تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:20:14
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 116 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22189 بار
  • بازدید کل : 559253 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .

    در پی مطالعاتی که بر روی افراد خواب‌گرد انجام گرفته است این نتیجه بدست آمده که علت آن نقص ژنتیکی موروثی است و حتی داشتن یک نمونه از این ژن معیوب هم سبب بروز خواب‌گردی می‌شود.

    کارشناسان امیدوارند که بتوانند به این ترتیب راه معالجه خواب‌گردی را نیز بیابند.

    10 درصد از کودکان و یک نفر از هر 50 نفر بزرگسال ممکن است به مشکل خواب‌گردی دچار شوند. برای بسیاری این یک مشکل جزئی محسوب می‌شود اما در مواردی هم، این مشکل می‌تواند زندگی را به کلی مختل کند و یا موجب تصادف و جراحات شود.

    حتی در مواردی پیش آمده است که افراد مبتلا به این مشکل مرتکب قتل نیز شده‌اند.

    کارشناسان ژنتیکی در یک مجله پزشکی مدعی شده‌اند که پس از مطالعه بر روی دست‌کم 4 نسل از خانواده افراد خواب‌گرد به عامل اصلی آن که نوعی نقص ژنتیکی موروثی است پی برده‌اند.

    آزمایش دی ان ای ( DNA) بر روی 22 نفر از بستگان خواب‌گردان نشان داد که نقص کروموزم عامل آن به سه نسل قبل از آنها باز می‌گردد.

    در این مطالعات همچنین معلوم شد که در 20 نفر از این افراد، امکان انتقال این نقص ژنتیکی و در نتیجه ابتلای نسل بعد به مشکل خواب‌گردی به میزان 50  درصد وجود دارد.

    برای اطمینان از این که نتیجه به دست آمده تمام موارد خواب‌گردی را در بر می‌گیرد باید تحقیقات و آزمایش‌های بیشتری انجام شود اما پژوهشگران معتقدند که فعلا می‌توان با کشف عامل ژنتیکی به آزمایش‌های بیشتری دست زد و راه معالجه خواب‌گردی را پیدا کرد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    خوابگردی‌های حیرت‌انگیز!

    راه رفتن در عالم خواب موضوعی تازه و غیرعادی نیست و بسیارند کسانی که وقتی در خواب عمیق فرو می‌روند، ناخودآگاه از رختخواب برمی‌خیزند و در اتاق یا خانه خود چند ثانیه یا چند دقیقه‌ای به شبگردی می‌پردازند. ولی گاهی این حالت از چند ثانیه و دقیقه تجاوز می‌کند و اتفاقات عجیبی طی آن روی می‌دهد. به نمونه‌هایی که از این نوع خوابگردی‌های غیرعادی به ثبت رسیده‌اند، توجه کنید:

     

    خوابگرد قاتل

    «کنت پارکس» 23 ساله و اهل تورنتو بود که به همراه همسر و دختر کوچکش در این شهر زندگی می‌کرد. او به خاطر بیکاری و قرض‌های بسیار گرفتار مشکل بی‌خوابی شده بود. کنت صبح زود روز 23 می‌ سال 1987 از رختخواب برخاست، سوار اتومبیل خود شد و 23 مایل راه را طی کرد تا به منزل خانواده همسرش رسید. سپس با یک چاقو مادرزن خود را که خیلی هم او را دوست داشت به قتل رساند. او به پدرزن خود هم حمله کرد ولی او زنده ماند. بعد دوباره سوار اتومبیل شد و به اداره پلیس رفت و گفت: «فکر می‌کنم من یک نفر را کشته‌ام.» تازه در آن وقت بود که متوجه شد آثار بریدگی عمیقی در دستان خودش هم دیده می‌شود. از آنجا که آقای پارکس هیچ چیز از آن قتل را به خاطر نداشت و انگیزه‌ای نیز برای انجام آن کار موجود نبود، از طرفی او سابقه راه رفتن در عالم خواب را داشت، پلیس به این نتیجه رسید که او در هنگام ارتکاب به قتل، خواب بوده است.

     

    خوابگرد هنرمند

    «لی هادوین»« یک انسان معمولی است که روزها شغل پرستاری دارد ولی جالب آنجاست که آقای هادوین شب‌ها به یک هنرمند نقاش بدل می‌گردد. او شب‌ها در خواب عمیق از رختخواب خود برمی‌خیزد و آثار هنری حیرت‌انگیز و فوق‌العاده‌ای خلق می‌کند ولی وقتی صبح از خواب بیدار می‌شود هیچ چیز از اتفاق شب گذشته به یاد نمی‌آورد. او که به «کیپاسو» معروف شده است، می‌گوید: از این استعداد شبانه گیج شده‌ام زیرا در طول روز و در عالم بیداری هیچ استعداد یا علاقه‌ای نسبت به نقاشی احساس نمی‌کنم. هادوین اولین بار در چهار سالگی خوابگردی را آغاز کرد ولی به گفته پدر و مادرش این وضعیت او کاملا عادی و مثل خیلی دیگر از بچه‌ها بود. در نوجوانی شروع به نقاشی در عالم خواب کرد و ابتدا این طراحی‌ها را روی دیوار اتاق خوابش می‌کشید. در جوانی این عادت بیشتر شد و او دیگر روی هر چیزی که دم دستش بود، می‌کشید. او هم‌اکنون قبل از خواب تمام وسایل مورد نیاز برای نقاشی مثل کاغذ، مداد شمعی، گچ طراحی و غیره را کنار خود و مکان‌های خاصی مثل زیر راه پله می‌گذارد و صبح نقاشی‌های آماده را برمی‌دارد.

