تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:32:39
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 186 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22259 بار
  • بازدید کل : 559323 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    برخورد احتمالی یک شهاب سنگ با زمین در پنجم فوریه ۲۰۴۰

    دانشمندان، شهاب سنگی را شناسایی کرده اند که احتمال دارد در پنجم فوریه ۲۰۴۰ به زمین برخورد کند. محققان احتمال این برخورد را یک در ۶۲۵ عنوان کرده اند.

    به گزارش ایرنا به نقل از اسپیس دیلی، عرض این سنگ آسمانی که ۲۰۱۱ AG5 نام گرفته اسن، ۴۶۰ پا است.

    تیم اقدام سازمان ملل متحد در مورد اجرام نزدیک به زمین، گفتگوهای خود را در مورد چگونگی منحرف کردن این شهاب سنگ آغاز کرده است. محققان بیم دارند این شهاب سنگ طی چند سال آینده با زمین برخورد کند.

    در حالی که امکان دارد در صورت برخورد این جرم آسمانی به یک شهر، میلیون ها نفر کشته شوند، اما این شهاب سنگ بسیار کوچکتر از شهاب سنگ ۹ مایلی است که موجب انقراض دایناسورها در ۶۵ میلیون سال پیش شد.

    تا کنون دانشمندان فقط توانسته اند نیمی از مدار شهاب سنگ ۲۰۱۱ AG5 را مشاهده کنند و امیدوارند اطلاعات بیشتری در مورد مسیر این جرم آسمانی بین سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ که امکان نظارت بر آن از زمین فراهم می شود، به دست آورند.

    این نظارت ها به دانشمندان کمک می کند در صورت لزوم در مورد اقدام برای تغییر جهت این شهاب سنگ تصمیم بگیرند.

    محققان می گویند می توان از تسلیحات هسته ای برای فروپاشی این سیارک استفاده کرد اگرچه چنین اقدامی می تواند بارشی از سنگ های مرگبار به زمین در پی داشته باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    احتمال برخورد یک شهاب سنگ با زمین

    دانشمندان، شهاب سنگی را شناسایی کرده اند که احتمال دارد در پنجم فوریه 2040 به زمین برخورد کند. محققان احتمال این برخورد را یک در 625 عنوان کرده اند.

    ایرنا: دانشمندان، شهاب سنگی را شناسایی کرده اند که احتمال دارد در پنجم فوریه 2040 به زمین برخورد کند. محققان احتمال این برخورد را یک در 625 عنوان کرده اند.

    به گزارش ایرنا به نقل از اسپیس دیلی، عرض این سنگ آسمانی که 2011 AG5 نام گرفته اسن، 460 پا است.

    تیم اقدام سازمان ملل متحد در مورد اجرام نزدیک به زمین، گفتگوهای خود را در مورد چگونگی منحرف کردن این شهاب سنگ آغاز کرده است. محققان بیم دارند این شهاب سنگ طی چند سال آینده با زمین برخورد کند.

    در حالی که امکان دارد در صورت برخورد این جرم آسمانی به یک شهر، میلیون ها نفر کشته شوند، اما این شهاب سنگ بسیار کوچکتر از شهاب سنگ 9 مایلی است که موجب انقراض دایناسورها در 65 میلیون سال پیش شد.

    تا کنون دانشمندان فقط توانسته اند نیمی از مدار شهاب سنگ 2011 AG5 را مشاهده کنند و امیدوارند اطلاعات بیشتری در مورد مسیر این جرم آسمانی بین سال 2013 و 2016 که امکان نظارت بر آن از زمین فراهم می شود، به دست آورند.

    این نظارت ها به دانشمندان کمک می کند در صورت لزوم در مورد اقدام برای تغییر جهت این شهاب سنگ تصمیم بگیرند.

