تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:25:51
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 141 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22214 بار
  • بازدید کل : 559278 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    اعتدال بهاری

     

    جشن نوروز یکی دیگر از جشن های چهار گانه و مهم ایرانیان است و می توان به نوعی برگزاری این جشن ها را نشانه نبوغ ایرانیان در امر ستاره شناسی و گاهشماری دانست چرا که ایرانیان با اطلاع کامل از تغییرات به وجود آمده در مسیر حرکت خورشید

    در آسمان و تاثیر این مسئله در زندگی روزمره و همچنین تغییر آب و هوا دست به بر پایی جشن هایی می زدند تا پشت سرگذاشتن زمستان را به شادی بگذرانند و به فراخور اعتقادات خود اعمالی را در این زمان ها به جای می آوردند .

    در ادامه ابتدا به مسئله عید نوروز از دیدگاه ستاره شناسی و نجوم می پردازیم و بعد از آن به اعمالی که ایرانیان در این جشن به انجام آن می پرداختند خواهیم پرداخت .

    عید نوروز یا اعتدال بهاری دقیقا” مصادف است با زمانی که زمین یک دور کامل را به دور خورشید گردش کرده و در ادامه سیکل جدیدی را شروع خواهد کرد . در این زمان خورشید دقیقا” در شرق طلوع و در غروب غروب می کند و بر اساس همین پدیده و به علت اینکه خورشید در مسیری میان مسیرش در انقلاب تابستانی (بیشترین ارتفاع) و مسیرش در انقلاب زمستانی (کمترین ارتفاع) را طی می کند مدت شب وروز با هم برابر است و به همین علت اعتدال بهاری نامیده می شود .

     

    به علت منطبق نبودن دایره البروج و مدار گردش زمین سه حالت به وجود می آید :

    1 . خورشید در جنوبی ترین نقطه دایره البروج قرار می گیرد که انقلاب زمستانی است و با شب یلدا برابر است و خورشید در جنوب شرق طلوع و در جنوب غرب غروب می کند و کم ترین ارتفاع را در آسمان دارد و روز ها کوتاه تر از شب هاست . در این زمان یعنی انقلاب زمستانی خورشید( 23/5 -) درجه از شرق و غرب فاصله دارد .

    2 . خورشید در شمالی ترین نقطه دایره البروج قرار می گیرد که انقلاب تابستانی است و خورشید در شمالی ترین نقطه شرق طلوع و در شمالی ترین نقطه غرب غروب می کند و بیشترین ارتفاع را در آسمان داراست و طول روز در این زمان بیش از طول شب است و خورشید( 23/5 +) درجه از شرق و غرب فاصله دارد .

    3 . در دو حالت هم دایره البروج و مدار زمین در دو نقطه یکدیگر را قطع می کنند که نقاط اعتدالین نام دارند که همانطور که در بالا گفته شد شب و روز با هم برابرند .

    حال اگر تصور کنیم زمستان است پس خورشید از جنوبی ترین نقطه دایره البروج حرکت کرده و کم کم با نزدیک شدن به نقاط تقاطع مدارین (گره ها) به نقطه اعتدال بهاری نزدیک شده و یا به دیگر سخن اگر حرکت خورشید از جنوبی ترین حالت به نقطه اعتدالی و بعد به شمالی ترین نقطه باشد این نقطه تقاطع مدارین را تقطه اعتدال بهاری یا ربیعی می گویند .

    البته قابل ذکر است نقاط اعتدالین دائمی نیستند و به آهستگی بر معدل النهار حرکت می کنند و یک دور کامل را در 25800 سال می پیماید که این مسئله نتیجه حرکت تقدیمی زمین است که از دیگر نتایج آن تغییر قطبین زمین است .

    نقطه اعتدال بهاری به تدریج به سمت غرب بر روی دایره البروج (ZODIAC) حرکت می کنند و میزان این حرکت حدودا” 50 ثانیه قوس در هر سال و یا 30 درجه در هر 2150 سال است که برابر با یک برج یا یک صورت فلکی است . در حال حاضر موقعیت اعتدال بهاری در صورت فلکی ماهی (حوت) قرار دارد و ستاره قطبی نیز ستاره (جدی) از صورت فلکی خرس کوچک است .