     

    خوابگرد آشپز

    «رابرت وود» یک آشپز 55 ساله است که هفته‌ای چهار، پنج بار شب هنگام در عالم خواب به آشپزخانه می‌رود و املت و سیب‌زمینی سرخ کرده و چیپس درست می‌کند. او چهل سال است که در خواب راه می‌رود ولی این عادت عجیب او و همسرش «النور» را نگران کرده است و می‌ترسند در زمان آشپزی در عالم خواب حادثه‌ای برای او یا خانه رخ بدهد. این زن و شوهر به دلیل وجود نگرانی شدید در شبانه‌روز بیشتر از سه ساعت نمی‌خوابند. آقای وود معتقد است دلیل اصلی این خوابگردی‌ها، وجود زخم در روده اوست زیرا به خاطر این مشکل روزانه می‌تواند در وعده‌های مختصری غذا بخورد و احتمالا گرسنگی باعث می‌شود که در عالم خواب به آشپزی بپردازد.

     

    خوابگردی که از سرما مرد

    در ژانویه سال 2009 «تیموتی بروگمن» تکنسین برق 51 ساله اهل «ویسکانسین» نصف شب با یک لباس خواب نازک از خانه خارج شد. جسد او روز بعد در فاصله 190 یاردی خانه‌اش پیدا شد. آن شب دمای هوا به شانزده درجه فارنهایت زیر صفر رسیده بود و بروگمن از شدت سرما جان خود را از دست داد. بازرسان پلیس یک بسته قرص «امبین» در اتاق خواب او یافتند. این دارو نوعی قرص خواب‌آور می‌باشد که در موارد بسیاری باعث خوابگردی می‌شود.

     

    سگ خوابگرد

    راه رفتن در عالم خواب فقط مختص انسان‌ها نیست. «بیزکیت» یک سگ خانگی است که دچار عارضه خوابگردی است و در زمان خواب به این طرف و آن طرف می‌رود.

     

    خوابگرد باغبان

    در سال 2005 یک کارشناس کامپیوتر ساعت 2 نیمه‌شب در عالم خواب به حیاط رفت و با ماشین چمن‌زنی چمن‌های باغچه را کوتاه کرد که همسرش سررسید. آن شب «ربه‌کا آرمسترانگ» نیمه‌های شب از صدای ماشین چمن‌زنی از خواب بیدار شد و دید اثری از همسرش نیست او از پنجره به بیرون نگاه کرد و «یان آرمسترانگ» را دید که دارد چمن‌ها را کوتاه می‌کند. او ترسید همسرش را بیدار کند چون شنیده بود این کار ممکن است برای فرد خوابگرد خطرآفرین باشد. بنابراین ماشین را خاموش کرد و به رختخواب برگشت. چند دقیقه بعد یان 34 ساله هم به رختخواب برگشت. صبح روز بعد یان به هیچ‌وجه حرف‌های ربه‌کا را درباره واقعه شب گذشته باور نکرد.

     

    خوابگردی که ایمیل می‌فرستاد

    در سال 2005 یک زن 44 ساله ساعت 10 شب به رختخواب رفت ولی دو ساعت بعد برخاست و کامپیوتر خود را که در اتاق کناری بود روشن کرد و به اینترنت وصل شد و سه ایمیل فرستاد. این ایمیل‌ها به صورتی غیرقابل فهم نوشته شده بودند. در اولین ایمیل که کامل‌تر از بقیه بود، نوشته شده بود: «فردا بیا، شام و نوشیدنی. ساعت 4 نوشیدنی و خاویار بیاور.»

     

     متخصصان می‌گویند هر چند که این جملات ناقص هستند ولی اینکه یک فرد در عالم خواب بتواند تایپ کند، یک پیغام بنویسد و ایمیل ارسال کند بسیار عجیب است به ویژه اینکه این زن کلمه عبور خود را نیز به خاطر داشته است.

     

    خوابگرد شگفت‌انگیز

    همین چند روز پیش یعنی در ماه می‌ سال 2009 یک دختر نوجوان در عالم خواب از پنجره اتاق خود واقع در طبقه دوم یک قصر قدیمی که 5/7 متر از سطح زمین ارتفاع داشت پایین رفت! «راشل وارد» از تخت خود برخاست یک بلوز گرمکن بپوشید و از پنجره اتاق به روی علف‌های بیرون خانه پرید و جای پای او به عمق حدود 15 سانتی‌متر روی زمین افتاد، ولی بعد بلافاصله تعادل خود را ازدست داد و به زمین افتاد. او که نیمه بیهوش بود با جیغ و فریاد، والدینش را صدا زد و آنها در حالت گیجی و حیرت‌زدگی او را به بیمارستان رساندند در کمال حیرت پزشکان معلوم شد هیچ جای بدن او نشکسته است. عجیب‌تر آنکه دوشیزه 18 ساله صبح روز بعد تازه از خواب بیدار شد و جریان دیشب را اصلا به خاطر نداشت.

     

    رکـورددار دمـای بـدن

    «شارون و پیتر براون» تقریبا هشت ماه از سال در تلاش شدید هستند تا بدن پسرشان «بن» را گرم نگه دارند. آنها می‌گویند: «پزشکان معتقدند اسم بن باید وارد کتاب رکوردهای گینس شود زیرا دمای بدن هیچ کس در دنیا مثل او پایین نیست.» دمای بدن بن معمولا به حدی پایین است که افراد معمولی در آن دما به کما می‌روند و حتی در هوای خوب دمای بدن او از 33 درجه سانتی‌گراد بالاتر نمی‌رود. دمای طبیعی بدن انسان 26 درجه سانتی‌گراد است و دماهای زیر 35 درجه ضعف محسوب می‌شود. به سندروم هایپوتالامیک معروف است. این موضوع بر روی زندگی او تاثیر زیادی داشته و خانواده او مکررا مجبور می‌شوند او را با آمبولانس به بیمارستان برسانند. خانواده او در حال حاضر پول‌های خود را جمع می‌کنند تا برای او یک پتوی مخصوص بخرند که اغلب در عمل‌های جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پتو به بن کمک خواهد کرد که بیشتر در خانه بماند و کمتر در بیمارستان بستری شود.

     

    حفظ تعادل بر لبه پرتگاه

    یک مرد ورزشکار 61 ساله هندی به نام «کیوراج گورجار» تنها با استفاده از یک دوچرخه BMX نمایش‌های زیبایی بر لبه پرتگاه‌های نزدیک شهر خود «جودپور» در هند اجرا می‌کند. او قادر است روی این دوچرخه 36 مدل حرکت تعادلی یوگا را اجرا کند.