    محققان می گویند می توان از تسلیحات هسته ای برای فروپاشی این سیارک استفاده کرد اگرچه چنین اقدامی می تواند بارشی از سنگ های مرگبار به زمین در پی داشته باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    یک تهدید سیارکی جدید برای زمین

    کشف سیارکی به نام AG5 2011 که اخترشناسان احتمال می‌دهند در مسیر برخورد به زمین قرار داشته و ممکن است تا 28 سال دیگر با زمین برخورد کند، نگرانی‌های جدیدی را به وجود آورده است.

     در حالی که تمامی چشم‌ها مدت‌ها است که متوجه سیارک آپوفیس است، سیارکی که از 2004 به عنوان یک خطر جدی برای زمین معرفی شده است، خطری جدید با وسعتی برابر 140 متر توجه تمامی بحث‌های انجام گرفته در نشست اخیر تیم عملیاتی سازمان ملل متحد درباره اجرام نزدیک به زمین را به خود متمرکز کرده است.

    این سیارک با نام AG5 2011 می‌تواند تا سال 2040 کاملا در مسیر برخورد با زمین قرار بگیرد و در حال حاضر بسیاری از دانشمندان این سوال را مطرح کرده‌اند که چگونه می‌توان آن را از مسیر خود منحرف کرد؟

    AG5 2011 که در اوایل سال گذشته کشف شده است هنوز برای اخترشناسان مرموز است، زیرا با وجود اینکه ابعاد این سیارک برای اخترشناسان آشکار شده است، اما امکان رصد دقیق این سیارک به واسطه مدار ناهنجاری که دارد امکان پذیر نیست. همین ویژگی پیش بینی اینکه سیارک در مسیر برخورد با زمین قرار دارد یا نه را دشوار ساخته است.

    در واقع اخترشناسان در تلاش‌اند پیش از اینکه درباره این سیارک اظهار نظری کنند، دست کم دو مدار کامل آن را مشاهده کنند، با این همه نیاز به این بررسی دقیق گروهی دیگر از اخترشناسان را از شایعه پراکنی و داستان پردازی درباره برخورد سیارک به زمین در سال 2040 باز نداشته است. از جمله این داستان‌ها، برخورد سیارک AG5 2011 با زمین در تاریخ پنجم فوریه 2040 است.

    سیارک AG5 2011 از سال 2013 تا 2016 از روی زمین قابل رصد خواهد بود و به این شکل اخترشناسان مجال کافی را برای درک بهتر مدار سیارک و مسیر حرکت آن به دست خواهند آورد. در صورتی که این رصدها احتمال برخورد را به کلی رد نکنند، تا سال 2023 برای منحرف ساختن این سیارک زمان باقی خواهد بود.

    این سیارک نیز مانند آپوفیس که شاید در سال 2036 با زمین برخورد کند، دارای فاصله نشانه‌ای ویژه است، به بیانی دیگر در صورتی که این سیارک در مسیر برخورد با زمین قرار داشته باشد، در سال 2023 از فاصله دو میلیون و 976 هزار کیلومتری از زمین عبور خواهد کرد.

    ناسا وسعت این فاصله نشانه سیارک را از نظر استانداردهای نجومی به هیچ وجه بزرگ نمی‌داند اما این فاصله بزرگ‌تر از فاصله نشانه آپوفیس است. در صورتی که در دوره زمانی 2013 تا 2016 این سیارک از فاصله عنوان شده عبور کند، دانشمندان تنها چند سال زمان برای یافتن راه حلی برای تغییر مدار سیارک و به بیرون راندن آن از مسیر اصلی‌اش فرصت خواهند داشت.

    اجرای چنین ماموریت انحراف از مداری می‌تواند برای مقابله با آپوفیس که در سال 2029 به فاصله نشانه‌اش از زمین خواهد رسید، تمرینی خوب به شمار رود.

