تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:24:51
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 136 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22209 بار
  • بازدید کل : 559273 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    فرمی، تازه‌ترین رقیب الاچسی

    شاید شواهد لازم برای اثبات وجود بوزون هیگز را باید در فضا جستجو کرد. اگر چنین باشد، یک تلسکوپ مداری می‌تواند در جستجو برای یافتن ذره بنیادی، بزرگ ترین آزمایشگاه روی زمین، ال.اچ.سی (برخورد دهنده بزرگ هادرون) را از درجه اول اهمیت ساقط کند.

    به گزارش نیوساینتیست، این تلسکوپ مداری می‌تواند ماهواره فرمی ناسا باشد که سال گذشته و برای تشخیص پرتوهای گاما به فضا پرتاب شد. یکی از منابع احتمالی پرتوهای گاما، نابودی ماده تاریک در کهکشان خودمان است.

    مدت‌های مدیدی است که دانشمندان متوجه شده‌اند مقدار بسیار زیادی نیروی گرانشی درعالم وجود دارد که هیچ ماده‌ای متناظر با آن دیده نمی‌شود. به همین دلیل، فیزیک‌دانان عامل این نیروی گرانش را ماده تاریک نامیده‌اند و علی‌رغم این‌که این ماده عجیب 90 درصد از ماده جهان را تشکیل می‌دهد، ماهیت آن هنوز شناخته شده نیست. برخی فیزیک‌دانان حدس می‌زنند که ماده تاریک از ذرات سنگینی تشکیل شده که تعامل ضعیفی با ماده معمولی دارند. آنها با استفاده از مخفف این عبارت، این ذرات را ویمپ (WIMP) نامیده‌اند.

    ردپای ویمپ در خیلی از نظریه‌ها دیده می‌شود. تیم تیت از دانشگاه کالیفرنیا در ایرواین و همکارانش؛ ویمپ‌هایی را که در مدل معروف به مدل فضازمان راندال ساندروم حضور دارند، تحلیل کرده‌اند. این مدل‌ها وجود بعد چهارمی را در فضا پیشنهاد می‌کنند که انحنای خیلی کمی دارد و در نتیجه غیر قابل تشخیص است. به پیشنهاد آنها، نیروی جاذبه در این بعد اضافی نشت می‌کند و همین امر، توضیح می‌دهد که چرا حدود دامنه آن نسبت به دیگر نیروهای بنیادین طبیعت این‌قدر ناچیز است.

    ذرات ماده تاریک در چنین مدل‌هایی می‌توانند نابود شوند و مقادیری از ذرات ثانویه را تشکیل دهند. 2 ویمپ که هر یک جرمی به اندازه 50 تا 200 گیگا الکترون‌ولت دارند، می‌توانند به دو فوتون بدون جرم پرتوی گاما تبدیل شوند که انرژی هر کدام از آنها برابر جرم یک ویمپ است. ویمپ‌ها می‌توانند متناوبا یک فوتون و یک ذره جرم دار را تولید کنند.

    به گفته پژوهشگران، چنین ذره جرم‌داری می‌تواند بوزون هیگز باشد، بنیادی‌ترین ذره عالم که تصور می‌شود نقش اصلی در خلق هر ذره جرم‌داری را برعهده دارد. تیت می‌گوید: «اگر ارتباط محکمی بین فیزیک ماده تاریک و فیزیک تولید جرم وجود داشته باشد، این ذرات ماده تاریک احتمالا تمایل خواهند داشت که با بوزون هیگز تعامل داشته باشند».

    تیت می‌گوید که اگر مسئله این باشد، یک پژوهش برای بررسی آسمان (مثلا در جهت مرکز کهکشان، جایی که تصور می‌رود ماده تاریک در آنجا متمرکز باشد) باید پرتوهای گامایی را نشان دهد که در انرژی‌های مشخصی به بیشینه مقدار خود می‌رسند: «طبق پیش‌بینی ما، احتمالا یک جنگل واقعی از این پرتوها در آنجا خواهد بود».

    اگر فرمی بتواند در آینده نزدیک چنین آثاری را بیابد، آنگاه در تئوری زودتر از ال.اچ.سی توانسته است ذره هیگز را بیابد. البته پیش‌بینی فیزیک‌دانان این است که ال.اچ.سی تا چند سال دیگر به این مهم دست خواهد یافت؛ اما تلسکوپ فرمیمی‌تواند از این فرصت نهایت استفاده را ببرد. تیت می‌گوید: «اگر این مدل درست باشد، دورنمای خوبی برای یافتن این ذره توسط فرمی به چشم می‌خورد».