     او که از سیزده سالگی آموزش این ورزش را آغاز کرده است می‌گوید: روزی یک ساعت یوگا کار می‌کند و در این کار پشتکار زیادی از خود نشان می‌دهد.

    کیو برای اجرای نمایش‌های تعادلی خود یوگا را با دیگر ورزش مورد علاقه‌اش یعنی دوچرخه‌سواری تلفیق کرده و شکلی تازه و زیبا از ورزش را خلق نموده است.

     

    2 ساعت آویخته بـه قطار

    یک توریست آمریکایی حدود 2 ساعت و نیم از بیرون، به قطاری در استرالیا آویزان بود. «چادونس» 19 ساله در آخرین لحظات به ایستگاه قطار رسید و وقتی دید قطار می‌خواهد حرکت کند به سوی آن دوید و به سوی آن پرید ولی همین که پاهایش را به سوی پله قطار پرت کرد، قطار به حرکت در آمد و دیگر کاری از دست او بر نمی‌آمد! اوایل که قطار آهسته حرکت می‌کرد چاد موفق شد خودش را به روی یک پله کوچک جا بدهد ولی وقتی سرعت قطار زیاد شد و به هفتاد مایل بر ساعت رسید، تازه فهمید چه تصمیم خطرناکی گرفته است.

    آقای ونس می‌گوید: «می‌ترسیدم از آن سفر جان سالم به در نبرم. اگر با آن سرعت از قطار می‌افتادم و به آن صخره‌های وحشتناک کنار ریل می‌خوردم، مرگم حتمی بود.»

    آقای ونس دانشجو اهل آلاسکا است که می‌خواست از «آدلاید» به «داروین» برود. بعد از دو ساعت و بیست دقیقه آویزان ماندن بر پله قطار سرانجام یکی از خدمه، صدای فریادهای مایوسانه او را می‌شنود و قطار می‌ایستد. آقای ولز راننده این قطار می‌گوید: «چاد خیلی خوش‌شانس است. وقتی ما او را نجات دادیم پوست صورتش مثل گچ سفید و رنگ لب‌هایش کبود بود. ما هنوز باید سه ساعت دیگر می‌رفتیم تا به مقصد برسیم و اگر متوجه او نمی‌شدیم دمای بدنش پایین می‌رفت و دیگر نمی‌توانست بدنه قطار را بچسبد و می‌افتاد. او تا چند ساعت به شدت می‌لرزید و بدنش کرخ شده بود. من تا به حال چنین چیزی ندیده بودم و واقعا امیدوارم بعد از این هم نبینم.»

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    خوابگردی نشانهٔ چیست؟

    - چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

    - خوابگردی برای خود فرد یا دیگران خطرناک شده است.

    - خوابگردی با انقباضات پرشی و مکرر صورت و دست‌هاست.

    - خوابگردی در بزرگسالی شروع شده است.

     

    - خوابگردی نشانهٔ چیست؟

    اگر کودکتان در خواب راه می‌رود، نگران نشوید. خوابگردی در کودکان، و احتمالاً در بزرگسالان، چیزی کاملاً طبیعی است.

    بهترین (و شاید تنها) کاری که باید بکنید مراقبت از خوابگرد است تا به خودش آسیبی نرساند. پنجره‌ها را قفل کنید، درها را ببندید، و سر راه پله‌ها مانع بگذارید. کودک به‌تدریج عادت خوابگردی را کنار می‌گذارد. خوابگردی ممکن است در بزرگسالی شروع شود. عواملی مثل سابقهٔ خانوادگی، مصرف الکل، و بی‌خوابی می‌تواند فرد را به خوابگردی بکشاند.

     

    - درمان خوابگردی

    سابقاً می‌گفتند اگر خوابگردی در بزرگسالی هم ادامه پیدا کند، احتمالاً اختلالی روانی وجود دارد. اما بسیاری از محققان می‌گویند این مطلقاً درست نیست. به هر حال، اگر خوابگردی در خانهٔ شماست، کارهای زیر را انجام دهید.

    بیدارش نکنید. نه به‌خاطر خرافاتی که می‌گفتند ممکن است دیوانه شود، روح در بیرون از بدن باقی بماند، یا دندان‌هایش کلید شوند، بلکه برای این که دلیلی برای بیدار کردن خوابگرد وجود ندارد. اگر او را بیدار کنید، که کار مشکلی است، ممکن است بترسد و نداند چه بر او گذشته است. فقط کافی است او را به آرامی به رختخوابش برگردانید.

    هیپنوتیزم را امتحان کنید. خواب مصنوعی درمان مؤثری برای خوابگردی است. چند بار هیپنوتیزم می‌تواند ضمیر نیمه هشیار هنگام خواب را متقاعد به استراحت کند.

    خیال او را راحت کنید. به خاطر اعتقاد غلط مبنی بر بیماری روانی، بسیاری از خوابگردها را باید مطمئن ساخت که دچار چنین چیزی نیستند. این مهم‌ترین کار است.

    دارو بخورید. اگر خوابگردی زیاد ادامه پیدا کند یا احتمالاً خطرناک شود، پزشک برای مهار آن دارو تجویز می‌کند. بسیاری از پزشکان مایل به این کار نیستند، چون عمدتاً مربوط به کودکان است. درمان‌های رفتاری اغلب مؤثرتر و سالم‌ترند. 