     

    حال به اعمال و مراسمی که در این روز به آن پرداخته می شده می پردازیم .

    در کتاب علم در ایران و شرق باستان ترجمه و تحشیه همایون صنعتی زاده درباره مراسم و اعمال انجام شده در این روز چنین می خوانیم : شاید درروزگارهای دوردست نوروز جشنی به مناسبت فرارسیدن فصل بهار بوده که زرتشت ازنو به آن جنبه ی تقدس داد. بعد هم با اسطوره ی جمشید تداعی پیداکرد .جمشیدی که درعصر طلایی برگیتی فرمانروا بود. همان عصرطلایی که دوباره بازخواهد گشت. نوروز هم یادبود عصر طلایی گذشته بود و هم مژده ی بازگشت عصرطلایی آینده . دانایان روزگارمی گفتند تاریخ ازنوروز آغازشد همراه بانخستین حرکت خورشید. ویژگی نوروز در این بود که ازتولدی دوباره ‚ ازامیدوآرزو ازنشاط وسرورخبرمی آورد وخواستارطراوت وسعادتمندی همه چیزگیتی بود. لباس نوبرتن می کردند و با خوراکی های نوبر فصل ضیافت می دادند.« ازجمله کارهایی که انجام آن در نوروز نیک دانسته می ش وخوش یمن , نوشیدن جرعه ای شیرتازه و خوردن اندکی پنیرتازه بود . تمام شاهان ایران در نوروز از این ها می خوردند و شکرسفید و بادام هندی تازه به علاوه چون نوروزهفتمین جشن ازاعیادهفتگانه ای واجب بود رسم های بسیاری هم دررابطه با آن رواج داشت که باعدد هفت پیوند خورده بود. به عنوان مثال درمیزسیمین مقابل شاه وقت , هفت گونه غله و شاخه های هفت نوع درخت را می نهادند. روی همان میزهفت بشقاب کاشی سفید… وهفت درهم سفید از سکه های ضرب شده درعرض سال.» رسم فراگیردیگر(که هنوزدر روستاهای زرتشتی نشین رعایت می شود) کشت هفت نوع بذردرظرف های کوچک است تااین که برای نوروزسبزی و طراوت فراهم باشد.

    شاهان مخصوصاً دیدن مزرعه ی جو را به فال نیک می گرفتند و… هیچ گاه بی ساز و پایکوبی به خرمن کردن محصول این غله نمی پرداختند. در سراسر روزهای عید موسیقی نواخته می شد. ترانه های فراوان ساسانی ویژه ی نوروزراهمگان می دانستند و آوازه ی جشن های نوروزی فراگیربود . داستان عاشقانه ی «ویس و رامین», که که اصل آن رابازمانده ازروزگاراشکانیان می دانند, باوصف مراسم نوروزی دردربارشاه شاهان آغاز می شود .

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    اعتدالین (Equinox)

    اصطلاحی برای دو نقطه تقاطع مسیر سالیانه ظاهری خورشید با سطحی که از وسط استوا می گذرد آن وقت ازسال که خورشید به هنگام ظهر در خط استوا به طور عمودی در بالای سر ظاهر میشود و آن زمانی است که نیمه روشن زمین درست دوقطب را شامل میشود و وقتی است که همه جاهادر روی زمین روز و شب مساوی دارند

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    هیپارخوس

     

    مقدمه

    حدود 146 قبل از میلاد در «نیکائیا» واقع در «بینینیا» (که امروزه در ترکیه ایزنیک خوانده می شود) متولد شد. هیپارخوس ستاره شناسی یونانی بود که از دست آوردهای او می‌توان به ردیابی مدار خورشید در آسمان اشاره کرد. او از مشاهده ستاره سماک اعزل در صورت فلکی سنبله ، تقدیم اعتدالین را کشف نمود. به تغییرات ظاهری ستارگان در طول قرنها تقدیم اعتدالین گفته می‌شود. او همچنین سال خورشیدی را فقط با 7 دقیق اختلاف از اندازه واقعی آن اندازه گرفته و فاصله خورشید و ماه را از زمین محاسبه کرد.