    آپوفیس خطر هشت ساله زمین

    شهاب سنگ آپوفیس در سال 2004 توسط رصدخانه "کیت پارک" در آریزونای آمریکا کشف شده است. از آن زمان تاکنون پیش بینی‌هایی در خصوص فجایع احتمالی برخورد این شهاب سنگ با زمین ارائه شده است به طوری که پیش بینی‌های اولیه نشان می‌داد که در سال 2029 آپوفیس با زمین برخورد خواهد کرد.

    اما ارزیابی‌های بعدی نشان داد که در 13 آوریل 2029 این شهاب سنگ عظیم از فاصله بسیار نزدیک از زمین (36 هزار و 350 کیلومتری) عبور خواهد کرد (در این فاصله ماهواره‌های مخابراتی در مدار اطراف استوا می‌چرخند) و در سال 2036 این شهاب سنگ بار دیگر به زمین رسیده و این بار به این سیاره برخورد خواهد کرد.

    هر چند درصد وقوع این احتمالات بسیار پایین (یک به روی 250 هزار) است باوجود این، زمین نمی‌تواند کاملا دور از خطر باشد چرا که حتی مدارهای حرکت شهاب سنگ‌ها نیز می‌تواند در اثر تاثیرات نیروهای گرانشی سیارات تغییر کنند.

    آپوفیس که نام خود را از رب النوع مصر باستان به معنی "ویرانگر" گرفته است، قطری به طول 350 متر دارد و با سرعت حدود 30 کیلومتر بر ثانیه حرکت می‌کند. اگر این شهاب سنگ به زمین برخورد کند شدت برخورد آن به 870 مگاتن می‌رسد. این شدت 65 هزار برابر بزرگ‌تر از بمباران اتمی هیروشیما است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    انفجار سیارکهایی که به زمین نزدیک میشوند!

    دانشمندان شیوه ای متفاوت را برای نابود کردن سیارکهای خطرناک مورد بررسی قرار داده اند تا با کمک آن بتوانند سیارکهای پرخطر را با استفاده از بمب اتمی نابود کنند. در صورتی که سیارکی در مسیر برخورد با زمین قرار بگیرد، این طرح جدید می تواند از پیامدهای نجات بخشی برای زمین برخوردار باشد. بر خلاف تصاویری که در فیلم مشهور “آرماگدون” مصور شده اند، قرار نیست که فضانوردانی به سوی سیارک حرکت کرده و پس از حفاری بمبی را درون آن کار بگذارند، بلکه بمب اتم به همراه یک راکت به سمت سیارک خواهد رفت.

    فیزیکدانان با استفاده از یکی از قدرتمندترین ابررایانه های جهان در لابراتوار ملی لس آلموس، به محاسبه تاثیرات یک انفجار اتمی بر روی یک سنگ عظیم کیهانی پرداختند. با وجود اینکه ناسا و دیگر آژانسهای فضایی نزدیکترین سیارکها به زمین را ردیابی کرده و مسیر آنها را محاسبه کرده اند، در صورتی که یکی از آنها به صورت غیر منتظره به سمت زمین حرکت کند فاجعه به بار خواهد آمد، از این رو دانشمندان بر این باورند جلوگیری از این فاجعه ارزش آن را دارد که زمین برای وقوع چنین رویدادی در حالت آماده باش قرار داشته باشد.

    در این مطالعه از ابررایانه “سیلو” برای شبیه سازی تاثیر انفجار اتمی یک سیارک استفاده شده است. دانشمندان بر این باورند که سیارکها مجموعه ای متراکم از قطعات سنگی هستند که توسط نیروی گرانش در کنار یکدیگر باقی مانده اند، از این رو یک انفجار اتمی می تواند برای نابود کردن و بی خطر ساختن این سیارکها کافی باشد.

    برای انجام این شبیه سازی، از ابعاد و شکل سیارک “ایتوکاوا” با وسعتی به اندازه ۲۵۰ و طولی برابر ۵۰۰ متر استفاده شده است، این سیارک گرانیتی است. همانطور که در شبیه سازی دیده می شود، با کار گذاشتن یک مگاتن بمب در این سیارک محققان مشاهده کردند که چگونه امواج ناشی از انفجار از نقطه آغاز در سرتاسر سیارک پراکنده شده و آن را به ذراتی بی خطر تجزیه کرد.

