در زیستگاه موجب ایجاد مشکلات بزرگی برای پستانداران بزرگ و کاهش وحشتناک در میزان غذای این موجودات شد. تغییر در کیفیت و در دسترس بودن علفزارها، همزمان با افزایش فراوانی انسان های مدرن یا هموساپینس ها، موجب شد این پستانداران بزرگ در این رقابت شکست خورده و از اکوسیستم تازه حذف شوند.

    جزییات این تحقیق حاکی از آن است که کاهش در تولید علف و گسترش جنگل ها بیش از همه بر پستانداران بزرگ در غربی ترین بخش اوراسیا و شمال غرب و غرب آمریکا در حدود 11 هزار و 400 سال پیش تاثیر گذاشته است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    ماموت ها به زودی بر می گردند!

    منتظر تولد دوباره ماموت ها باشید می توانید تا چهار سال دیگر در باغ وحش ها به دیدن ماموت های عظیم الجثه بروید، فیل های عظیم الجثه و پوشیده از مویی که هزاران سال پیش منقرض شده اند و قرار است تا چهار سال دیگر با بهره گرفتن از فناوری شبیه سازی به حیات بازگردانده شوند

    به گزارش خبرگزاری مهر، تلاش هایی که پیش از این در دهه ۱۹۹۰ برای استخراج هسته سلولی از بافت های پوستی و ماهیچه ای ماموت ها انجام گرفته بود، به دلیل آسیب های جبران ناپذیری که به بافت های کشف شده در سیبری وارد آمده بود با موفقیت مواجه نشدند.

    اما پیشرفت های علمی که از سال ۲۰۰۸ و با تلاش های “تروهیکو واکایاما” در مرکز توسعه زیستی ریکن انجام گرفت امکان شبیه سازی موش را از سلول های موشی دیگر که برای ۱۶ سال منجمد شده بود و با استفاده از تکنیک تقسیم سلولی آزمایشگاهی فراهم آورد.

    اکنون بر دشواری های شیوه شبیه سازی غلبه شده و دانشمندان دانشگاه کیوتو که قصد احیای گونه ای از ماموت ها را که پنج هزار سال پیش منقرض شده را دارند، تنها چیزی که اکنون نیاز دارند، نمونه ای مناسب از بافت نرم ماموتی منجمد است.

    این محققان قصد دارند برای شناسایی هسته سلول های زیست پذیر ماموت پیش از اینکه آنها را از دیگر سلول ها جدا کنند، شیوه واکایاما را به کار گیرند. سپس هسته سلول، به سلول قابل باروری فیل آفریقایی تزریق شده و از این جاندار به عنوان مادر جانشین ماموت استفاده خواهد شد.

    به گفته دانشمندان پیش از بارداری فیل به دو سال زمان نیاز خواهد بود و دوران بارداری این جاندار نیز ۶۰۰ روز به طول خواهد انجامید.

    دانشمندان برای آغاز این پروژه قصد دارند در تابستان ۲۰۱۱ به سیبری سفر کرده و به جستجوی بافتی مناسب حتی به کوچکی سه سانتیمتر مربع بپردازند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    بازگشت ماموت ‌ها افسانه یا حقیقت

    تلاش برای بازگشتن از دنیای مردگان همواره سودائی جذاب برای علاقه ‌مندان علم و فناوری بوده است.

    البته گاه این تلاش در قالب تحقیقات برای افزایش سلامت عمومی و به تاخیر انداختن مرگ صورت گرفته است و گاه به صورت تلاش برای فرو بردن افراد در خوابهای عمیق به امید نگاه داشتن آنها برای سالهای متمادی و تا زمانی که درمانی برای بیماریهای لا علاج آنها پیدا شود. در سوی دیگری از این داستان، کشف روشهای نقشه‌ برداری از الگوی ژنتیک افراد از یک ‌سو و پیشرفت ‌هایی که در زمینه علوم سلولی و شبیه‌ سازی یا لکونینک صورت گرفته امید هایی را برای باز گرداندن انسانها یا حداقل گونه ‌های منقرض شده را در ذهن دانشمندان زنده کرده است.