    کار «هیپارخوس» قرنها پس از مرگش به قوت و اعتبار خود باقی ماند. در سال 129 قبل از میلاد ، کار فهرست برداری از 850 ستاره را به پایان رساند و اکنون پس از 1800 سال هنوز این فهرست مورد استفاده قرار می‌گیرد.

     

    مهمترین وقایع زندگی

    او مشاهدات ستاره شناسی خود را از نیکائیا در جزیره ردز یونان و در اسکندریه مصر شروع می‌کند.

    134 قبل از میلاد: متوجه ستاره‌ای جدید در صورت فلکی عقرب می‌شود و ترغیب می‌شود که برای اولین بار فهرستی از ستارگان تهیه کند.

    129 قبل از میلاد: هیپارخوس فهرست ستاره‌ها را کامل می‌کند (ستاره‌ها بر اساس روشی که او ابداع کرد طبقه بندی می‌شوند. روشی که امروزه اساس مقیاس اندازه گیری قدر ظاهری می‌باشد). او از مشاهده ستاره سماک اعزل در صورت فلکی سنبله موفق به کشف تقدیم اعتدالین می‌شود. (تقدیم اعتدالین یعنی تغییرات ظاهری ستاره‌ها در طول مدت 25800 سال که در اثر چرخش زمین به دور محور خود ایجاد می‌شود).

    او طول یک سال را 365 روز و 6 ساعت اندازه گیری می‌کند که اندازه واقعی آن 365 روز و 5 ساعت و 48 دقیقه و 46 ثانیه می‌باشد. همچنین هیپارخوس طول ماه قمری را 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیق و 2.5 ثانیه تخمین می‌زند که اندازه واقعی آن 29 روز و 12 ساعت و 18 دقیقه می‌باشد. بعد از کار هیپارخوس می‌توان گرفتگی ماه را یک ساعت قبل از وقوع آن پیش بینی نمود. آثار دیگری از زندگی هیپارخوس در دست نیست.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    تصاویر شگفت انگیز اعتدالین در زحل

     

    هر 14.8 سال یکبار ، در زحل اعتدالین رخ می دهد.اما این اولین باری است که یک فضاپیما هنگامیکه خورشید مستقیما بر فراز استوای زحل قرار می گیرد و بر حلقه ها می تابد می تواند این پدیده را مشاهده کند.تصاویر جدید کاسینی نمایشی بی نظیر از این پدیده را نشان می دهد.همچنین این تصاویر در شناسایی سن حلقه ها و چگونگی تحول آنها به دانشمندان کمک می کنند.                                                                                    

    تصویر موزاییکی فوق که از 75 تصویر ترکیب یافته است زیبایی دنیای حلقه ها را به وضوح نشان می دهد.این تصاویر همچنین آشکار ساختند ارتفاع برجستگی های موجود در حلقه ها که جدیدا کشف شده اند به بلندی کوههای صخره ای می باشد.  

    طول سایه هایی که در این تصویر دیده می شوند به 500 کیلومتر می رسد یعنی ارتفاع ساختارهایی که موجب ایجاد این سایه ها می شوند تا 4 کیلومتری بر فراز صفحه ی حلقه ها طول دارند.