    بر اساس گزارش میل آنلاین، ابررایانه سیلو که این شبیه سازی بزرگ را انجام داده به ۳۲ هزار پردازشگر مجهز بوده و از گنجایش محاسباتی ۱٫۳۵ پتافلاب برخوردار است.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    در دهه های آینده سیارکی بزرگ با زمین برخورد می کند؟!

    دانشمندان به دقت در حال بررسی یک سیارک بزرگ هستند که ممکن است در دهه‌های آینده خطر برخورد با زمین را داشته باشد.

    به گزارش سرویس علمی فناوری جام نیوز (29 فوریه / 10 اسفند)، سیارک 2011 AG5 حدود 140 متر بوده و ممکن است در سال 2040 به حدی به زمین نزدیک شود که محققان اکنون درخواست برپایی جلسه‌ای برای بررسی چگونگی مقابله با آن را داده‌اند.

    گفت‌وگو در مورد این سیارک در برنامه کار چهل و نهمین نشست کمیته فرعی علمی و فنی کمیته سازمان ملل برای کاربردهای صلح‌آمیز از فضای خارجی که چندی پیش در وین برگزار شد، قرار داشت.

    این جسم سنگی در ژانویه 2011 توسط رصدخانه‌های کاوش کوه لمون در آریزونا شناسایی شد. اگرچه دانشمندان تاکنون توانسته‌اند اندازه این سیارک را بدست آورند اما جرم و ترکیبات آن هنوز ناشناخته باقی مانده است.

    «کوچنی» از سازمان فضایی اروپا اظهار کرد: سیارک 2011 AG5 تنها جسمی است که از بالاترین شانس برای برخورد با زمین در سال 2040 برخوردار است. اگرچه ما تاکنون تنها موفق به مشاهده نیمی از مدار آن شده‌ایم و این محاسبات هنوز بطور کامل قطعی نشده‌اند.

    وی افزود: ما در طول 14 نشست خود به این نتیجه رسیدیم که این سیارک خطر واقعی برای زمین محسوب می‌شود. اگرچه باید یک یا دو رصد کامل از مدار کامل آن برای نتیجه‌گیری نهایی انجام شود.

    به گفته «دونالد یئومان»، رئیس برنامه رصدهای اجسام نزدیک به زمین در ناسا، امکان برخورد این سیارک با زمین در تاریخ پنجم فوریه 2040 یک در 625 است. اگرچه این برآورد نیز قطعی نیست.

    به گزارش ایسنا، در یک سناریوی بسیار محتمل در مورد امکان برخورد این سیارک با زمین، زمان کافی برای اجرای یک ماموریت انحراف برای تغییر مسیر آن تا پیش از سال 2023 وجود دارد.

    2011 AG5 نیز ممکن است در فوریه 2023 در چنین چاله‌هایی افتاده و تا 2.99 میلیون کیلومتری زمین نزدیک شود. از این رو دانشمندان در صورت بروز هرگونه اتفاقی می‌توانند پیش از سال 2040 این سیارک را به کل از این مسیر بازدارند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    احتمال برخورد یک شهاب سنگ با زمین

    دانشمندان، شهاب سنگی را شناسایی کرده اند که احتمال دارد در پنجم فوریه 2040 به زمین برخورد کند.محققان احتمال این برخورد را یک در 625 عنوان کرده اند. به گزارش اسپیس دیلی، عرض این سنگ آسمانی که 2011 AG5 نام گرفته اسن، 460 پا است.

    تیم اقدام سازمان ملل متحد در مورد اجرام نزدیک به زمین، گفتگوهای خود را در مورد چگونگی منحرف کردن این شهاب سنگ آغاز کرده است. محققان بیم دارند این شهاب سنگ طی چند سال آینده با زمین برخورد کند.