    شاید اوج این داستان در فیلم پارک ژوراسیک به تصویر کشیده شده باشد. در این داستان DNA یک دایناسور از درون بدن پشه‌ای که اندکی بعد از نیش زدن یک دایناسور به دام صمغ درخت افتاده و طی هزاران سال تبدیل به کهربا شده بود، استخراج می‌شود. با باز سازی بخشهای آسیب‌ دیده این ژن به کمک جانوری که از نظر ساختاری شبیه یا نزدیک به موجود مورد نظر بود، اقدام به احیای آن می‌کردند. حاصل این عمل علمی تخیلی بازگشت دایناسورها از دنیای مردگان روی زمین بود. این اقدام اما در طبیعت با موانع بسیاری مواجه بوده است. ماهنامه Focus در شماره ژانویه خود درباره آخرین پیشرفتها در زمینه به حقیقت رساندن این رویا گزارشی ارائه کرده است که در ادامه می خوانید:

    دانشمندان ژاپنی موفق شدند با استفاده از سلول ‌هایی که ۱۶ سال را در حالت انجماد سپری کرده بودند، موشی را به طور کامل و با موفقیت کلون کنند. این اقدام دانشمندان ژاپنی گام مهمی به سوی عملی کردن ایده بازگرداندن موجودات منقرض شده از دنیای مردگان ارزیابی می‌شد. موجوداتی مانند دایناسورها و ماموت ‌‌های غول‌ پیکری که دیگر نشانه‌ای از آنها در سیاره ما دیده نمی‌شود. تروهیکو واکایاما (Teruhiko Wakayama) و همکارانش در مرکز تحقیقات زیست ‌شناسی ریکن ‌(RIKEN) توانسته‌اند این موش را با استفاده از بافتهای مغزی منجمد شده که در شرایط یخ زده نگاهداری می‌شد، شبیه‌ سازی کنند. البته پیش از این دانشمندان در دیگر نقاط جهان توانسته بودند حیواناتی را منجمد و از بافتهای یخ زده کلون کنند. در فرآیند انجمادی که این گروه در پیش گرفتند از هیچ ماده شیمیایی استفاده نشده و عمل انجماد به طور طبیعی صورت گرفته است، اگر چه گروه ‌‌های دیگر در حین عمل انجماد از افزودنی ‌های شیمیایی نیز استفاده کرده بودند که کمک می‌کرد بافت مورد نظر سالم بماند. همین تفاوت است که این آزمایش را برجسته کرده و باعث می‌شود آن را گامی به جلو برای بازگرداندن موجودات منقرض شده و به ویژه ماموت ‌ها به زندگی دانست.

    تکنیکی که در این عمل استفاده شد، چند مرحله را پشت سر گذاشته بود. نخست آنکه محققان، هسته سلولی را از سلول ‌های منجمد بافت ‌های بدن یخ زده موش خارج و آن را درون سلول بدون هسته موش دیگری تزریق کردند. آنگاه از این ساختار جنینی برای تولید سلول‌ های بنیادی که قابلیت تبدیل به انواع سلول ‌های موجود در بدن را دارد، استفاده می‌شود. هسته ‌های این سلول‌‌ ها برای تزریق به درون سلول ‌های پایه دیگر استفاده شده و سرانجام سلول جنسی ایجاد شده به این طریق، به رحم یک موش ماده منتقل شد و پس از سپری شدن دوره رشد جنینی، بچه موش سالم به دنیا آمد.

    دکتر نیل اسمیت، یکی از محققانی است که تخصص اصلیش ژنتیک موشها در دانشگاه “ساوت ‌هامپتون” است. وی درباره این تحقیق می‌گوید: نکته جالب توجه آن است که این گروه، شرایط انجماد موش را در شرایطی بسیار شبیه حالت طبیعی انجام داده که بسیار شبیه حالتی است که در طبیعت، حیوانات منقرض شده، منجمد شده و با آن رو به ‌رو بوده‌اند.

    از سوی دیگر، گروهی از پژوهشگران توانسته‌اند حدود ۸۰ درصد ژنوم یک ماموت پشمالو را با کمک دی‌ان‌ای‌ های بازمانده ماموت ‌ها باز سازی کنند. این دی‌ان‌ای، از تار موی یکی از این ماموت ‌ها که سالم مانده بود، خارج شده و بر مبنای آن قطعات پازل ژنوم این حیوان که در حقیقت نقشه ژنتیکی ماموت به شمار می‌رود، کنار هم قرار گرفته است.