    در این پانورامای موزاییکی که از 15 تصویر ترکیب یافته ساختارهای حلقه های زحل بیش از پیش آشکار شده اند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    دایرةالبروج، اعتدالین، تقدیم اعتدالین، رقص محورى

    حرکت ظاهرى سالانه مبناى تعریف ماه برجى خورشیدى و سال خورشید است. نظر به اهمیت مسیر حرکت ظاهرى سالانهٔ خورشید چند مفهوم را تعریف مى‌کنیم:

    دایرةالبروج (ecliptic) عبارت است از مسیر حرکت ظاهرى دورانى سالانهٔ خورشید به‌دور زمین، از نظر ناظر زمینی. این دایره در واقع عبارت است از تصویر مدار زمین بر کرهٔ آسمانی، یا مدار زمین به دور خورشید، از نظر ناظرى که بیرون از منظومهٔ خورشیدى ایستاده است. خورشیدگرفتگى [کسوف] ([solar eclipse [ = eclipse of the sun ) و ماه‌گرفتگى (lunar eclipse[ = eclipse of the moon]) زمانى روى مى‌دهند که ماه نزدیک صفحهٔ دایرةالبروج باشد. از این‌رو به این صفحه صفحهٔ گرفت [گرفتگى / خسوف و کسوف] (eclipse) مى‌گویند.

    صفحهٔ دایرةالبروج با صفحهٔ استواى آسمانى زاویه‌اى برابر با حدود ۵/۲۳ درجه، به‌نام میل دایرةالبروج (obliquity of the ecliptic)، مى‌سازد.

    دایرةالبروج، استواى آسمانى را در دو نقطه قطع مى‌کند که به آنها اعتدالین [برابران / نقاط اعتدال] (equinoxes) مى‌گوئیم. هنگامى که خورشید به این نقاط مى‌رسد طول شب و طول روز با هم برابر (هریک ۱۲ ساعت) مى‌شوند. نقطه‌اى که خورشید در عبور از آن از شمال وارد جنوب مى‌شود، نقطهٔ اعتدال پائیزى [اعتدال خریفی] (autumnal equinox) نام دارد. فاصلهٔ این دو نقطه حدود شش ماه است. اعتدال بهارى حدود اول فروردین (حدود ۲۱ مارس) روى مى‌دهد و اعتدال پائیزى حدود اول مهر (حدود ۲۳ سپتامبر).

    حد وسط اعتدالین، بر روى دایرةالبروج، که خورشید بیشترین فاصله را با استوا دارد، دو نقطه در شمال و جنوب هستند که انقلابین (solstices) نامیده مى‌شوند. نقطهٔ واقع در بخش شمالی، که در آن تقریباً روز بیشترین طول و شب کمترین طول را دارد، انقلاب تابستانى [انقلاب صیفی] (summer solstice) نامیده مى‌شود و حدود اول تیر (حدود ۲۱ ژوئن) روى مى‌دهد. نقطهٔ واقع در بخش جنوبی، که در آن تقریباً روز کمترین طول و شب بیشترین طول را دارد، انقلاب زمستانى [انقلاب شتوی] (winter solstice) نامیده مى‌شود و حدود اول دى (حدود ۲۲ دسامبر) روى مى‌دهد.

    گفتیم که زاویهٔ میل استوا با مدار زمین (یا زاویهٔ صفحهٔ استواء آسمانى با صفحهٔ دایرةالبروج) حدود ۵/۲۳ درجه (۲۳ درجه و ۲۷دقیقه) است. به‌علت زاویهٔ۶۶ درجه و ۳۳ دقیقه‌اى محور حرکت وضعى زمین و صفحهٔ دایرةالبروج، محور زمین حول محور دایرةالبروج مخروطى را طى مى‌کند که زاویهٔ رأس آن دو برابر زاویهٔ آن دو محور، یعنى ۴۶ درجه و ۵۴ دقیقه است. این حرکت تقدیمى [پیشروی] (presession) نامیده مى‌شود. دورهٔ تناوب آن ۲۵۸۰۰ سال و بنابراین مقدار سالیانهٔ آن ۲۳/۵۰ = ۲۵۸۰۰ / ۳۶۰۰×۳۶۰ ثانیه است. آنچه موجب این حرکت تقدیمى مى‌شود تأثیر نیروهاى گرانش خورشید و ماه (و حتى ستارگان) بر برآمدگى‌هاى استوائى زمین است. این حرکت از مشرق به مغرب صورت مى‌گیرد.