    بیشینه‌های پرتوی گاما را می‌توان با تلسکوپ‌های پرتوی گامای زمینی مانند VERITAS در آریزونای جنوبی و یا HESS در نامیبیا هم حس کرد.

    دن هوپر از آزمایشگاه فرمی در باتاویای ایلی‌نوی می‌گوید که مدل استفاده شده توسط گروه تیت عجیب و غریب است، ولی غیر قابل قبول نیست. او می‌گوید: «فرمی، از آن نوع تجربه‌هایی است که دوست دارید برای جستجوی این گونه آثار استفاده کنید. اگر آنها خوش شانس باشند و این گونه از ماده تاریک احتمالی وجود داشته باشد، در ان صورت آنها می‌توانند مقدار هم ماده تاریک و هم ذره هیگز را اندازه‌گیری کنند».

    به گفته الیوت بلوم، از همکاران فرمی در آزمایشگاه شتاب‌دهنده ملیSLAC در منلو پارک کالیفرنیا، تلسکوپ فرمی تاکنون بعضی مقادیر پرتوی گاما را از سوی مرکز کهکشان راه‌شیری اندازه‌گیری کرده، ولی از این داده‌ها تاکنون فقط برای تعیین حد میزان ماده تاریک در آن استفاده شده است. او می‌گوید: «برای ما، این تنها آغاز راه برای حل مسئله چیزی است که در جهان رخ می‌دهد».

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب
    خداحافظ ستاره نوترونی!

    رکورد چگال‌ترین شکل ماده در سرن شکسته شد

    دانشمندان اعلام کردند که توانسته‌اند چگال‌ترین شکل ماده را در جهان شناسایی کنند.

    به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این ماده عجیب فوق‌العاده داغ که توسط برخورددهنده هادرونی بزرگ (LHC) سرن کشف شده و به پلاسمای کوارک-گلوئون موسوم است احتمالا مادر تمام مواد شناخته‌شده است.

    این شکل ماده از تراکمی به اندازه ستاره نوترونی و حرارتی 100 هزار برابر خورشید برخوردار است. پلاسمای کوارک-گلوئون ممکن است در حقیقت چیزی باشد که جهان در مراحل اولیه خود از آن به وجود آمده باشد.

    پلاسمای کوارک-گلوئون از ذرات عجیب کوارک و گلوئون ساخته شده‌است. کوارک‌ها اجزای اصلی و اولیه سازنده هسته پروتون‌های باردار مثبت و نوترون‌های خنثی هستند.

    گلئون‌ها ذرات اولیه‌ای هستند که به عنوان ذرات تبادلی نیروی هسته‌ای قوی بین کوارکها استفاده شده و آنها را به هم متصل می‌کنند.

    اکتشاف پلاسمای کوارک-گلئون ممکن است دستاوردی بزرگ در مسیر نزدیک‌شدن دانشمندان برخوردهنده هادرونی به اهدافشان در بررسی جهان اطراف، اتفاقات پس از مهبانگ، وجود ضدماده، چرایی جرم ماده و ساختار جهان بوده و انسان را گامی به فهم عمیق از جهان اطرافش نزدیکتر کند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب
    مواد تشکیل دهنده ماده تاریک

    ماده معمول سیارات

    ماده تاریک ممکن است از چیزهای معمولی مثل جنس سیارات تشکیل شده باشد، ولی سیاراتی مثل زمین به اندازه کافی جرم ندارند، پس ممکن است ژوپیترها تشکیل دهنده ماده تاریک باشند.

    اما این نظریه چندین مشکل دارد، اول اینکه ما فرض کرده ایم سیارات فقط در اطراف ستارگان شکل گرفته اند، بنا بر این ستارگان به میزان بسیار کمی جرم آن ها را بالا می برند. با این حساب امگا = 0.005 خواهد بود که برای تشکیل دادن 88% جرم عالم کافی نیست.

    دومین و مهمترین مشکل از ترکیب هسته ای مهبانگ (big bang nacleosynthesis) ناشی می شود. در لحظه تولد عالم وقتی مهبانگ رخ داد عالم ماده ای بسیار گرم تشکیل شده از انواع ذرات بود، در حالی که عالم بزرگ و بزرگتر و به سردی می گرایید ذرات ماده معمول مثل الکترون، نوترون و پروتون ها نیز سرد می شدند و اتمهای مواد موجود در عالم را تشکیل می دادند. غالب این اتمها مربوط به هلیوم و هیدروژن هستند.

    BBN یک تئوری موفق است که نه تنها هیدروژن و هلیوم را به عنوان بیشترین عناصر جهان معرفی می کند بلکه نسبت آنها را نیز به درستی بیان می کند.

    اما مسئله ای وجود دارد. مقدار هر ماده ای که تشکیل می شود به میزان ماده معمول تشکیل دهنده اتم (ماده بارنوییک) بستگی دارد و BBN مقدار این ماده را برای عالم کنونی چیزی در حدود امگا = 0.1 پیش بینی می کند.

    باید توجه کرد که این میزان ماده بارنوییک برای مواد قابل مشاهده در عالم ما زیاد است در نتیجه مقداری ماده معمول تاریک (از جمله سیارات و ستارگان سوخته) وجود دارد اما این مواد نمی توانند توجیه کننده سرعت خوشه و منحنی دوران آنها باشند.

     

    ستارگان تاریک - ژوپیترها، کوتوبه های قهوه ای، کوتوله های سفید

    ماده معمول دیگری که می تواند تشکیل دهنده ماده تاریک باشد ستارگانی هستند که جرم کافی برای سوختن و درخشان شدن ندارند- کوتوله های قهوه ای - یا ژوپیترها - ژوپیترها کوتوله هایی به مراتب (حدود 10 برابر) سنگین تر هستند و به صورت ستارگان بسیار کوچک و کم نور فعالیت دارند. اما این احتمالات مثل سیارات در مقابل BBN با مشکل مواجه می شوند و باز باریون کافی وجود ندارد. احتمال این نیز می رود که نظریه BBN اشتباه باشد ولی چون این نظریه تا کنون بسیار موفق بوده است به دنبال انتخاب های دیگری برای ماده تاریک هستیم.

     

    ماده عجیب

    این ماده آنقدر ها هم عجیب نیست فقط ماده ای است که الکترون، نوترون و پروتون ندارد. بسیاری از چنین ذرات شناخته شده اند و چند مورد از آن ها در حد تئوری هستند تا بتوان مشکل ماده تاریک را حل کرد.

     

    نوترینو ها

    نوترینو ها ذرات بدون جرمی هستند که وجودشان ثابت شده و لی دلایلی وجود دارد که نشان داده گاهی اوقات جرم بسیار کوچکی دارند. در عالم مقدار بسیار زیادی از این ذرات وجود دارد، با این حال حتی یک جرم بسیار کوچک تر برای ماده تاریک پر اهمیت است. جرمی به اندازه 1/5000 جرم الکترون، امگایی به اندازه 1 بدست می دهد.

     

    ویمپ ها (WIMPs)

    بیشتر انتخاب های ماده عجیت در دسته ویمپ ها Weakly Interaching massive particles قرار می گیرند. ویمپ ها دسته ای از ذرات سنگین هستند که به سختی با ذرات دیگر واکنش می دهند از این ذرات می توان در تراسنیو ها و آکسیون ها را نام برد.

     

    اثبات وجود ماده تاریک

    جاذبه دلیل وجود ماده تاریک

    وجود یک پدیده را از دو روش می توان اثبات کرد:مشاهده مستقیم پدیده یا مشاهده تاثیر آن بر پدیده هایی که راحت تر مشاهده می شوند.

    این مطلب که در آسمان شب چیزهایی هست که به راحتی دیده نمی شود و همیشه مورد توجه بوده است. هنگام استفاده از تلسکوپ یا رادیو تلسکوپ فقط اشیایی رصد می شوند که از خود نور یا امواج رادیویی گسیل می کنند. اما هر پدیده ای این خصوصیات را ندارد حتی سیاره خودمان زمین نیز به علت تاریکی بیش از حد قابل مشاهده نیست.

     

    خوشه های کهکشانی

    مقدار قابل توجهی ماده در بررسی خوشه های کهکشانی وجود دارد که ما نمی توانیم به آسانی آنها را ببینیم. خوشه های که از تجمع چند صد تا چند هزار کهکشان یا کهکشان های تک در فضا بوجود آمده اند. در دهه 1930، zwicky، Smith، دو خوشه تقریبا نزدیک به هم Coma و Virgo را از لحاظ کهکشان های تشکیل دهنده و سرعت خوشه ها مورد بررسی قرار دادند، و سرعتی که بدست آوردند چیزی بین 10 تا 100 برابر مقداری بود که انتظار داشتند.

    معنی این چیست؟ در یک گروه از کهکشان ها مثل خوشه تنها نیروی موثر بر کهکشان ها گرانش است و این گرانش اثر کششی کهکشان ها بر یکدیگر است که باعث بالا رفتن سرعت آنها می شود.

    سرعت می تواند مقدار ماده موجود در کهکشان را به دو طریق مشخص کند:

    جرم خوشه ها

    جرم بیشتر کهکشان باعث می شود نیروی شتاب دهنده به کهکشان نیز بیشتر شود.

     

    شتاب و سرعت خوشه ها

    اگر شتاب یک کهکشان خیلی زیاد باشد می تواند از میدان جاذبه خوشه خارج شود. اگر شتاب کهکشان بیش از سرعت فرار باشد، خوشه را ترک خواهد کرد.

    به این ترتیب همه کهکشان ها سرعتی پایین تر از سرعت فرار (گریز) خواهند داشت. و با این نگرش می توان جرم کل خوشه را حدس زد که مقدار قابل توجهی از میزان مشاهده شده است. با این حال این نظریه به علت اینکه مبنی بر مشاهده بود و مشاهدات غالبا با اشتباه همراهند مدت طولانی مورد توجه قرار نگرفت.

    هنگامی که چیزی به وسعت یک خوشه کهکشانی نگاه می کنید با اینکه ممکن است سرعت ها زیاد باشند در مقابل وسعت خوشه ها چیزی به حساب نمی آیند پس مشاهده مداوم یک خوشه در طی چندین سال تصویر یکسانی از آن بدست می دهد. ما نمی توانیم کهکشان هایی را که بدون الگو حرکت می کنند با دقت ببینیم. پس یک کهکشان با سرعت زیاد ممکن است از خوشه جدا شده باشد یا اصلا متعلق به خوشه نباشد. حتی ممکن است بعضی از کهکشان ها فقط مقابل کهکشان های دیگر در راستای خط دید آنها باشند. با این حساب این کهکشان گمراه کننده خواهد بود.

     

    منحنی حرکت انتقالی کهکشان ها

    دلایل قابل اعتماد تری در دهه 1970 در پی اندازه گیری منحنی های دوران کهکشان ها ارایه شد. علت قابل اعتماد تر بودن آنها این است که اطلاعات موثق تری در مورد تعداد یشتری کهکشان دست می دهند.

    از گذشته می دانستیم که کهکشان ها حول مرکز شان دوران دارند درست شبیه به چرخش سیارات به دور خورشید و مانند سیارات از قوانین کپلر پیروی می کنند. این قوانین می گویند سرعت چرخشی حول یک مرکز فقط به فاصله از مرکز و جرم موجود در مدار بستگی دارد.

    پس با پیدا کردن سرعت چرخش یک کهکشان می توانیم جرم موجود در کهکشان را محاسبه کنیم. همان طور که در کناره های کهکشان میزان نور به سرعت کم می شود انتظار می رود سرعت چرخش نیز پایین بیاید ولی این اتفاق نمی افتد و سرعت در همان میزانی که محاسبه شده بود ثابت می ماند و این مطلب آشکارا نشان می دهد در کناره های کهکشان جرمی وجود دارد که ما نمی بینیم. این آزمایش در مورد چندین کهکشان حلزونی - از جمله کهکشان راه شیری خودمان - انجام شده و هر بار به همین نتیجه رسیده است. و این محکمترین و بهترین اثبات برای وجود ماده تاریک است

     

    میزان وجود ماده تاریک

    چه میزان ماده تاریک وجود دارد؟

    کیهان شناسان میزان موجود در عالم را با پارامتری به نام امگا مورد بحث قرار می دهند. در یک عالم بسته یعنی عالمی که جرم آن در حدی است که عاقبت در خود فرو می ریزد امگا بیش از 1 تعریف می شود. در یک عالم باز یعنی عالمی که تا ابد اجزای آن در حال دور شدن از یکدیگر هستند امگا کمتر از 1 است و یک عالم مسطح به طور ایده آل امگایی برابر 1 خواهد داشت.

    میزان ماده قابل مشاهده موجود در عالم در حدود 0.05 = امگا است و به هیچ وجه بیش از آن نمی باشند. نظریه پردازان مایلند امگای عالم را چیزی 1 در حدود در نظر بگیرند به آن معنی که ماده تاریک 0.95 = امگا یا 95% عالم را تشکیل داده است.

    اما در صورتی که واقع بینانه تر نگاه کنیم می بینیم که دانشمندان دلیلی برای بیشتر بودن اندازه امگا از 0.4 ندارند با این حساب میزان ماده تاریک 0.35 امگا خواهد بود که 88% جرم عالم است.

    می بینیم که 88% عالممان کاملا ناشناخته است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب
    ماده عجیب

    چندی پیش در منطقه فینیکس واقع در آریزونا (آمریکا)، کشاورزی بنام دیوید هادسون به ماده سفیدرنگی که در سرتاسر زمینهای زراعی اش گسترده بود مشکوک شد و مقداری از آن را به آزمایشگاههای معتبر سپرد تا به او بگویند که این ماده سفید رنگ متشکل از چه مواد اولیه ای است. اما در عین ناباوری، پاسخ آزمایشگاه این بود : You Have Pure Nothing یعنی شما ماده ای دردست دارید که خالصاً هیچ چیز مشخصی که در جدول عناصر تعریف شده باشد در آن به چشم نمی خورد!

    اما پس از چندی یک آزمایشگاه روسی به روش آزمایش آمریکایی ها شک کرد و روش جدیدی را برای آنالیز این ماده عجیب پیش رو گذاشت که صحیح تر بود و بلاخره پرده ی جادویی کنار رفت و عنصر تشکیل دهنده رخ نمود.

    این ماده شکل دیگری از اتم های طلا بود که بصورت یک نانو رشته (رشته ای از الکترونها که از پی هم قرار می گیرند و شکل یک تسبیح نخ شده را دارد) در آمده بود. نام علمی آن ORME یا ORMUS مخفف Orbitally Rearranged Monotomic Element می باشد.

    آزمایشات بعدی، اما، حیرت آورتر بودند. برای وزن کردن آن، یک پیمانه ی خالی را ابتدا وزن کردند و سپس مقدار مشخصی از این گرد سفید رنگ را درون پیمانه ریخته مجدداً وزن کردند و در عین ناباوری در تمام این توزینها، همواره وزن پیمانه+وزن گرد سفید رنگ از وزن پیمانه ی خالی “کمتر” بود! آزمایشی که چندین بار تکرار شد و همواره یک پاسخ را ارائه می داد. گویی که 40 درصد از جرم این ماده در جهان ما و 60 درصد دیگر آن در جهانی موازی با جهان ما سیر می کند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب
    رازی سبک‌تر از هوا و سخت‌تر از فولاد

    آزمایش عایق بودن: ببنید این گل بر روی چه شعله‌ای لطافت و تازگی خود را حفظ کرده است

     

    ماده‌ای عجیب که در جهان فیزیک از هوا سبک‌تر و از فولاد سخت‌تر است، تاثیرات شگرفی درزندگی انسانها گذاشته است.

    کشف این ماده عجیب در تکنولوژی  و صنایع جهان، تحول و انقلابی عظیم بوجود آورده و خواهد آورد. به راستی این ماده چیست؟ چه نام دارد؟ چگونه و کجا کشف شده است؟ چه کاربردی در صنایع و تکنولوژی جهان خواهد داشت؟ و...

    کشف این ماده عجیب داستان جالبی دارد. گفته می‌شود؛ کشاورزی بنام دیوید هادسون به ماده‌ی سفید رنگی که در سرتاسر زمین‌های زراعی‌اش، واقع در آریزونای آمریکا، گسترده بود، مشکوک شده و مقداری از آن را برای آزمایش به آزمایشگاههای معتبر می‌برد.

    جواب آزمایشگاه باور کردنی نبود. آنها گفتند؛ پودر یا ماده سفید رنگ شما دارای هیچ مشخصه‌ای خاصی نیست. یعنی این ماده‌ی سفید رنگ متشکل از هیچ ماده‌ای که در جدول عناصر تعریف شده باشد، نمی باشد.

    با این وجود، خبر کشف چنین ماده‌ی عجیبی در رسانه‌های دنیا گسترده شد و در این میان یک آزمایشگاه روسی به روش آزمایش آمریکایی شک کرد و روش جدیدی را برای آنالیز این ماده‌ی عجیب به کار می‌گیرد.

    آنها در این آزمایش موفق می‌شوند که پرده‌ی ابهام این ماده اسرار آمیز را کنار زده و عناصر تشکیل دهنده آن را آشکار کنند. محققان اعلام کردند که این ماده شکل دیگری از اتم‌های طلای خالص، ناب و نرم است که بصورت یک "نانو رشته" یعنی رشته‌ی از الکترون‌ها که بصورت ردیف کنار هم قرار گرفته و به شکل تسبیح نخ شده در آمده است.

    آزمایش‌ها برای نتایج بیشتر و دقیق‌تر تکرار شدند. نتایج این آزمایش‌ها نیز بسیار حیرت آور بود. آنها برای وزن کردن این ماده عجیب، یک پیمانه‌ی خالی را ابتدا وزن کردند و سپس مقدار از این ماده سفید رنگ را درون پیمانه ریخته و دوباره وزن کردند.

    باور کردنی نبود!!؟ "وزن پیمانه" + "وزن مقدار ماده سفید رنگ" افزوده،  از "وزن پیمانه‌ی خالی، کمتر" شد؟! برای اطمینان آزمایش را  چندین بار تکرار کردند و در عین ناباوری و تعجب، نتیجه همان وزن اولیه بود.