    در حالی که هر دو رویداد فوق را باید گامی به پیش در تحقق رویای بازگرداندن موجودات منقرض شده به حساب آورد، اما این گام‌ ها در ادامه راه با دشواری ‌هایی مواجه‌اند. یکی از مسائلی که در زمینه احیای ماموت‌ های غول ‌پیکر سیبری که هزاران سال از انقرض آنها گذشته و تنها بخش ‌هایی از بدن آنها باقی مانده است و مقابل دانشمندان قرار دارد، آسیب ‌هایی است که در فرآیند انجماد و برگشت از انجماد به ساختار DNA وارد می‌شود.

    اگرچه به نظر می‌رسد هنوز تا تحقق بازگرداندن موجودات منقرض شده فاصله زیادی وجود داشته باشد، اما می‌توان نسبت به آینده آن خوش بین بود.

    نورمان مالکن، استاد ژنتیک دانشگاه ساوت هامپتون در این ‌باره می‌گوید: اگرچه از نظر تکنیکی می‌توان از امکان کلون کردن موجودات منقرض شده‌ای مانند ماموت ‌های پشمالوی باستانی سخن گفت، اما باید واقع ‌بین بود و به مشکلات پیش ‌رو در چنین فرآیندی فکر کرد. ماموت‌ها حداقل ۱۰ هزار سال گذشته را در حالت منجمد در میان یخها سپری کرده اند و بر اساس اطلاعاتی که امروز در اختیار داریم، فرآیند انجماد آنها به آهستگی صورت گرفته است که چنین حالتی برای حفظ ویژگی ‌های هسته سلول این موجودات مناسب نیست و نکته مهمتر این است که فرض کنید بتوانید هسته سلول را به طور سالم استخراج کنید، می‌خواهید این هسته را درون رحم چه حیوانی قرار دهید؟

    این مشکل بسیار اساسی است. همه ما می‌دانیم که امروزه روی زمین هیچ ماموت زنده‌ای وجود ندارد که بتواند حامل جنین ماموت کلون شده باشد، بنابراین DNA استخراج شده باید به سلول میزبان دیگری غیر از ماموت تزریق شود.

    حل این مشکل تنها با پیشرفت ‌های جدیدی در حوزه سلول‌ درمانی شاید قابل حل باشد. در چند سال گذشته گروه ‌های پیشروئی در علوم سلولی دست به آزمایش ‌هایی زده‌اند که نیاز به حامل همنوع را رفع می‌کند. کارهای تحقیقاتی که دکتر نیرنیا، استاد دانشگاه نیوکاسل در این زمینه صورت داد، نوید دهنده عصر جدیدی در سلول ‌درمانی بود و این ادعا را مطرح می‌کرد که تحقق رویای پارک ژوراسیک بین ۵ تا ۱۰ سال امکان پذیر خواهد بود.

    تا آن زمان گامهای موازی دیگری به جلو برداشته خواهد شد که پازل سوالات بسیار ما را تکمیل ‌تر خواهد کرد.

    تکنیک محققان ژاپنی اگرچه شاید در باز گرداندن ماموت ‌های یخ زده چندان عملی نیست، اما شاید بتوان از آن برای حفاظت از گونه‌ های در حال انقراض موجود استفاده کرد. بسیاری از این حیوانات مانند ببر قطبی در خطر انقراض قرار دارند، اما هنوز نمونه‌هایی از آن وجود دارد که تحت مراقبت نگهداری می‌شوند. برای حفظ آنها می‌توان نمونه ‌هایی از گونه ‌های طبیعی قدیمی ‌تر که منجمد شده‌اند یا بخش‌ هایی از آن که حفظ شده‌اند را کلون کرد و در حفظ آنها کوشید.

    مجموع این تحقیقات، اگرچه منجر به امکان ‌پذیر شدن باز گرداندن ماموت ‌ها از دنیای مردگان شده، ولی آن را پله‌ای به واقعیت نزدیک ‌تر کرده است که سوال جدیدی را مطرح می‌کند، آیا امکان بازگرداندن انسانهای دوران باستان وجود دارد یا خیر؟

    می‌دانیم که بسیاری از انسانهای نخستین به دلیل انجماد در یخ تقریبا سالم به ما رسیده‌اند. آنها خصوصیات ژنتیکی هزاران سال پیش را در دل خود دارند و می‌توانDNA آنها را استخراج کرد (هر چند احتمال انجام این کار درباره نمونه ‌هایی دیگر از مومیائی ‌ها نیز ممکن است وجود داشته باشد).‌ نکته مشکل‌ ساز ماموت‌ ها درباره انسان وجود ندارد و می‌توان از میزبان همگون نمونه منقرض شده (انسان)‌ استفاده کرد.