    در حالی که امکان دارد در صورت برخورد این جرم آسمانی به یک شهر، میلیون ها نفر کشته شوند، اما این شهاب سنگ بسیار کوچکتر از شهاب سنگ 9 مایلی است که موجب انقراض دایناسورها در 65 میلیون سال پیش شد.

    تا کنون دانشمندان فقط توانسته اند نیمی از مدار شهاب سنگ 2011 AG5 را مشاهده کنند و امیدوارند اطلاعات بیشتری در مورد مسیر این جرم آسمانی بین سال 2013 و 2016 که امکان نظارت بر آن از زمین فراهم می شود، به دست آورند.

    این نظارت ها به دانشمندان کمک می کند در صورت لزوم در مورد اقدام برای تغییر جهت این شهاب سنگ تصمیم بگیرند.

    محققان می گویند می توان از تسلیحات هسته ای برای فروپاشی این سیارک استفاده کرد اگرچه چنین اقدامی می تواند بارشی از سنگ های مرگبار به زمین در پی داشته باشد.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    سایت انترنتی برخورد با زمین

    بر اساس پیش بینی ها قرار است یک سیارک با قطر 20 کیلومتر با زمین برخورد کند. شما چی کار میکنید

    الف: فرار میکنید. ب. به بروس ویلیس هنرپیشه هالیوود زنگ میزنید تا بار دیگر مانند فلم آرماگدون 1998 با تیم خود به سوی این سیارک برود و با بمب آن را تکه تکه کند. ت. یا هیچ کاری نمیکنید، زیرا سیارک به یک نقطه دور از محل زندگی شما برخورد می کند و شما هیچ صدمه نمی بینید. تنها کاری که باید بکنید، این است که پارامتر یا مشخصات سیارک را به سایت جدید "برخورد با زمین" وارد کنید تا همه اطلاعات بشمول اندازه حفره ایجاد شده توسط این سیارک را بدست بیارید و یا بفهمید که چقدر باید دور بروید تا سیارک بر شما صدمه نرساند (و اگر امکان نداشته باشد) میتوانید بلندی موج سونامی و تمامی جزئیات عواقب این حادثه ویران کننده را بدست بیارید.

     

     

    سایت برخورد با زمین اولأ در سال 2002 و بخاطر استفاده ناسا و امنیت داخلی امریکا ایجاد شده بود. نسخه جدید این سایت که در همکاری با دانشگاه پوردو و کالج سلطنتی لندن ایجاد شده برای استفاده همگانی بوده و میتواند جزئیات بیشتری را در مورد برخورد یک سیارک برای شما ارائه دهد. به رغم امکانات تفریحی و سرگرمی اهمیت آموزشی این سایت به مراتب بالا بوده و شما میتوانید بفهمید که اگر یک سیارک با زمین برخورد کند، چه با خشکی یا آب میزان خسارت آن چقدر خواهد بود.

    با وارد نمودن مشخصات جغرافیایی و دیگر اطلاعات به این سایت همین اکنون میزان خسارات برخورد یک سیارک را محاسبه کنید.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    کوتوله‌ای در راه برخورد با زمین

     تاکنون فیلم‌های مختلفی درباره پایان دنیا ساخته شده که هر یک داستان خود را تعریف می‌کنند؛ اما اخترشناسان از شواهدی از برخورد یک کوتوله نارنجی با خورشید وجود دارد که ممکن است پایان کار دنیای ما باشد.

    محمود حاج‌زمان: به احتمال زیاد، چشم‌انداز سیاره ما در طی 1.5 میلیون سال آینده دستخوش تغییر خواهد شد. بر اساس جدیدترین یافته‌های ستاره‌شناسان، 86 درصد احتمال دارد که یکی از ستارگان همسایه ما به نام گلیس 710 (Gliese 710) با ابر پیرامون منظومه شمسی برخورد کند. این برخورد احتمالا باعث پرتاب دنباله‌دارهای فراوانی به سمت زمین خواهد شد.

    به گزارش پاپ‌ساینس، وادیم بابیلف از رصدخانه پالکویی سنت‌پترزبورگ روسیه گفت این تنها برخوردی نیست که خورشید ما در آینده نزدیک (البته در مقیاس کیهانی!) با آن مواجه خواهد شد. وی داده‌های چندین پایگاه اطلاعاتی اخترشناسی را با یکدیگر ترکیب کرده و حداقل 9 ستاره دیگر را یافته است. برخی از این ستاره‌ها پیش از این حرکت خود را به سوی خورشید آغاز کرده‌اند و برخی دیگر در آینده نزدیک این کار را انجام خواهند داد.

    اطلاعات مربوطه به گلیس710 که یک کوتوله نارنجی است، با اندازه‌گیری سرعت و موقعیت حدود صدهزار ستاره به‌دست آمده که در فهرست ماهواره هیپارخوس در سال 1997 / 1376 منتشر شده است. به‌روز کردن داده‌های هیپارکوس در سال 2007 / 1386 به بابیلف اجازه داد تا احتمال برخورد این ستاره را با منظومه شمسی محاسبه کند.

    طوفانی از دنباله‌دارها که پس از این برخورد به سمت زمین حرکت می‌کنند، مشکلی جدی را به وجود خواهد آورد. همچنین تکه‌های سست یخ درون دنباله‌دارها ممکن است کابوس خطرناک‌تری نسبت به خود شهاب‌سنگ‌ها باشند. دانشمندان هنوز نمی‌دانند که چطور باید با مشکل احتمالی ای تکه یخ‌ها مواجه شوند.

    ممکن است پیش‌بینی بابیلف در حد یک پیش‌بینی باقی بماند و زمین از این حادثه جان سالم به در ببرد. در این صورت دانشمندان زمان کافی دارند تا برای برخورد اجتناب‌ناپذیر کهکشان آندرومدا در 4.5 میلیارد سال دیگر راه‌حلی پیدا کنند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    آیا ممکن است برخورد سیارکی با زمین حیات بشر را مختل کند؟

    در منظومه شمسی علاوه بر سیارات و و ماه هایشان، گرد و غبارهای فضایی، تعداد بی‌شماری ستاره دنباله دار، سیارک و انواع مختلفی از زباله های فضایی که ما در فضا رها کرده ایم، با سرعت های غیرقابل پیش بینی و در همه نوع مداری اطراف زمین حرکت می‌کنند. زمین هر روز با انواعی از این مواد برخورد می کند. این مواد در رادارهای معمولی نشان داده نمی شوند و برخوردشان ارزش خبری ندارد. بیشتر سیارک های نسبتاً بزرگی هم که با زمین برخورد می کنند در نهایت اندازه یک توپ بسکتبال را پیدا می‌کنند. چرا که بیشتر آنها در حین عبور از جو زمین می سوزند و تنها همین اندازه از آنها باقی می ماند. چنین سیارک هایی تقریباً یک بار در هفته به زمین برخورد می‌کنند. این وقایع به خاطر زیبایی شان توجه ستاره شناسان را به خود جلب می کنند.

    بنابراین باید برخورد بزرگ تری صورت بگیرد تا توجه ما را به خود جلب کند. آخرین باری که افراد معمولی توجه شان به این برخوردها جلب شد به سال 1908 برمی گردد که یک سیارک بزرگ با نیروی یک بمب 15 مگاتنی در جو زمین منفجر شد و مواد آن در یک سطح دوهزار کیلومتر مربعی در منطقه سیبری پراکنده شد. اگر بدانیم که بمب هسته ای که آمریکا روی هیروشیمای ژاپن انداخت 15 کیلوتن بود به ابعاد چنین انفجاری پی می بریم.

    سازمان فضایی آمریکا، ناسا و آژانس فضایی اروپا می گویند که معمولاً هر صد سال یک بار چنین سیارک های بزرگی با زمین برخورد می کند. اما سیارکی که این بار دانشمندان را در هم ریخته دست کم دو برابر حد معمول است. این سیارک اپفیس (Apophis) نامیده می‌شود و حدود 270 متر طول دارد. یعنی 45 میلیون تن سنگ با سرعت 45 هزار کیلومتر در ساعت) به دور خورشید می گردد. اگر این توده به زمین برخورد کند، به سادگی می‌تواند یک شهر بزرگ را با خاک یکسان کند.

    طبق گفته همه منابع علمی، در حال حاضر احتمال برخورد اپفیس با زمین خیلی کم است. براساس برآوردی که محققان ناسا در اواخر سال میلادی گذشته انجام دادند احتمال این برخورد یک در 250 هزار و در سال 2036 است. با این وجود دانشمندان راه های مقابله با خطر برخورد را هم از نظر دور نمی دارند.

    برخی هدف گیری آن با سلاح های هسته ای را پیشنهاد می کنند. اما برخی از دانشمندان فکر می کنند که منفجر کردن اپفیس با یک بمب هسته ای فکر بدی است. چون که موجب می‌شود به جای یک سیارک خیلی بزرگ، یک توده از سیارک های بزرگ به زمین برخورد کنند.

    چون این انفجار سیارک را به قطعات بزرگ تبدیل می کند. برخی نیز می گویند که اگر ما این سیارک را به موقع و زود منفجر کنیم، زمان کافی هم در اختیار خواهیم داشت تا مسیر قطعات را منحرف کنیم.

    چند پیشنهاد عمده دیگر هم وجود دارد. به عنوان مثال این که چندین فضاپیما روی اپفیس فرود بیایند و سطح آن را سوراخ کنند و آن چه که در داخلش است را به خارج پمپ کنند.

    ناسا قبلاً چنین کاری را با موفقیت انجام داده. به این ترتیب که فضاپیمایی را با هدف آشکار کردن ترکیبات داخلی یک ستاره دنباله دار به سوی آن فرستاده. در مورد اپفیس نیز پمپ کردن مواد داخل آن به خارج از سیارک و به درون فضا کافی است تا این سیارک را در مسیری مخالف مسیری که به برخورد با زمین منجر می شود پرتاب کنیم.

    دانشمندان همچنین از فرستادن یک فضاپیما به داخل مدار اپفیس صحبت می کنند تا در نزدیکی آن پرواز کند. این کشتی فضایی تعادل جاذبه ای که اپفیس را در مسیرش نگه می‌دارد را به طور اساسی به هم می‌زند و آن را به گونه‌ای می کشاند که موقعیتش بیشتر از این زمین را تهدید نکند.

    مدتی پیش نیز آژانس فضایی روسیه جنجالی در زمینه نحوه برخورد با این سیارک به پا کرد. این آژانس گفت که می توان یک فضاپیما را به سوی این سیارک فرستاد تا به آن ضربه بزند و آن را از مسیرش خارج کند و احتمال برخوردش با زمین را کاهش دهد.

    دانشمندان آمریکایی در واکنش به چنین پیشنهادی می گویند که چنین سناریویی غیرمحتمل است. همچنین دان یئومنس که مسئول برنامه «اشیای نزدیک زمین ناسا» است، گفته است که محاسبات بهتر درباره مسیر اپوفیس در چند سال گذشته نشان داده که تقریباً هر نوع احتمال برخورد آن با زمین در سال 2036 منتفی است. به این ترتیب ناسا اپوفیس را خطری نزدیک نمی داند.

    اما روس ها برخورد اشیایی نظیر اپفیس با زمین را جدی قلمداد می کنند. چنان که آژانس فضایی روسیه می‌گوید که باید جلسه ای برگزار و مأموریتی به سوی اپوفیس ترتیب داده شود و حتی در نهایت از ناسا، آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی چین هم دعوت شود تا به این پروژه ملحق شوند. روس ها می گویند که اپوفیس تنها یک نمونه است. چرا که بسیاری از اشیای خطرناک دیگر هم وجود دارند.

    البته خود ناسا هم تخمین می زند که 100 هزار سیارک به طور خطرناکی نزدیک به زمین و به دور آن می‌گردند و برخی از آنها به قدر کافی بزرگ هستند که باعث ایجاد مشکل برای این سیاره شوند. در حالی که ناسا تنها چهار هزار تا از آنها را تعقیب می کند.

    بنابراین به طورکلی استراتژی ای برای حمله به این اشیا مورد نیاز است. قصه برخورد سیارک ها با زمین، برای این سیاره، قصه ای بسیار قدیمی است و شاید شکل کنونی آن مدیون برخورد این سیارک ها با آن است. چراکه براساس کشف جدیدی که در نشریه نیچر منتشر شده، برخورد سیارک ها با زمین به سنگی شدن این سیاره منجر شده است.

    شواهد جدید حاکی از این است که بین سه میلیارد و 800 میلیون تا دو میلیارد و 500 میلیون سال پیش نه برخورد با زمین صورت گرفته است. در همین دوره زمانی است که اولین قاره ها بر روی زمین ظاهر شدند. به این ترتیب نظریه ای جدید و جسورانه حاکی از این است که این سنگ های فضایی خیلی هم مخرب نبوده اند و حتی ممکن است به تشکیل قاره ها کمک کرده باشند.

    دانشمندان می گویند که در ابتدای تشکیل زمین در چهار میلیارد و 600 میلیون سال پیش گدازه های تابان و گازهای داغ زمین را فراگرفته بودند. در نهایت مناطقی از این دریای آتشین به قدری سرد شد که پوسته ای روی آن تشکیل شد. به این ترتیب اولین سنگ‌های سخت به صورت لایه ای روی مایع داغ سفید رنگی شناور شدند. اما این سنگ‌ها چیزی بیش از یک لایه نازک نبودند. تشکیل ریشه های عمیق تر برای این سنگ ها مدت بیشتری به طول انجامید. البته این که قاره ها دقیقاً چگونه و با چه سرعتی ایجاد شده و توسعه یافته اند، هنوز موضوع بحث و مناظره است. دانشمندان مدت های مدیدی فکر می کردند که فعل و انفعالات داخلی زمین به تنهایی موجب تشکیل قاره ها شده. اما این یافته ها به برجسته شدن این ایده جدید انجامیده که برخوردهای سیارکی بزرگ با زمین نقش مهمی در ایجاد قاره ها بازی کرده است.

    منابع:

    http://science.howstuffworks.com/apophis.htm

    http://www.guardian.co.uk/world/2009/dec/30/russia-plan-save-earth-asteroid

    http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=violent-origins-of-continents

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین
    مقدمه نویسنده وبلاگ

    چرا این بخش از بخش شهاب‌سنگ‌ها جدا شده است. شاید به نظر آید که می‌شد این بخش را در بخش شهاب‌سنگ‌ها ادغام نمود. ممکن است این حرف درست به نظر برسد که در واقع دور از صحت هم نیست. اما از آنجا که بشر همواره خطر به خود را جدی تلقی نموده و به راستی نیز جدی است، بنابراین چنین بخشی را جداگانه در وبلاگ از آن جهت قرار دادم که اگرچه شهاب‌سنگ‌ها مطلب جالبی است برای پژوهش، لیکن مطلب آنجا مهمتر می‌شود که قرار باشد که این شهابسنگ‌ها از جو زمین گذشته و به سطح زمین برسند. بالاخص آنکه اگر این شهابسنگ‌ها بزرگ بوده و خطرآفرین باشند و در مراکز مسکونی فرود آیند.

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : سایه روشن ، برخورد با زمین