    محققان در این باره می‌گویند؛ باور کردنی نیست، گویی نیم کمتر وزن این ماده در جهان ما و نیم بیشتر آن در جهانی موازی با جهان ما قرار دارد.

    آزمایش حرارتی این محققان، حیرت آنها را بیشتر کرد. زمانی که آنها، پیمانه‌ی پر از ماده سفید رنگ را حرارت دادند، مشاهده کردند که در حرارت بسیار بالا، وزن پیمانه به سمت صفر گرم کشیده شد.

    ان بدان معنا است که "حرارت دادن بسیار این ماده، می‌تواند تاثیر نیروی جاذبه را از بین برد. " همچنین حرارت دادن این ماده باعث می‌شود، این ماده عجیب، توانایی تحمل هزار برابر بیش از وزن خود را پیدا کند.

     

    گرفتن این ماده در دست تجربه عجیبی است! چون آنقدر سبک و بی وزن است که گویی یک تکه دود جامد در دست دارید. کمی حس اسفنجی دارد. با مالش آن، صدای جیر جیر خواهید شنید و اگر آن را محکم فشار دهید به تکه‌های بسیار کوچک خرد خواهد شد!

    به خاطر ماهیت نیمه شفاف و کیفیتی که نور در آن متصاعد می‌شود، آن را به  نام‌های "دود منجمد"، "دود جامد" و یا "دود آبی" هم می‌نامند.

    ناسا با بهره‌گیری از این ترکیبی از آن یعنی "طلای بسیار خالص" توانست ماده‌ی جدیدی با نام اروژل " AeroGel" اختراع کند. ماد‌ه‌ی که به خودی خود از هوا سبک‌تر و فرم خالص آن در هوا شناور است. با این ماده ناسا در تحقیقات گسترده فضایی خود پیشرفت شایانی کرده است.

    لمس: حالتی اسفنجی، صدای جیر جیر که با فشار زیاد خرد خواهد شد

     

    به عنوان مثال؛ ناسا در پروژه غبار ستارگان" Stardust " از این ماده استفاده کرده است. این پروژه مربوط به ماموریت جمع آوری مواد سرگردان موجود در فضا مانند؛ هاله پیرامون دنباله دار و به دام انداختن ذرات ستاره‌های ابرگونه توسط فضا پیمای" Stardust " بود که این ماده عجیب نقش به سزایی در آن داشت.

    این ذرات با سرعت 6 کیلومتر در ثانیه در حال حرکت هستند. برای تحقیقات، باید بدون آسیب رساندن یا نابود کردن آنها را جمع آوری کرد. به همین منظور جلوی سفینه " Stardust "  لایه‌ای از این ماده عجیب و  پر منفذ قرارداده شده بود تا ذرات غبار بدون تغییر شکل در آن گیر افتاده و جمع شوند.

     

    نشان دادن قدرت: 2.5 کیلوگرم آجر بر روی تنها 2 گرم از دود جامد یا دود آبی

     

    نکته جالب در این راستا،خبری است که چندی پیش در رسانه‌ها منتشر شد. خبری که به کشف یک معبد باستانی متعلق به راهبان مصر در صحرای سینا اشاره می‌کند. معبدی که درون آن انباشته از این ماده یا پودر سفید رنگ بود!

    آزمایش و تحقیقات بر روی پودر‌های سفید کشف شده، نشان داد که آنها شباهت زیادی به ماده  یا پودر کشف شده در امریکا دارند. گفته می‌شود؛ مصریان باستان این ماده را "mfkzt " نامیده و راز تهیه آن در دست راهبان مقدس معبد بود.

    "mfkzt "  نیز با حرارت بی وزنی ایجاد می‌کند. شاید راز ساختن و حمل سنگ‌های سنگین و عظیم اهرام مصر در زمان باستان به همین ماده مربوط باشد.

     نکته مورد توجه؛ از آنجایی که نام تمام اشکال هندسی مستقیما به شکل هندسی آنها اشاره دارد، مانند؛ دایره که از دوار بودن می گوید، مثلث از سه ضلعی بودن و.... تنها نامی که برای شکل هندسی "هرم"در نظر گرفته شده یک استثنای عجیب است.

    هرم در لاتین Pyramid ترجمه شده که از ترکیب دو کلمه ی Pyro به معنی "آتش" و Amid به معنی "گرفته شده"، تشکیل شده است.

     بنابراین Pyramid یعنی از آتش گرفته شده و اشاره ای به شکل هندسی آن ندارد. نکته‌ای که سندیت وجود استفاده از این ماده در آن زمان را نشان می‌دهد.