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    خوابگردی، تکرار رفتارهای حرکتی پیچیده

    خوابگردی، تکرار رفتارهای حرکتی پیچیده ای است که در خلال خواب به صورت کم و بیش هماهنگ شده (از قبیل برخاستن، راه رفتن، اجرای یک کار ساده و جز آن) متجلی می شود.(دادستان، ۱۳۷۸)

    راه رفتن و خواب، با نشستن کودک در رختخواب آغاز می شود، در این حالت چشمها بازند اما پیدا است که نمی بینند. کودک معمولاً از رختخواب بیرون می آید و شروع به راه رفتن می کند.اما امکان دارد این حالت قبل از رسیدن به مرحله راه رفتن پایان یابد.راه رفتن در خواب بدون آگاهی کودک صورت می گیرد و پس از اتمام آن کودک آن را به یاد نمی آورد. اغلب اوقات ، شخص در خلال راه رفتن از آنچه در اطرافش می گذرد، کاملاً بی خبر است و بیدار نمی شود و یا امکان دارد بیدار شده، تا چند دقیقه ای گیج و مبهوت بماند یا بدون آنکه از چیزی آگاه شود، به رختخواب باز گردد.(ریتا ویکس، ۱۹۸۴)

    فرد در هنگام راه رفتن در خواب حالتی مبهوت و بهت زده دارد و به هیچگونه محرک محیطی واکنش نشان نمی دهد و لذا در این حال به سختی می توان او را بیدار کرد یا از اعمال او جلوگیری به عمل آورد.چنین به نظر می رسد که این گونه افراد در حین راه رفتن و انجام کارهای مختلف در خواب، از توانمندیهای بینایی و حرکتی و تا اندازه ای تعادل برخوردارند. زیرا بدون برخورد با اشیاء اعمال متفاوتی را انجام می دهند و به ندرت ممکن است خطری جدی آنان را تهدید کند.(سیف نراقی، ۱۳۷۰)

    معمولاً مدت راه رفتن در خواب از لحظه ای که فرد، روانداز خود را کنار می زند و از جایش بر می خیزد و مشغول راه رفتن می شود و یا فعالیتهای دیگری مانند لباس پوشیدن ،توالت رفتن ، غذا خوردن، باز کردن درب، بیرون رفتن و بازگشتن را انجام می دهد، بین چند دقیقه تا ۴۰ دقیقه بیشتر طول نمی کشد و پس از آن کودک به یک خواب آرام فرو می رود.(سیف نراقی، ۱۳۷۰)

    سن بروز ، میزان شیوع و جنسیت

    در هر سنی که کودک به راه بیفتد، خوابگردی می تواند بروز کند ، اما معمولاً نخستین بار بین ۴ تا ۸ سالگی آغاز می شود و در حدود ۱۲ سالگی به حداکثر می رسد.( دادستان،۱۳۷۸)

    در حدود ۱۵ درصد کودکان بین ۵ تا ۱۲ ساله به صورت پراکنده در خواب راه می روند اما برآوردها نشان می دهد که بین ۱ تا ۶ درصد کل کودکان به صورتی دائم به این اختلال مبتلایند. پسرها بیشتر از دخترها به این اختلال دچار می شوند.(آندرزو واین اشتاین ،۱۹۷۲) (ریتا ویکس، ۱۹۸۴)

    علت شناسی

    در زمینه علت شناسی این اختلال توجه به دو دسته عوامل زیستی و روانی- محیطی حائز اهمیت است.

    امروزه مشخص شده است که الگوی نوارهای مغزی افراد مبتلا به این اختلال ،پیش از اقدام به راه رفتن در خواب از ویژگی خاصی برخوردار است. (کیلز، جاکوبسون، پالسون ، کیلز و والتر،۱۹۶۶)

    شواهد نشان می دهد که نارس بودن دستگاه عصبی مرکزی در اختلال راه رفتن در خواب اهمیت فوق العاده ای دارد و عده ای نیز علت راه رفتن در خواب را قطع و از بین رفتن کنترل قشر مغز از اعصاب محیطی می دانند. البته این موضوع به معنای نفی عوامل روانی و محیطی نیست. غالب اوقات گفته می شود راه رفتن در خواب از نوع محیط ، فشار و خستگی متاثر است.(آبکون، ماک،۱۹۷۹،اندرزو واین اشتاین،۱۹۷۲)

    از آنچه که درباره دوقلوهای مبتلا به راه رفتن در خواب در دست است، چنین بر می آید که ۴۰ درصد از دوقلوهای تک تخمکی ، هر دو در خواب راه می روند، در حالی که این درصد در دوقلوهای دو تخمکی به ۹ درصد کاهش می یابد که نشان از وجود عامل ژنتیکی در بروز این اختلال است. (بک و بن وبک وبن، ۱۹۷۲،DSMIII، ۱۹۸۰) (ریتا ویکس، ۱۹۸۴)

    درمان

    روش درمان خاصی برای خوابگردی وجود دارد که تقریباَ در همه موارد نتیجه بخش است و آن مصرف آمی نپتین (( Amineptin به مدت یک ماه و به مقدار یک قرص یا هفت قرص پیش از خواب یا نیم ساعت قبل از خواب است. ماه دوم مصرف دارو به نصف تقلیل می یابد و سپس درمان متوقف می شود.( دادستان،۱۳۷۸)

    منابع

    ۱٫ روانشناسی مرضی تحولی: از کودکی تا بزرگسالی(جلد دوم) / پریرخ دادستان- تهران: انتشارات سمت، ۱۳۷۸٫

    ۲٫ روانشناسی کودکان و نوجوانان استثنایی، بهروز میلانی فر، تهران، نشر قومس،۱۳۸۴٫

    ۳٫ اختلالهای رفتاری کودکان/ ریتا ویکس-نلسون، آلن لی،ایزرائل، ترجمه: محمدتقی منشی طوسی، موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۷۱٫

    ۴٫ اختلالات رفتاری کودکان و روشهای اصلاح و ترمیم آن / مریم سیف نراقی،

    عزت ا..ِ. نادری،-تهران: دفتر تحقیقات و انتشارات بدر، ۱۳۷۰٫

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    خواب گردی در کودکان

    خواب‌گردی در کودکان و خردسالان شایع است اما در بسیاری از موارد خواب‌گردی مربوط به دوران کودکی ممکن است تا دوران نوجوانی ادامه پیدا کند.

    در حالی که گاهی اوقات کودک خواب‌گرد فقط در اتاق خواب خود در خواب راه می‌رود، اما احتمال دارد که از این کودکان رفتارهای خطرناک‌تری مانند پایین رفتن از پله‌ها یا خارج شدن از منزل درحال خواب مشاهده شود.