    به این ترتیب به نظر می‌رسد امکان بازگرداندن انسانهای باستانی ممکن باشد. باز گرداندن این افراد می‌تواند بخشی از داده‌ های مهم ریخت ‌شناسی آنها را آشکار کند و تحولی در بررسی روند تکامل انسانها به وجود آورد.

    اگرچه به نظر می‌رسد هنوز تا تحقق این رویا هم فاصله زیادی وجود داشته باشد، اما می‌توان نسبت به آینده آن خوشبین بود. آینده واقعیت ‌های بی‌ شماری را پیش ‌روی ما قرار خواهد داد که بسیاری از آنها عجیب ‌تر از تفکرات ابتدایی امروز به شمار خواهند رفت.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    «ماموت» ها; ناشناخته های جذاب

     

    «ماموت»ها از جمله جذاب ترین گونه های منقرض شده ای هستند که تنها 13هزار سال با بشر امروزی فاصله داشته اند. از این رو کشف هرگونه مدرکی در خصوص چگونگی انقراض نسل آنها برای دانشمندان جذاب خواهد بود. «ماموت»ها و گونه مهمی از آنها یعنی ماموت های «پشمالو» که به ماموت های «توندرا» نیز شهرت دارند در مناطق آمریکایی شمالی و اوراسیای شمالی ساکن بوده اند و درخصوص انقراض نسل آنها صحبت ها و نظریه های گوناگونی وجود دارد.نکته جالب توجه در خصوص ماموت ها اینست که گونه کوچکی از آنها که به ماموت های «کوتوله» شهرت دارند تا1700 سال پیش از میلاد مسیح و در جزیره «رانگل» واقع در مناطق سردسیر شمالی زندگی می کرده است. اکنون در راستای نظریه هایی که تا پیش از این درباره چگونگی انقراض نسل این جانوارن عظیم الجثه ارائه شده، دانشمندان درباره از بین رفتن ماموت ها بر اثر برخوردهای فضایی به داده های جدیدی دست یافته اند که می تواند بیش از گذشته به افزایش سطح درک دانشمندان و دیرینه شناسان در این خصوص منجر شود.نظریه بحث برانگیزی که هم اکنون در خصوص انقراض نسل ماموت ها مطرح است حاکی از اینست که یک سری برخوردهای فضایی با زمین، زمینه ساز نابودی کامل این جانوران در منطقه آمریکای شمالی شده است. دانشمندانی که به بررسی این موضوع می پردازند اخیرا از کشف «نانو الماس ها» و سایر مواد خارجی عجیبی خبر داده اند که می توانند نشان روشنی بر از بین رفتن ماموت های آمریکای شمالی بواسطه برخوردهای فضایی باشند. دانشمندان بر این باورند عمر این برخوردهای فضایی با آغاز سرد شدن اوضاع جوی در طول مدت زمان طولانی همراه بوده است و زمان آن نیز به 13هزار سال پیش بازمی گردد. بررسی های قبلی دانشمندان گویای این حقیقت علمی بوده که بسیاری ازحیوانات غول پیکر در همین دوران نابود شده اند. آنچه که دانشمندان در خصوص کشف «نانو الماس ها» به آن دست یافته اند حاکی از آنست که احتمالا ستاره بزرگی منفجر شده و نتیجه آن چیزی جز یخبندان ناگهانی هزار ساله نبوده، و به دنبال این شرایط سخت اقلیمی ماموت های ساکن در آمریکای شمالی نابود شده اند. به نوشته مهر; به نظر می رسد تایید نابودی ماموت ها بواسطه برخوردهای فضایی اکنون جذابیت بیشتری پیدا کرده باشد چون پیش از این دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که دایناسورها نیز در 65میلیون سال پیش و به دلیل همین برخوردهای فضایی منقرض شدند. یافته های اخیر دیرینه شناسان در مورد ماموت های چند هزار ساله نشان داده است که آخرین بازماندگان این نسل از جانوران در سرزمین های آمریکای شمالی می زیسته اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    تلاش دانشمند ژاپنی برای بازآفرینی ماموت ها