    هنوز بسیاری از توانایی‌های این ماده در پرده‌ی ابهام باقی مانده است. با این وجود، توانایی و خصوصیاتی که آن تاکنون کشف شده است، تاثیر شگرفی درزندگی انسانها گذاشته و خواهد گذاشت.

    از خصوصیات کلی این ماده می توان به موارد زیر اشاره کرد:

    ضد جاذبه در حرارت های بالا

    عایق در حرارت بالا

    اتصال کوانتومی به دیگر جهان‌های موازی

    هیچ تشابهی با عناصر جدول مندلیف ندارد

    به هنگام برهم خوردن ساختار رشته ای، با نوری بسیار درخشان منفجر می‌شود

    به دلیل ساختار اتمی تک رشته ای، امکان تبدیل به مواد دیگر را دارد

    مصرف خوراکی آن، باعث افزایش کارآیی مغز در دو نیمه کره چپ و راست و نیز افزایش عمر DNA و به دنبال آن افزایش طول عمر انسان است.

     

    این عنصرعجیب  تنها یک ماده شسته و رفته، بی وزن و بی رنگ نیست. بلکه این ماده دارای کاربرد‌های بی‌شماری است. برای مثال؛ این ماده می‌تواند تا 4000  برابر وزن خود را تحمل کند. و یا می‌تواند در برابر انفجار مستقیم دو پوند دینامیت، مقاومت کند.

    بهترین عایق است. محققان اعلام کرده‌اند که می‌توان از این خاصیت در کت‌ها، چادرها و کیسه‌ خواب‌های سبک  و گرم کوه‌نوردی در ارتفاعات بالا چون اورست ( چون کوهنوردان از پوشیدن لباس زیاد یرای مقابله با سرمای کوهستان، شکایت دارند) تولید کرد. همچنین برای لباس‌های ایمنی آتش‌نشان‌ها، غواصان و آزمایشگاه‌ها استفاده کرد.

    از این خاصیت ماده در تکنولوژی فضا پیما‌ها برای حفاظت از گرمای زیاد به کار گرفته می‌شود. و نیز می توان در صنایع صنعتی و غذایی، ساختمان‌ها به منظور جلوگیری از اتلاف انرژی حرارتی در عایق پنجره، سقف و وسایل آشپزخانه‌، رنگ ضخیم برای تابلوی راهنما، لوازم آرایشی و بهداشتی، تقویت سازه‌ها و...  استفاده کرد.

    با توجه به تحقیقات جدید و نشست ملی انجمن شیمی آمریکا در فیلادلفیا یکی از دلایل پیشرفت اخیر تکنولوژی و فضاپیما همین ماده است.

    اروژل در حال حاضر، یک ماده شناخته شده با عنوان "دود جامد"  است. بسیار شکننده و با قابلیت انعطاف‌پذیری بسیار بالا و...سوال‌های بسیاری در پیرامون آن وجود دارد که پاسخ بعضی از آنها بدست آمده است.

     

    چگونه این ماده تولید می‌شود؟

    این ماده از مخلوط چهار ماده شیمیایی، که نسبت به هم واکنش نشان می‌دهند، ساخته می‌شود. محصول فرایند این ترکیب به صورت یک ژل مرطوب، شبیه به دسر ژلاتین است. سپس این ژل در اتوکلاو که در واقع یک اجاق گاز فشار است با اعمال فشار و حرارت خشک می‌شود.

    به عبارتی سبک‌ترین ماده جامدی که بشر تا کنون توانسته بسازد. ماده‌ای قوی و بی نهایت سبک که 98% آن از هوا تشکیل شده است.

    این ماده نسبتا گران قیمت است. دلیل اول آن ساخت مقادیر بسیار محدود از آن است. با افزایش تولید منطقا قیمت آن نیز کاهش خواهد یافت. دلیل دوم اینکه همیشه فرایند اولیه مواد خام  به سختی، زمان بر و پرهزینه است. به عمین دلیل میزان بسیار کمی از این ماده یعنی هر سانتیمتر مکعب، حدود100 دلار هزینه دارد.

    گفته می‌شود؛ در روزگاران باستان این ماده رازآلود به عنوان یک ماده خوراکی و به شکل نان‌های مخروطی و یا بصورت معلق بر سطح آب به پادشاهان مصر اختصاص داشت.

    این ماده به عنوان غذایی برای "کالبد اختری" شناخته می‌شد که استعداد رهبری، آگاهی ذاتی، ادراک و فراست را نزد شاهان و رهبران یک کشور ارتقا می‌داد.