    در همین رابطه موسسه آمریکایی نمورس پیشنهاداتی را برای چگونگی برخورد با کودکان خواب‌گرد ارایه کرده که در زیر به آن‌ها اشاره می‌شود:

    - وقتی متوجه شدید که کودک‌تان مشکل خواب‌گردی دارد، سعی نکنید در این وضعیت او را از خواب بیدار کنید چون ممکن است وحشت‌زده شود بلکه فقط به وی کمک کنید تا به رختخوابش برگردد.

    - برای جلوگیری از خارج شدن کودک از منزل تمام درها و پنجره‌ها را قفل کنید.

    - برای این کودکان از تختخواب دو طبقه استفاده نکنید.

    - اتاق را از اثاثیه مرتب کرده و به ویژه کف اتاق را تمیز کنید تا فرزندتان به هنگام خواب‌گردی زمین نخورد و اطمینان حاصل کنید که لوازم شکستنی و خطرساز دور از دسترس وی هستند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    تحلیل خواب گردی

    تعریف :

    خواب گردی یک اختلال در خواب به شمار می رود و به وسیله ی راه رفتن و یا دیگر فعالیتها در هنگام خواب توصیف می شود . به این اختلال Somnambulism نیز گفته می شود .

    خواب نرمال از یک چرخه با مراحل گوناگون از خواب آلودگی سبک تا خواب عمیق تشکیل شده است . زمانی که انسان خواب می بیند ، چشم او به سرعت حرکت می کند . که این مرحله ی متفاوتی در خواب است که به آن REM یعنی حرکت سریع چشم ( Rapidly EyeMovement ) می گویند . در هنگام شب چندین بار مراحل REM  وNon-REM  ( غیر REM ، مرحله ای که در آن خواب دیده نمی شود ) تکرار می شود . خواب گردی معولا در مرحله ی non-REM ، در اوایل شب (اوایل خواب) رخ می دهد . البته در مرحله REM در نزدیکی صبح هم ممکن است اتفاق بیفتد .

    خواب گردی شامل نشستن و یا ظاهرا بیدار بودن در هنگام خواب ، بلند شدن و راه رفتن و یا فعالیت های پیچیده تری مانند جابجا کردن اثاث خانه ، حمام رفتن ، لباس پوشیدن و یا در آوردن و حرکاتی از این قبیل می باشد . یک دوره ی خواب گردی می تواند بسیار کوتاه نزدیک به چند ثانیه و یا بلند در حدود 30 دقیقه و بیشتر رخ دهد .

    بیدار کردن کسی که در خواب راه می رود خطرناک نیست البته این امر عموما باعث گیجی و بهت زدگی فرد برای مدت کوتاه می شود . دیگر تصور اشتباه این است که فرد در هنگام خواب گردی آسیبی نمی بیند . در صورتی که به علت عدم تعادل و زمین خوردن معمولا افراد خواب گرد مجروح می شوند .

    خواب گردی در هر سنی رخ میدهد . اما بیشتر در سنین 6 تا 12 سالگی اتفاق می افتد . البته در کودکان بزرگتر ، افرار بزرگسال و حتی افراد مسن نیز دیده می شود .

    علائم :

    1- باز بودن چشم در هنگام خواب

    2- بی روح بودن حالت چهره

    3- نشستن در خواب و مانند بیدارها رفتار کردن

    4- راه رفتن در حین خواب

    5- هر نوع فعالیت با جزئیات در هنگام خواب

    6- به خاطر نداشتن اتفاقات به محض بیدار شدن

    7- پریشانی و گم گشتگی به محض بیدار شدن

    8- حرف های بی معنی و بدون هدف

    علت :

    در کودکان علت معمولا ناشناخته است اما ممکن است به دلیل خستگی یا اظطراب باشد . در بزرگسالان ؛ خواب گردی معمولا با اختلال و به هم ریختگی ذهنی همراه است . البته ممکن است به علت واکنش به مواد مخدر ، دارو و الکل و یا حالات خاص پزشکی مانند صرع نیز باشد . در افراد مسن ، خواب گردی ممکن است نشانه ی اختلال مغزی و یا اختلال در مرحله ی REM باشد .

    درمان :

    معمولا درمان ویژه ای برای خواب گردی لازم نیست .

    اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از وارد شدن جراحت به فرد در هنگام خواب گردی لازم است . این اقدامات شامل تعییر دادن محیط و امن کردن آن است مثلا برداشتن سیم های یرق و لوازمی که باعث عدم تعادل و زمین خوردن می شوند .

    در بعصی موارد مصرف کوتاه مدت داروهای تسکین بخش می تواند در کاهش بروز اختلال کمک کند .

    خواب گردی ممکن است با افزایش سن کاهش پیدا کند و ممکن است نکند . و این موضوع نشانگر یک اختلال جدی نیست البته میتواند خود نشانگر اختلالت دیگر باشد . اصلاح چرخه ی خواب می تواند باعث کاهش خواب گردی شود .

    پیشگیری :

    - دوری از الکل و یا داروهای ضد افسردگی سیستم مرکزی اعصاب ، اگر مستعد خواب گردی هستید .

    - دوری از خستگی و بی خوابی .

    - کاهش استرس ، پریشانی و کشمکش و ستیز تا آنجا که ممکن است .

    چند راهنمایی :

    - هر شب یک ساعت معین بخوابید و هر روز سر یک ساعت معین بیدار شوید .

    - ورزش کردن روزانه به مدت 20 تا 30 دقیقه . ورزش مرتب می تواند به خوابیدن کمک کند . هر چند فعالیت قبل از خواب باعث بی خوابی می شود بنابراین حداقل 5 تا 6 ساعت قبل خواب ورزش کنید .

    - از مصرف نوشیدنی های کافئین دار خودداری کنید چرا که مانند یک محرک مانع از خوابیدن می شود . قهوه ، شکلات ، چای غیر گیاهی ، داروهای کم کننده اشتها و بعضی از مسکن ها دارای کافئین هستند . سیگاری ها خواب سبگی دارند و معمولا زود از خواب بیدار می شوند و این به علت نیکوتین است . الکل نیز خواب عمیق را از مردم می رباید و خواب را در مراحل اولیه نگه می دارد .

    - اگر نمی توانید بخوابید در تخت نمانید . کارهای دیگر انجام دهید مانند مطالعه کردن ، تماشای تلوزیون و یا موسیقی گوش کردن تا جایی که احساس خواب آلودگی کنید . پریشانی ناشی از ناتوانی در خوابیدن خود باعث بی خوابی می شود .

    - دمای اتاقتان را در دمای مناسب و راحت نگه دارید .

    - اگر مشکلات شما در خواب ادامه دارد به پزشک مراجعه کنید

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    خوابگردی از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    خوابگردی (به انگلیسی: somnambulism) قدم زدن و انجام دادن کارهایی به صورت نیمه‌خودکار در ضمن خواب، بی‌آنکه شخص در بیداری آنچه را انجام داده است به یاد آورد.

    خوابگردی یکی از اختلالات خواب است که در رشته روان‌شناسی خواب مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد.در این حالت بدن بیدار و ذهن در خواب است. در این حالت ممکن است بیمار در خواب راه برود، بدود، لباس بپوشد، حمام یا ادرار کند، و حتی رانندگی کند. بر اساس برخی منابع آماری، هجده درصد جمعیت جهان خوابگرد هستند. آمار هم چنین نشان می‌دهد که ۱۶ درصد کودکان در ایالات متحده آمریکا، خوابگرد هستند و حدود ۸۷ درصد خوابگردان مرد هستند. بعضی خوابگردها در حین خوابگردی چشم خود را نمی‌بندند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    اختلال خوابگردی

    مقدمه

    اختلال خوابگردی یکی از اختلالات خواب و در زمره بدخوابی‌ها طبقه‌بندی شده ‌است. بر اساس DSMIV بدخوابی‌ها شامل بی‌خوابی اولیه ، پرخوابی اولیه ، نارکولپسی ، اختلالات خواب مربوط به تنفس ، اختلالات خواب ریتم شبانه روزی ، اختلال کابوس (اختلال اضطراب رویا) ، اختلال وحشت خواب ، پاراسومینا و اختلال خوابگردی می‌باشد. خوابگردی به مجموعه حرکتی ناهوشیاری اطلاق می‌گردد که طی خواب به صورت اعمال کم و بیش هماهنگ شده (برخاستن، راه رفتن، اجرای یک وظیفه ساده) متجلی می‌شود خاطره‌ای از این رویداد در بیداری باقی نمی‌ماند. این پدیده در کودکان و نوجوانان و نیز در افراد هیستریک و پاره‌ای از مصروعین مشاهده می‌شود.

    زمان و نحوه خوابگردی

    زمان اختلال در اولین قسمت خواب شب اتفاق می‌افتد. معمولا خوابگرد از جا بلند می‌شود و از رختخواب بیرون می‌رود و قدم می‌زند. اگر فرد خوابگرد را در خلال خواب بیدار کنند، دوباره به رختخواب می‌رود. نگاه فرد خوابگرد ثابت است و معمولا چشم‌های او باز هستند. بعضی از آنها از پله‌ها بالا می‌روند و گاهی اعمال کم و بیش پیچیده‌ای را انجام می‌دهند. البته علیرغم پیچیدگی اعمال می‌توان به کارآمدی و هماهنگی روانی- حرکتی اعمال تردید کرد. وقتی فرد از خواب بر می‌خیزد معمولا چیزی از راه رفتن و اعمال خود را به یاد نمی‌آورد.

    گاهی خوابگردی همراه با تظاهرات وحشت مشاهده شده ‌است. در اینصورت اگر اطرافیان ، کودک را بیدار کنند، ممکن است موجب پرخاشگری او بشود. خوابگردی ، در پسران بیشتر مشاهده شده است و غالبا در سوابق خانوادگی آنها چنین اختلالی وجود داشته ‌است فراوانی این اختلال را در بچه‌ها 1 تا 5 درصد گزارش کرده‌اند و عموما تا قبل از بلوغ خاموش می‌شود.

     

    ضوابط تشخیص اختلال خوابگردی

    بر اساس DSMIV ضوابط تشخیصی این اختلال به شرح زیر می‌باشد:

    • دوره‌های مکرر بیرون آمدن از رختخواب و راه رفتن که معمولا در ثلث اول یک دوره اساسی خواب پدیده می‌آید.
    • ضمن خوابگردی ، شخص چهره‌ای فاقد احساس و چشم‌هایی خیره دارد و نسبت به اقدام دیگران برای مکالمه با او نسبتا بی‌تفاوت است و به دشواری می‌توان او را بیدار نمود.
    • پس از بیداری ، شخص نسبت به دوره اختلال دچار فراموشی است.
    • چندین دقیقه پس از بیداری ، رفتار و فعالیت روانی شخص اختلال نشان نمی‌دهد. (در ابتدا ممکن است بطور خفیف نسبت به زمان و مکان فراموشی نشان بدهد).
    • خوابگردی موجب ناراحتی قابل ملاحظه بالینی و تخریب در عملکرد اجتماعی ، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم می‌گردد.
    • اختلال ناشی از تاثیر فیزیولوژیک مستقیم یک ماده یا یک اختلال طبی کلی نمی‌باشد.

    ضوابط تشخیص اختلال بر اساس ICD-10

    ضوابط این اختلال بر اساس طبقه بندی بین‌المللی اختلال‌های روانی سازمان‌ بهداشت جهانی (ICD-10) همانند ضوابط DSMIV است و در این طبقه‌بندی تاکید شده‌ است که راه رفتن در خواب را باید از حملات صرع روانی- حرکتی متمایز کرد. صرع روانی- حرکتی به ندرت تنها در شب اتفاق می‌افتد. در طول حمله صرع بیمار نسبت به محرک‌های محیطی کاملا بی‌توجه و حرکات تکراری از قبیل بلعیدن و مالش دستها در آنها شایع است.

    علت شناسی

    علت اختلال‌های خواب متفاوتند. در مطالعاتی مشخص شده ‌است که درجه روان آزادگی‌های اضطراب و هراس در خوابگردی بویژه در خوابگردی وحشت آمیز بالاست. در نظر عده‌ای از محققان ، خوابگردی ناشی از رشد نایافتگی دستگاه‌های عصبی و اندامی است اما این رشد نایافتگی با درجات متفاوت گزارش شده است.

    عوامل تنیدگی و استرس روانی و محیط را هم می‌توان از علل بروز خوابگردی برشمرد. در این روی‌ آورد، خوابگردی نوعی برون‌ریزی حرکتی اضطراب تنیدگی‌های روانی است. از نگاهی دیگر چون خوابگردی مانع جریان طبیعی خواب متناقض (وهله رکات سریع چشم و سست شدن تنود عضلانی ، REM) می‌شود و امکان خواب دیدن را از بین می‌برد، فرضیه شکست در امکانات ذهنی بدن از بین می‌رود، فرضیه شکست در امکانات ذهنی‌سازی و متوجه شدن انرژی کشانند‌ه‌ای به سوی راه‌های برون‌ریزی حرکتی را مطرح می‌کند. به عبارت دیگر ذهنی سازی به اعمال حرکتی – روانی ناهشیار تبدیل می‌شود. مطالعات آزمایشگاهی موج‌نگاری مغزی (EEG9) نشان داده ‌است که خوابگردی بیشتر در مواقعی اتفاق می‌افتد که شخص خواب نمی‌بیند.

    بعضی مولفین عقیده دارند که خوابگردی یک مکانیسم جابه‌جایی از آرزوهای نهفته فرد و همچنین بان نمادین و ناهشیار کمبود مادرانه است. کودک برای جذب این مبحث بطور ناهشیار به دنبال مادر می‌گردد. به این نیاز ، احساس عدم امنیت روانی را که عموما در فضای خانواده‌های متشنج مشاهده می‌شود می‌توان اضافه کرد. به همین دلیل خوابگردی پس از مشاجرات خانوادگی در کودکان بروز می‌کند.

    درمانگردی

    به نظر می‌رسد روان درمانگری در تخفیفی اختلال خوابگردی برای کاهش سطح اضطراب و تنیدگی موثر واقع شود. اما مولفان روش دارو درمانگری را تقریبا در همه موارد نتیجه بخش دانسته‌اند. عده‌ای هم در مورد کارآیی اقدام‌های دارویی و عوارض جانبی آن تردید کرده‌اند. در هر صورت به شرط تجویز روانپزشک و متخصص امر ، مصرف آمی نپتین به مدت یک‌ماه و به مقدار یک قرص یا نصف قرص پیش از خواب توصیه می‌شود. در ماه دوم مصرف دارو به نصف تقلیل داده وسپس درمان دارویی متوقف می‌شود.

    در کنار درمانگری باید توجه‌داشت که نبایستی این افراد را از خواب بیدار کرد. گر چه این افراد پس از مدت کوتاهی به رختخواب بر می گردند اما نیاز به مواظبت دارند. در پاره‌ای از موارد ، رد شدن از پنجره و یا افتادن در داخل اشیا و مواردی از این قبیل هم گزارش شده ‌است که می‌تواند خطرساز باشد. با مواظبت صحیح و بدون توسل به زور اجبار می‌توان از خطر احتمالی جلوگیری نمود.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    علل و راه حل خوابگردی

    وقتی صحبت از اختلالات خواب می شود، ذهن بیشترمان می رود به سمت دیر به خواب رفتن یا زوداز خواب بیدارشدن. ولی حقیقت این است که بیماری های خواب، طیفی بسیار گسترده تر از این دو مورد دارند و یکی از آنها اختلال خواب گردی است.... 

     

     حدود ۱۰درصد از افراد در طول زندگی حداقل یک مرتبه دچار اختلال راه رفتن در خواب می شوند. این پدیده که گاه به صورت اختلال در می آید، توزیع وسیعی دارد و به همین میزان ازنظر شدت و تعداد دفعات نیز گسترده است. خوشبختانه در بیشتر موارد، این حالت ازنظر زمانی کوتاه مدت است و بنابراین خطرناک محسوب نمی شود اما در مواردی که اختلال طولانی شود، ممکن است بیمار طی این دوره ها به خود صدماتی را وارد کند. عمده بیماران در گروه سنی قبل از نوجوانی قرار دارند.

    با افزایش سن از شیوع بیماری کاسته ولی به شدت آن افزوده می شود. خوابگردی که سومنامبولیسم نیز نامیده می شود، شامل یک رشته رفتارهای پیچیده است که در ثلث اول شب و در خلال مراحل خوب عمیق شروع می شود و اغلب (ولی نه همیشه) به ترک بهتر و راه انداختن می انجامد که بدون هوشیاری کامل و خاطره بعدی از این دوره است.

     

    • علل خوابگردی

    امروزه مشخص شده است که برخلاف تصورات گذشته، علت اختلال خوابگردی فقط محدود به مسایل روانی نمی شود. در اصل علت مجموعه ای از عوامل است که یکی از آنها استرس ها و فشارهای روانی می باشد. در عین حال تغییر در میزان برخی مواد شیمیایی در مغز نیز در بروز این حالت دخیل است. گاه سوء مصرف برخی مواد نیز می تواند به این اختلال منجر شود. خستگی مفرط یا محرومیت قبلی از خواب سبب تشدید حمایت می شود. خوابگردی معمولا بین سنین چهار و هشت سالگی شروع می شود. اوج شیوع آن در سن ۱۲ سالگی است. در مجموع این اختلال در میان پسرها شایع تر از دخترها است. حدود ۱۵ درصد از کودکان گاهی دچار خوابگردی می شوند و این اختلال یک زمینه خانوادگی دارد. فعالیت هایی که در حین اختلال خوابگردی بروز می کند، فقط محدود به راه رفتن نیست.