    نتیجهٔ این حرکت تقدیمى زمین پیشروى یا تقدیم اعتدالین (precession of the equinoxes) است، به‌گونه‌اى که اعتدالین با همان دورهٔ تناوب ۲۵۸۰۰ سال یک‌بار، از مشرق به مغرب، کل دایرةالبروج را طى مى‌کند. حرکت دیگرى که باید به آن توجه کنیم رقص محورى (nutation) زمین است. از آنجا که مدار ماه بر صفحهٔ دایرةالبروج منطبق نیست و نیز به‌علت حرکت زمین در مدار غیر دایره‌اى تغییراتى در نیروهاى گرانشى اعمال‌شدهٔ خورشید و ماه بر زمین وجود دارد به‌‌گونه‌اى که محور زمین حول وضعیت میانگینِ ۳۳ درجه و ۲۷ دقیقه دایرهٔ یکنواختى را طى نمى‌کند بلکه داراى نوسان‌ها و انحراف‌هائى از وضعیت میانگین است. دامنهٔ این نوسان‌ها حدود نُه ثانیه قوس و دورهٔ تناوب آنها حدود ۱۸۱۶ سال است. این نوسان دوره‌اى رقص محورى نامیده مى‌شود و موجب تغییرات دوره‌اى کوچکى در موضع ستارگان ثابت است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    اعتدالین(نقاط اعتدال) Equinox

    نام دو نقطه مشترک بین استوای سماوی ودایرﺓالبروج .در این دو نقطه طول شب با طول روز در تمام نقاط زمین برابر است(اعتدال به معنای مساوی بودن طول شب وروز است).لحظه عبور خورشید از نقطه اول که اعتدال بهاری (Vernal equinox)نامیده می شود روز اول فروردین بوده و فصل بهار آغاز می شود از این لحظه به بعد بمرور زمان طول روز بلند وطول شب کوتاه تر می شود (تا زمان انقلاب تابستانی)وزمان عبور خورشید از نقطه دوم( به فاصله شش ماه بعد از عبور از اعتدال بهاری )اعتدال پاییزی (Autumnal equinox)نامیده می شود. لحظه اعتدال پاییزی اول مهرماه بوده واز آن لحظه فصل پاییز آغاز می شود.از لحظه اعتدال پاییزی به بعد تا زمان انقلاب زمستانی طول روز کوتاه وطول شب بلندتر می شود.

    از آنجاییکه چند صد سال پیش نقطه اعتدال بهاری در صورت فلکی حمل بوده است این نقطه نقطه اول حمل نیز نامیده می شود.در حال حاضر بدلیل حرکات ویژه زمین مانند رقص محوری نقطه اعتدال بهاری در این صورت فلکی قرار ندارد وبه سمت چپ منتقل شده است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    اعتدال بهاری، از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    دایره آبی استوای سماوی و دایره زرد مسیر ظاهری حرکت خورشید(دایره‌البروج) را نشان می‌دهد. نقطه برخورد این دو، اعتدال بهاری یا اعتدال پائیزی است.

     

    اعتدال بهاری یا اعتدال ربیعی، (در نیم‌کره شمالی) در ستاره‌شناسی به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از دید ناظر زمینی از صفحه استوای سماوی می‌گذرد و حرکت خود به سمت شمال آسمان را در پیش می گیرد. اعتدال بهاری یکی از دو اعتدالی زمین است که در هر سال رخ می‌دهد (اعتدال دیگر اعتدال پائیزی است ). اعتدال بهاری در نیم‌کره شمالی برابر است با اعتدال پائیزی در نیم‌کره جنوبی. حرکت زمین به دور خورشید در هر سال باعث می شود تا ناظر زمینی تصور کند خورشید روی یک مدار دایروی که با مدار استوای زمین 23/5 درجه اختلاف دارد، به دور سیاره ما می چرخد. در این میان چهار نقطه از مدار فرضی گردش خورشید به دور زمین بسیار مهم می شود. دو اعتدال بهاری و پاییزی که محل تلاقی دو مدار گردش خورشید به دور زمین و دایره استوای سماوی است و دو انقلاب تابستانی و انقلاب زمستانی که به نظر می رسد خورشید در بیشترین ارتفاع نسبت به استوای سماوی قرار گرفته است.[۱]

     

    اعتدال بهاری آغاز بهار نجومی در نیم‌کره شمالی است. جشن باستانی نوروز از لحظه اعتدال بهاری (اصطلاحآ قرارگرفتن خورشید در نقطه اول حمل)در نیم‌کره شمالی شروع می‌شود و در ایران به لحظه تحویل سال معروف است.