    کسی چه می‌داند، شاید این ماده مرموز و عجیب، همان اکسیر جوانی و راز عمر جاودان است که انسانها قرن‌ها به دنبال آن می‌گردند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب
    کشف ماده ای عجیب در امریکا

    چندی پیش در منطقه فینیکس واقع در آریزونا در کشور آمریکا، کشاورزی بنام دیوید هادسون به ماده‌ی سفید رنگی که در سرتاسر زمینهای زراعی اش گسترده بود مشکوک شد و مقداری از آنرا به آزمایشگاههای معتبر سپرد تا به او بگویند که این ماده سفید رنگ متشکل از چه مواد اولیه ای است.

    اما در عین ناباوری، پاسخ آزمایشگاه این بود:You Have Pure Nothingیعنی شما یک ماده ای دردست دارید که خالصاً هیچ چیز مشخصی که در جدول عناصر تعریف شده باشد در آن به چشم نمی‌خورد!اما پس از چندی یک آزمایشگاه روسی به روش آزمایش آمریکاییها شک کرد و روش جدیدی را برای آنالیز این ماده ی عجیب پیش رو گذاشت که صحیح تر بود و بلاخره پرده ی جادویی کنار رفت و عنصر تشکیل دهنده رخ نمود.این ماده شکل دیگری از اتم های طلا بود که بصورت یک نانو رشته (رشته ای از الکترونها که از پی هم قرار می‌گیرند و شکل یک تسبیح نخ شده را دارد) در آمده بود.

    نام علمی‌آنORME یا ORMUS مخفف Orbitally Rearranged Monotomic Element می‌باشد.آزمایشات بعدی، اما، حیرت آورتر بودند. برای وزن کردن آن، یک پیمانه ی خالی را ابتدا وزن کردند و سپس مقدار مشخصی از این گرد سفید رنگ را درون پیمانه ریخته مجدداً وزن کردند و در عین ناباوری در تمام این توزینها، همواره وزن پیمانه+وزن گرد سفید رنگ از وزن پیمانه‌ی خالی "کمتر" بود! آزمایشی که چندین بار تکرار شد و همواره یک پاسخ را ارائه می‌داد. گویی که 40 درصد از جرم این ماده در جهان ما و 60 درصد دیگر آن در جهانی موازی با جهان ما سیر می‌کند.

    نکته‌ی مهم زمانی به چشم آمد که محققان، پیمانه‌ی لبریز از ماده سفید رنگ را حرارت دادند و مشاهده کردند که در حرارت بسیار بالا وزن پیمانه به سمت صفر گرم سوق پیدا کرد. یعنی “با حرارت دادن به این ماده، می‌توان جاذبه را دفع نمود”. ناسا با بهره گیری از این ترکیب جدید طلای بسیار ناب (The Pure Gold) توانست ماده‌ی جدیدی اختراع کند با نام آیروژل (AeroGel) که به خودی خود از هوا سبک تر است و فرم خالص آن می‌تواند در هوا شناور باشد و همچنین با حرارت دادن به آیروژل، این ماده می‌تواند وزنهایی بیش از وزن خود را نیز در هوا معلق نگاه دارد. ناسا از این ژل در تحقیقات گسترده ای بهره می‌برد.

    اما چندی پیش، در “صحرای سینا” معبدی متعلق به راهبان مصر باستان کشف شد که درون آن آکنده بود از پودری سفید رنگ! آزمایش این ماده نشان داد که شباهت زیادی بین این پودر تازه کشف شده با نانو رشته ی طلا وجود دارد. مصریان باستان به این ماده “مفکات” می‌گفتند و راز تهیه آن در دست راهبان مقدس بوده است.ترکیب مفکات با حرارت می‌توانسته بی وزنی را بهمراه آورد و شاید راز چگونگی ساخته شدن اهرام عظیم مصر در همینجا نهفته باشد.

    به این نکته توجه کنید: نام تمام اشکال هندسی (چه به فارسی و چه به لاتین) مستقیما به شکل هندسی آنها اشاره می‌کند. مثلاً دایره از دوار بودن می‌گوید، مثلث از سه ضلعی بودن. اما در این بین نامی‌که برای شکل هندسی “هرم” در نظر گرفته شده یک استثنای عجیب است. هرم در لاتین Pyramid ترجمه شده که از ترکیب دو کلمه ی Pyro بمعنی “آتش” و Amid بمعنی “گرفته شده” تشکیل شده است. بنابراین Pyramid یعنی Fire Begotten یا از آتش گرفته شده! حتی اسم عربیِ “هِرم” نیز از ریشه هُرم بمعنی حرارت و داغی گرفته شده و اشاره ای به شکل هندسی آن ندارد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، ماده عجیب