    بیمار ممکن است بنشیند و به نظر بیاید که بیدار است در حالی که در خواب به سر می برد، گاه بلند شده و راه می رود یا حتی ترکیبی از فعالیت های پیچیده را انجام می دهد مثل لباس پوشیدن، دست شویی رفتن، بلند کردن اشیاء و جابه جا کردن آنها در اتاق. جالب است بدانید که گاه فرد در عین خواب رانندگی می کند. این دوره ها ممکن است بسیار کوتاه (در حد چند ثانیه یا چند دقیقه) یا طولانی باشد، به طور مثال، نیم ساعت و حتی بیشتر. این رفتار به ندرت به بیداری منجر می شود که همراه با چند دقیقه اغتشاش شعور است، ولی اغلب شخص به رختخواب برمی گردد و صبح روز بعد چیزی از خوابگردی به یاد ندارد. برخلاف تصور عمومی مبنی بر اینکه بیدار کردن فرد در چنین حالتی خطرناک است، این کار هیچ خطری را متوجه فرد بیمار نمی کند. البته ممکن است زمانی که او را بیدار می کنید، متوجه گیجی یا ناآگاهی او نسبت به اطراف باشید که البته این حالت گذرا و کوتاه مدت است. تصور غلط دیگر این است که فرد مبتلا به اختلال خوابگردی، صدمه ای به خود نمی زند در حالی که ممکن است در حین حرکت فرد تعادل خود را از دست بدهد، زمین بخورد و یا پرت شود که نتیجه ای جزو آسیب های گاه جدی نخواهد داشت. به طور خلاصه در فردی با شرایط و خصوصیات زیر، به وجود اختلال خوابگردی شک می کنیم:

    ▪ دوره های مکرر برخاستن از بستر در حین خواب و راه رفتن که معمولا دو ثلث اول دوره اصلی خواب روی می دهد.

    ▪ بیمار ضمن خوابگردی، چهر ه ای فاقد احساس و چشم هایی خیره دارد و نسبت به اقدام دیگران برای ارتباط با او واکنشی نشان نمی دهد و به دشواری می توان او را بیدار کرد.

    ▪ شخص پس از بیدار شدن (چه بعد از دوره خوابگردی و چه روز بعد) نسبت به دوره اختلال، دچار فراموشی است.

    ▪ ظرف چند دقیقه پس از بیداری از دوره خوابگردی، هیچ اختلالی در فعالیت ذهنی و رفتار شخص دیده نمی شود (هر چند در ابتدا ممکن است دوره کوتاهی از اغتشاش شعور خفیف یا اختلال جهت یابی وجود داشته باشد).

    در چنین مواردی اغلب نیاز به تست خاصی نیست و راحت تشخیص داده می شود. اگر خوابگردی به دفعات رخ دهد و یا طول مدت آن زیاد باشد، نیاز به معاینات و تست های اضافه تری است تا احتمال وجود برخی اختلالات با نمای مشابه رد شود (به طور مثال برخی از انواع صرع ممکن است تا حدودی مشابه این وضعیت باشند). با افزایش سن، از شدت حملات این بیماری کاسته می شود و همین طور از تعداد دفعات آن. ابتلا به اختلال خوابگردی در سنین بالاتر اگر برای اولین مرتبه باشد، نیاز به پیگیری های بیشتری دارد و اغلب شدت هر حمله نیز بیشتر است.

    • چه باید کرد؟

    در بیشتر کودکان با افزایش سن، بیماری به صورت خودبه خودی درمان و برطرف می شود. آگاهی از این امر باعث ایجاد آرامش خاطر در میان والدین می شود. در مواردی که شدت حملات زیاد است، توصیه هایی به صورت زیر وجود دارد:

    ▪ از آنجا که محرومیت از خواب می تواند فرد را مستعد بروز حملات کند، به همین دلیل توصیه می شود که زمان خواب شب برای کودکان مبتلا همیشه ثابت باشد و حتما از کمبود خواب در آنها جلوگیری به عمل آید.

    ▪ حتما به روان پزشک مراجعه کنید تا در صورت صلاحدید از روش های دارویی و غیردارویی برای کاهش شدت و مدت حملات استفاده شود. از جمله معروف ترین و موثرترین دسته های دارویی که در درمان اختلال خوابگردی به کار می رود، بنزودیازپین ها هستند. بنزودیازپین ها را حتما با توصیه پزشک مصرف کنید چرا که داروهای موجود در این گروه بسیار متنوع اند و از نظر قدرت و طول مدت اثر تفاوت های زیادی دارند. بنابراین مصرف خودسرانه آنها گاه می تواند به بروز فاجعه ای منجر شود. این در حالی است که مصرف بجا و به موقع اثراتی معجزه آسا در درمان دارد.

    ▪ استرس و اضطراب نیز در ایجاد حملات خوابگردی اثری اثبات شده دارند. حذف این گونه عوامل در ایجاد بهبود موثر است.

    ▪ برخی از روش های غیردارویی مثل هیپنوتیزم یا آرام سازی نیز اثرات مفیدی در درمان دارند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی
    مقدمه نویسنده وبلاگ

     

    شاید در ذهن خواننده سایت اینطور به نظر برسد که با توجه به ارتباط احتمالی نزدیک خوابگردی به رویا، بهتر بود این بخش از مطالب سایت نیز در بخش رویا بیاید. اما گرچه نویسنده سایت خود نیز احتمال آن را در نظر دارد که شاید خوابگردی ارتباط ناگسستنی با رویا دیدن داشته باشد و یا به عبارتی کسانی که دچار خوابگردی هستند احتمال دارد در همان زمان مشغول دیدن رویایی خاص بوده و تحت تأثیر آن رویا وادار به خوابگردی می‌شوند. اما تمام این مطالب حدسیات است و تاکنون ارتباط صددرصد علمی بین خوابگردی و رویا اثبات نشده است. بنابراین این فقط یک حدس است و تا آن زمان بهتر است خوابگردی را جداگانه مورد بررسی قرار دهیم.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، خوابگردی