     

    در ۲۱ مارس سال ۱۹۷۱ او تانت دبیرکل سازمان ملل متحد روزی را که اعتدال بهاری در آن رخ می‌دهد روز زمین نام نهاد و از آن پس سازمان ملل و بسیاری از کشورها این روز را جشن می‌گیرند و سعی در گسترش آگاهی در مورد لزوم حفظ محیط زیست در زمین می‌کنند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    نقاط اعتدالین

     

    برای توضیح نقاط اعتدالین ابتدا باید به تعریف دایره البروج، کره ی سماوی و استوای سماوی بپردازیم. دایره البروج دایره ای فرضی در آسمان است که ظاهراً (از دید ساکنان کره ی زمین) به نظر می آید که خورشید در مدت یک سال آن دایره را طی می کند.

    کره ی سماوی، کره ای فرضی و به مثابه زمینه ای است که ستارگان بر آن تصویر شده اند. در حقیقت ما همه ی ستاره ها را چسبیده به داخل سطح کروی بزرگی می بینیم. کره ی سماوی با کره ی زمین متحدالمرکز است و بی نهایت بزرگ تر از آن.

    استوای سماوی، ادامه ی استوای زمین است، هر دو بر یک صفحه اند اما شعاع استوای سماوی که کره ی آسمان را به دو نیم می کند، بی نهایت بزرگتر است.

    واژه ی Equinox (نقاط اعتدالین) ترکیبی از دو واژه ی لاتین aequus به معنی مساوی و nox به معنی شب است. در زمان اعتدالین طول روز و شب در تمام نقاط زمین تقریباً با هم برابر می شود. به بیان دیگر زمان بین طلوع و غروب خورشید 12 ساعت است.

    همان طور که در شکل پایین صفحه ی مقابل مشاهده می کنید مدار دایره البروج و استوای سماوی یکدیگر را در دو نقطه قطع می کنند. به این نقاط، نقاط اعتدالین می گوییم. خورشید در حرکت سالیانه خود بر روی دایره البروج، از این نقاط عبور می کند. به یکی از این نقاط نقطه ی اعتدال بهاری و به دیگری، نقطه ی اعتدال پاییزی می گوییم. معمولاً در تاریخ 20 یا 21 مارس خورشید در نقطه ی اعتدال بهاری و در تاریخ 22 یا 23 سپتامبر خورشید در نقطه اعتدال پاییزی قرار می گیرد. در حقیقت عبور خورشید از این نقاط نشان دهنده ی تغییر فصل می باشند. لازم به ذکر است که اگر محور زمین بر صفحه ی مداری آن عمود بود فصل ها به وجود نمی آمدند. هنگامی که در نیمکره ی شمالی خورشید در نقطه اعتدال بهاری قرار می گیرد در نیمکره ی جنوبی اعتدال پاییزی رخ می دهد. در لحظه ی اعتدال بهاری و پاییزی، ساکنان واقع بر روی استوا خورشید را دقیقاً بالای سر خود می بینند زیرا در این زمان خورشید از صفحه ی استوای زمین می گذرد. برای روشن شدن مطلب مثالی می زنیم:

    فرض کنید شما در حدود عرض جغرافیایی 40 درجه شمالی زندگی می کنید.

    شکل بالای صفحه ی مقابل (قسمت بالایی) دیدی را از ناظری واقع در خارج زمین و قسمت پایین دیدی از ناظر واقع بر روی سطح زمین نشان می دهد. قسمت بالایی نشان می دهد که در لحظه ی اعتدال (بهاری یا پاییزی)، خورشید در استواست و هر دو نیمه ی زمین میزان تقریباً مساوی از نور خورشید را دریافت می کنند. برای شما که در عرض جغرافیایی 40 درجه ی شمالی قرار دارید ارتفاع خورشید تقریباً 50 درجه است. قسمت پایینی نیز نشان می دهد که این وضعیت برای ناظر واقع بر روی سطح زمین به چه صورت است.