    دانشمندان همیشه رویاهایی در سر می پروانند. معمول ترین و عالی ترین آنها یافتن درمان سرطان یا ایدز است. اما بازآفرینی یا کلون یک ماموت پشم آلود، موجودی که ده هزار سالی است نابود شده است، کاری است پیچیده و دارای موافقان و مخالفان که دانشمندان ژاپنی با همکاری دانشنمدان روسی آن را دنبال می کنند.

    پروفسور آکیرا ایریتانی، رئیس موسسه فنآوری پیشرفته در دانشگاه کینکی ژاپن رهبری این طرح را بر عهده گرفته است. طرحی با پیشینه ای نزدیک به ۱۳ سال با نام طرح باز آفرینی ماموت.

    ایریتانی می گوید مردم این دوره وظیفه و مسئولیت دارند جانوران نابود شده را دوباره زنده کنند زیرا بخش هایی از فرهنگ کنونی و پیشرفته ما سبب از میان بردن محیط زیست این جانوران شده است.

    پارک پلایستوسن، واقع در دهانه رود کولیما، در شمال شرقی سیبری یک منطقه خصوصی حفاظت شده طبیعی است که در ۱۵۰ کیلومتری جنوب اقیانوس منجمد شمالی قرار دارد. این جانداران پشم آلود زمانی در این منطقه ساکن بودند که اکنون به عنوان منطقه زیستی بالقوه برای ماموت های آینده در نظر گرفته شده است.

    سرگئی زیموف، یکی از متخصصان این مجموعه محیط زیستی که اداره پارک را بر عهده دارد، هم اکنون با آوردن جانورانی چون گوزن قطبی، اسب وحشی و گاومیش کوهان دار، که روزگاری ساکنان اصلی این منطقه بودند، سرگرم بازسازی زیستگاه ماموت ها است.

    وی می گوید: وظیفه من آماده کردن سامانه اکوسیستم ماموتها و فراهم کردن یک زیستگاه نمونه برای آنها است و تا اینجا موفق شده ام. بنابراین اگر کسانی پیدا شوند که دیوانه وار در پی بازآفرینی ماموتها باشند، ما آمادگی داریم.

     

     بفرمایید این هم یک بچه ماموت!

    ایریتانی در آزمایشگاه خود در ژاپن می گوید نسبت به کامیابی خود در بازآفرینی ماموت در ۵ سال آینده خوشبین است. نقشه او اینست که با درآوردن یک "تخم-یاخته" از یک فیل و جایگزین کردن «دی ان ای» یک ماموت یخ زده این کار را پیش ببرد. از نظر تئوری به این صورت جنینی به وجود خواهد آمد که می توان آن را در رحم یک فیل کاشت و پس از ۲۲ ماه منتظر زاده شدن نخستین ماموت بود.

    فکر این که یک نمونه از چنین جانوری پیچیده و اجتماعی را بازآفرینی کنیم و در محیطی تنها و مجزا آن را رها کنیم تا بزرگ شود، عجیب است. این جانور چه نوع زندگی خواهد داشت و تا چه اندازه با محیط خود نامتجانس خواهد بود؟ از سوی دیگر دیرین شناسان و متخصصان محیط زیست نگرانی های اساسی نسبت به منطق این کار و مسائل اخلاقی پشت این طرح ابراز داشته اند. آنها همچنین این پرسش را مطرح کرده اند که آیا بهتر نیست چنین بودجه ای را به مصرف بهبود شرایط زیستی جانوران در حال انقراض برسانیم؟ به گفته ایریتانی این طرح توسط دانشگاه کینکی و موسسه های پژوهشی روسی و ژاپنی سرمایه گذاری شده است.

    دانیل فیشر، از بخش موزه دیرین شناسی دانشگاه میشیگان که تاکنون سه ماموت یافته شده در منطقه پیش از یخبندان سیبری را تشریح کرده است، می گوید برای یافتن یک تخم-یافته ای با شرایط خوب و مناسب که به درد کلون کردن بخورد، هنوز باید در جستجو بود.