    انقلاب تابستانی و انقلاب زمستانی

    از ابتدای زمستان نیمکره ی شمالی کم کم به سمت خورشید متمایل می شود تا این که پس از شش ماه، یعنی در ابتدای تابستان، میزان کج شدگی آن به بالاترین حد خود می رسد. در این روز ساکنان اطراف عرض جغرافیایی 23/5 درجه شمالی، خورشید را درست بالای سر خود می بینند. آغاز تابستان را انقلاب تابستانی می نامند روز اول تابستان، طولانی ترین روز سال در نیمکره ی شمالی است.

    پس از انقلاب تابستانی، نیمکره ی جنوبی اندک اندک به سمت خورشید تمایل می یابد تا این که پس از شش ماه، یعنی در ابتدای زمستان نیمکره ی شمالی، میزان کج شدگی نیمکره ی جنوبی به بیشترین مقدار خود می رسد. در این روز ساکنان عرض جغرافیایی 23/5 درجه ی جنوبی، خورشید را هنگام ظهر درست بالای سر خود مشاهده می کنند. این روز کوتاه ترین روز نیمکره ی شمالی و بلندترین روز نیمکره ی جنوبی است. به آغاز زمستان در اصطلاح انقلاب زمستانی گویند.

     

    جشن اعتدال بهاری

     

    مدارک زیادی وجود دارد که نشان می دهد لحظه ی اعتدال بهاری برای مردم از اهمیت زیادی برخوردار بوده است آنها با فرارسیدن بهار، مراسم و جشن هایی را برپا می کردند.

    در مصر هم مسلمانان و هم مسیحیان آمدن بهار را جشن می گیرند. به نظر می رسد که ریشه های این جشن که "شام النسیم" نام دارد به مصر باستان باز می گردد که زمانی در اعتدال بهاری مانند نوروز جشن گرفته می شد.

    احتمالاً این مسئله تصادفی نبوده است که مصریان، مجسمه ابوالهول را در جهتی ساخته اند که در زمان اعتدال بهاری به سمت خورشید اشاره می کند.

    اسلاوی های باستان، ژاپنی ها و بسیاری از قبایل بومی آمریکا هم از زمان باستان جشنی برگزار می کردند که کاملاً مربوط به انقلاب بهاری است.

    عید پاک مسیحیان در اول فروردین با اعتدال بهاری انطباق پیدا می کند. منتظران عید "پاک" در اولین یکشنبه پس از دیدن ماه "بدر"، مراسم ویژه ی خود را به جا می آورند.

    نوروز (Nowruz) یکی از کهن ترین جشن های به جا مانده از دوران باستان است. منشأ و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست، اما این جشن، تاریخچه ای سه هزار ساله دارد. بر طبق افسانه های باستانی، جمشید، پادشاه ایران، در این روز بر تخت پادشاهی نشست. ایرانیان همزمان با آغاز بهار به مدت 13 روز جشن برپا می کنند.

    عمر دراز نوروز و سایر جشن های بهاری نشان دهنده اهمیتی است که ما هنوز به آغاز سال نو و پیروزی های زندگی و گرما بر سرمای طولانی زمستان می دهیم.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین
    اعتدالین وانقلابین

    چهار موقعیت خورشید در آسمان از گذشته تا کنون برای ایرانیان بسیار پرارزش بوده است. اعتدال بهاری ( آغاز فصال بهار و سر زندگی و شادابی )، انقلاب تابستانی (آغار فصل گرما و طولانیترین روزهای سال)، اعتدال پاییزه (آغاز فصل پاییز و زردی درختان) و در آخر انقلاب زمستانی (آغاز فصل زمستان و به خواب رفتن طبیعت).

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، اعتدالین