     

    دی ان ای به هم ریخته

    آدریان لیستر، استاد بخش دیرین شناسی موزه تاریخ طبیعی لندن همین دیدگاه را بازتاب می دهد. او می گوید دی ان ای ماموت به هم ریخته است و در عین حال نگرانی خود را از محیطی که این جانور پشم آلود خانه خود خواهد خواند ابراز می دارد. وی می افزاید: «زیستگاه ماموت کمابیش نابود شده است واصلاً برای همین هم هست که نسل آن چندین هزار سال پیش منقرض شد. زیرا آن گونه چمنزاری که زیستگاه این جانور در شمال بود، دیگر وجود خارجی ندارد. بنابراین ناگزیر هستیم آن را در محیطی مانند قفس نگاه داریم.»

    او گفت در این صورت ماموتی خواهیم داشت پشم آلود اما با هیکلی استخوانی. وی افزود که ماموت ها مانند فیل ها جانورانی بسیار اجتماعی و با رفتارها و الگوهای ارتباطی پیچیده هستند.

    «تصور کنید چنین جانداری با این روحیه اجتماعی را بخواهیم تک و تنها بزرگ کنیم. اساساً غیرقابل تصور است. این جانور چه زندگی نامتجانسی خواهد داشت.»

     

    بازنگری

    نادیا لوسکوتوف، رئیس بخش دانشهای بازآفرینی در باغ وحش هنری دورلی اوماها در نبراسکا پیش تر توسط ایریتانی و گروهش استخدام شده بود. پروفسور ایریتانی از او دعوت کرد دستیاری او را در دانشگاه کینکی بر عهده گیرد و در سال ۲۰۰۹ سخنرانی هایی درباره زیست شناسی محیط های حفاظت شده ارائه دهد. در این هنگام بود که وی متوجه شد که ایریتانی می خواهد او تخم-یاخته های فیل را برای پژوهش و آبستنی مصنوعی رحم ماموت جمع آوری کند. نادیا لوسکوتوف احساس کرد نمی خواهد بخشی از این طرح باشد.

    او می گوید: به نظر من هزینه ها و منابع لازم برای چنین طرحی تضمین نشده بود. من بیشتر ترجیح می دادم هر چه سرمایه و منابع و تخصص در این زمینه هست به مصرف حفاظت جانوران در حال انقراض برسد تا در راه بازآفرینی گونه هایی که از میان رفته اند.

    با وجود بحث و جدل در اطراف این طرح، ایریتانی قصد دارد تابستان آینده و به سیبری برود تا شاید بتواند بافت های ماموت با کیفیت بهتر پیدا کند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    جسد ماموت دو ساله کشف شد

    دانشمندان روس جسد ماموت دو ساله ای را در لایه های یخی منطقه «آلایخوفسکی» واقع در جمهوری شمالی «یاکوتیا» پیدا کردند.

    مسول موزه ماموت های انستیتو محیط زیست روسیه اعلام کرد جسد این حیوان ماقبل تاریخ را یکی از اهالی منطقه به طور اتفاقی کشف کرده و بلافاصله مسولان موزه را در جریان قرار داده است و این کشف بسیار ارزشمند در حال حاضر در شهر یاکوتسک قرار دارد.

    به گفته وی این کشف بسیار منحصر به فرد است چون تا کنون در سراسر جهان تنها شش نمونه مشابه کشف شده است و یکی از نمونه های قبلی به یک ماموت دو ماهه تعلق دارد که در سال هزارو نهصد ونود در همین جمهوری یاکوتیا کشف شده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    خون ماموت‌ها ضد یخ بوده است

    تامین اکسیژن در دمای انجماد

    احیای یکی از حیاتی ترین پروتئین های خون ماموت ها توسط دانشمندان دانشگاه «مانیتوبا» نشان داد ماموت ها در خون خود از نوعی ژن ضد یخ برخوردار بوده اند تا بتوانند در درجه حرارت بسیار پایین نیاز اکسیژن بدن خود را تامین کنند.

    تحقیقات جدید نشان می دهند ماموت ها از نوعی خون ضد یخ برخوردار بوده اند تا این خون بتواند در دمای انجماد نیاز اکسیژن بدن این جانداران را تامین کند.

    این کشف در پی احیای پروتئین خونی ماموت های عظیم الجثه انجام گرفته است. این پروتئین که با نام هموگلوبین شناخته می شود در گلبول های قرمز خون جایی که به اکسیژن متصل شده و آن را حمل می کند، یافت می شود.

    محققان دریافتند ماموت ها تحت تاثیر سازگاری ژنتیکی این توانایی را به دست آورده بودند تا به هموگلوبین خون خود امکان دهند در پایین ترین حرارتها نیز اکسیژن آزاد کند.

    دانشمندان با دستیابی به توالی ژنتیکی هموگلوبین به دست آمده از DNA سه ماموت سیبریایی که قدمتی بیش از ده ها هزار سال داشته و در پوسته منجمد زمین یافته شده اند موفق به کشف این واقعیت شدند.

    طی این مطالعات توالی DNA ماموت ها به RNA تبدیل شده و به باکتری ای-کولی اتصال پیدا کرد و این باکتری نیز با کمک RNA ماموت توانست پروتئین خونی این جانداران ماقبل تاریخ را تولید کند.

    به گفته «کوین کمپبل» محقق دانشگاه «مانیتوبا» در کانادا دست پیدا کردن به این مولکول های هموگلوبین تفاوتی با بازگشت به گذشته و نمونه برداری مستقیم از خون یک ماموت واقعی را ندارد.

    دانشمندان سپس پروتئین احیا شده را مورد آزمایش قرار داده و دریافتند سه تغییر مشخص در توالی ژنتیکی این پروتئین به خون ماموت ها امکان می داده است در سردترین درجه حرارتها نیز توانایی انتقال اکسیژن خود را حفظ کنند. توانایی که هموگلوبین خون فیلهای معمولی از آن برخوردار نیستند.

    دانشمندان معتقدند بازگرداندن پروتئینی پیچیده از گونه ای منقرض شده به حیات و یافتن تغییرات مهم این پروتئین که در گونه های زنده عصر حاضر وجود ندارند ، بسیار قابل توجه است. بدون این سازگاری ژنتیکی ماموت ها باید بیشترین بخش انرژی خود را در زمستان از دست می دادند و در نتیجه مجبور به مصرف بیشتر مواد غذایی می شدند.

    اجداد ماموت های عظیم و فیل های مدرن به آفریقای استوایی باز می گردد اما زمانی در حدود 1.2 تا 2 میلیون سال پیش اعضای خانواده ماموت ها به ارتفاعات مهاجرت کردند.

    دانشمندان معتقدند ویژه بودن ژنتیکی ماموت ها شاید به اجداد ماموت ها این امکان را داده تا بتوانند از شرایط موجود در محیط زیست سرد خود طی دوران پلیستوسن استفاده کنند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت
    ماموت

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    ماموت

    دوره سنگواره‌ای: پلیوسن پیشین[۱] تا هولوسن[۲]

    Mammoth of a Columbian

    طبقه‌بندی علمی

    فرمانرو:             جانوران

    شاخه:    طنابداران

    رده:      پستانداران

    راسته:   خرطوم‌داران[۳]

    خانواده:             فیلان[۴]

    سرده:    Mammuthus

    ماموت (به انگلیسی: Mammoth) پستانداران گیاهخوار ومنقرض‌ شده و گونه‌ای فیل فسیل شده هستند که با فیلهای امروزی نسبت دارند و در آغاز دوران چهارم زمین‌شناسی از ۴/۸ میلیون سال پیش تا ۴۵۰۰ سال پیش بعد از انقراض دایناسورها در اروپا و شمال آسیا همانند سیبری می‌زیسته و بدنش از موهای بلند پوشیده بوده و عاج طویل و پیچداری داشته‌است..[۵][۶][۷]

     

    منابع

    ماموت‏ (انگلیسی). ویکی‌پدیای انگلیسی. بازدید در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸.

    1-Early Pliocene

    2-Holocene

    3-Proboscidea

    4-Elephantidae

    5-BBC NEWS | Europe | Mammoth skeleton found in Siberia

    6-BBC NEWS | Science/Nature | Extinct mammoth DNA decoded

    7-ماموت‏ (فارسی). وب‌گاه ngdir. بازدید در تاریخ تیر ۱۳۸۹.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماموت