تاریخ : 30 مرداد 1396
زمان : 03:35:26
نظر سنجی
  • جای خالی چه مطلب خاصی را در این وبلاگ احساس می کنید؟

مطالب عادی و روزمره
مطالب بسیار بغرنج و ثقیل الدرک

مشاهده نتایج


موضوعات

منوی کاربری

میهمان گرامی خوش آمدید





آمار وبسایت
  • بازدید امروز : 202 بار
  • بازدید دیروز : 815 بار
  • بازدید ماه : 22275 بار
  • بازدید کل : 559339 بار

  • 1 2 3 4
    تبلیغات
    آخرین ارسال های انجمن
    هیچ ارسال جدیدی برای تالار گفتمان وجود ندارد .
    قبر و برزخ در قرآن

    مقدمه: عالم قبر نوعی زندگی است که بین دنیا و قیامت قرار گرفته است قرآن مجید در تعدادی از آیات از آن سخن گفته است و از اموری که در آنجا برای انسان اتفاق می افتد خبر داده است که در این مقاله به پاره ای از این مباحث اشاره شده است.

    اگر لحظه جانکاه مرگ را نخستین منزل انسان پس از دنیا بدانیم، و طبعا مراسم غسل و کفن و نماز بر میت ادامه همان منزل خواهد بود، باید نزول در قبر را منزل دوم بشماریم.خانه ای که انسان کوچکترین سابقه ای با آن ندارد، خانه بسیار تنگ، و مقدار گنجایش آن به پهنای نیم متر، و طول کمتر از دو متر می‌باشد، و انسان پس از سائیدن «چهره بر خاک»، به تدریج از چشمهای انسانهای مادی نگر، پنهان می‌گردد، و با گذاردن چند آجر بر روی دیواره قبر، خروارها خاک بر آن ریخته می‌شود و ارتباط مادی انسان با جهان پیشین قطع می‌گردد.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    برزخ

    برزخ، در لغت به معنای حاجز و جداکنندة دو چیز از یکدیگر، و در قرآن و احادیث و متنهای فلسفی و عرفانی به همین معنا، بسیار به کار رفته است؛ مثلاً وسوسه به «برازخ الایمان » (حد واسط کفر و ایمان یا شکّ و یقین) تعبیر شده (ابن اثیر، ج 1، ص 118)، یا فاصلة میان مرگ و رستاخیز برزخ نام گرفته است. کاربرد اصطلاحی این واژه، خصوصاً در منابع دینی به معنای مرحله‌ای بین دنیا و آخرت (یا مرگ و قیامت) و در متنهای عرفانی و فلسفی به معنای عالَمی میان عقول مجرّد و اجسام مادّی، حایز اهمیت است.

    1) اصطلاح دینی. برزخ سه بار در قرآن به کار رفته است (فرقان:53؛ الرّحمن:20؛ مرجوع کنید به منون:100). در دوآیة نخست، به معنای جداکنندة دو دریای شور و شیرین از یکدیگر، و در آیة سوم به مفهوم فاصلة میان مرگ و رستاخیز یا عالمی بین دنیا و آخرت است. در آیة اخیر، خداوند پس از نقل قول بدکارانی که پس از مرگ درخواست بازگشت به دنیا و انجام دادن کارهای نیک دارند، می‌فرماید: «وَ مِنْ وَرَائِهمْ برزَخٌ الی ' یَومِ یُبْعَثون » (و در پشت سرشان تا روز رستخیر مانعی در راه بازگشت آنها است). مفسّران در تفسیر برزخ در این آیه، آرای گوناگونی دارند، از جمله: حالتی بازدارنده از جبران گذشته؛ فاصلة مرگ و رستاخیز؛ مانعی در راه بازگشت به دنیا پس از مرگ؛ حدّ فاصل دنیا و آخرت؛ باقیماندة دنیا تا فرارسیدن قیامت؛ مانعی در راه رسیدن به حالات صالحان؛ مانعی در رسیدن انسان به مراتب بالا در آخرت؛ صورتی ظلمانی متناسب با کارهای ناشایست افراد بشر و مانع بازگشت آنان به حقّ (آخرت ) و به اجسام مرکّب (دنیا)؛ فاصلة میان دو نفخة صور؛ اَجل؛ مهلت و قبر، و برخی آن را بر «عالم مثال» منطبق کرده‌اند. بیشتر مفسران قرآن «وَراء» را در سورة مرجوع کنید به منون (آیة 100) به معنای «اَمام =پیش رو» یا متردافهای آن دانسته‌اند. این نکته را نیز یادآور شده‌اند که این آیه، بازگشت به دنیا را مطلقاً نفی می‌کند؛ زیرا با قیام قیامت، افراد زندگی اخروی می‌یابند (ابن منظور؛ راغب اصفهانی؛ مرتضی زبیدی، ذیل واژه؛ ابن عربی، تفسیر، ج 2، ص 130؛ فخر رازی، ج 23، ص 121؛ قرطبی، ج 12، ص 150؛ طوسی، ج 7، ص 394؛ طباطبائی، 13901394، ج 15، ص 68؛ طبری، ج 9، جزء 18، ص 41؛ طبرسی، ج 4، ص 118؛ ابن جوزی، ج 5، ص 490؛ فراء، ج 2، ص 242؛ سیوطی، ج 5، ص 15؛ مجمع التفاسیر، ج 4، ص 358359). در روایاتی چند، به نقل از امام سجّاد و امام صادق علیهماالسلام، گفته شده است که برزخ همان قبر یا کیفر و پاداش میان دنیا و آخرت است (کلینی، ج 3، ص 242؛ مجلسی، ج 6، ص 214، 218) و حضرت علی علیه السلام آن را به «امرٌ بین امرین» تعبیر کرده است (مجلسی، ج 6، ص 246).

    ویژگیهای این برزخ در چند آیه و در روایات بسیاری بیان شده است. از آیات (مثلاً بقره:154؛ آل عمران:169؛ هود:105 108؛ مریم:62؛ فرقان:26؛ مرجوع کنید به من:11،46؛ نحل:63؛ ابراهیم:27؛ طه:124؛ نوح:25) بصراحت یا با توجه به توضیحات روایی بر می‌آید که آدمیان پس از مرگ به عالمی دیگر می‌روند و به مقتضای آنچه در دنیا کسب کرده‌اند در نعمت یا نقمت زندگی می‌کنند. در این عالمِ برزخ، مانند دنیا و بر خلاف آخرت (رجوع کنید به دهر:13)، روز و شب و آسمان و زمین وجود دارد، هر بامداد و شامگاه مجرمان بر آتش دوزخ عرضه می‌شوند ولی به مرجوع کنید به منان روزی داده می‌شود. بیشتر مفسّران، دو آیة اول را که از زنده بودن شهیدان و روزی خوردن آنان نزد خدا خبر می‌دهد، و یکی از دوبار زنده شدن را که در آیة 11 سورة مرجوع کنید به من آمده راجع به همین عالم پس از مرگ و پیش از قیامت می‌دانند، و نیز خطاب پیامبر صلّی اللّه علیه وآله وسلّم را به آن عده از سران قریش که در جنگ بدر کشته شدند، از دلایل وجود زندگی برزخی دانسته‌اند ( رجوع کنید به بدر *؛ همچنین، خطاب حضرت علی علیه السلام به جسد کعب بن سوره، قاضی بصره، و طلحه پس از جنگ جمل، که آنها را «شنوا» خوانده است).

    بنابر روایات بسیاری، به هنگام مرگ، صورت دارایی و فرزندان و اعمال آدمی در برابر او حاضر می‌شوند و با او سخن می‌گویند و، پس از مرگ، آدمی از آنچه در اطرافش می گذرد آگاه می‌شود، تشییع کنندگانِ جنازة خود را می‌بیند، با آنها سخن می‌گوید (اما کسی نمی شنود) و صدای پایشان را به هنگام بازگشت از مراسم خاک سپاری می‌شنود. در قبر ممکن است، به سبب برخی از گناهان، دچار فشار شود، و بنابر برخی روایات، همة افراد، جز قلیلی، گرفتار فشار قبر می‌شوند (در روایتی آمده است که مرجوع کنید به منان از فشار قبر در امان اند؛ کلینی، ج 3، ص 130). روح در قبر به جسد بازمی‌گردد و دو فرشته به نزد مرده می‌آیند و بازجوی اعتقادات او می‌شوند. آنگاه مرجوع کنید به منانی که، به گفتة قرآن، بر عقیدة حقّ ثابت قدم مانده باشند (ابراهیم:27)، در فضایی به وسعت دید خود از نعمتهای بهشتی بهره می‌برند؛ ولی کافران گرفتار عذاب، یا به تعبیر قرآن، «زندگی تنگ» (طه:124) می‌شوند و دری از قبر آنان به سوی دوزخ گشوده می‌شود. بنابر بعضی از روایات، مرجوع کنید به منان به خوابی آرام فرو می‌روند ولی کافران خوابی آزاردهنده همراه با سختیهای گوناگون آغاز می‌کنند. چه بسا مرجوع کنید به منان گناهکار نیز عذاب ببینند تا در عالم آخرت پاک باشند. مرجوع کنید به من در عالم قبر با عبادات و اعمال نیک خود که تجسّم می‌یابند انس می‌گیرد و به هیچ روی آمادة بازگشت به دنیا نیست، بلکه عالم قبر را نسبت به دنیا به منزلة دنیا نسبت به دوران جنینی می‌داند. روح مرجوع کنید به من به قالبی مانند قالب دنیایی تعّلق می‌گیرد و در بهشت که غیر از بهشت آخرت است (مجلسی، ج 6، ص 285) آشیان می‌گیرد. ارواح مرجوع کنید به منان به دیدار یکدیگر می‌روند و از ارواح تازه وارد، حال آشنایان خود را می‌پرسند. برزخیان گاهی بازماندگان خود را در دنیا زیارت می‌کنند و از کارهای نیک بازماندگان، اگر مرجوع کنید به من باشند، شاد و اگر کافر باشند حسرت زده می‌شوند. در روایتی هم آمده است که روح تا قیامت در دل خاک می‌ماند و روح افراد دفن نشده را فرشته ای به خاک می‌سپارد. بنابر بعضی از روایات شیعی، سرجوع کنید به ال و جواب و زندگی برزخی مختص کسانی است که دارای ایمان محض یا کفر محض بوده باشند و دیگران حالت بیخبری را می‌گذرانند (کلینی، ج 3، ص 235-237). بنابر حدیثی که کلینی نقل کرده است، جسم انسان پس از مرگ متلاشی می‌شود و فقط «طینت»ی که از آن خلق شده است به جای می‌ماند (ج 3، ص 251). در حدیثی نیز به روایت ابوهریره به متلاشی شدن بدن و بر جای ماندن جزئی کوچک از آن به نام «عَجْبُ الذَّنَب» اشاره شده است (بخاری جعفی، ج 2، ص 34). پیامبر صلّی اللّه علیه وآله قبر را نخستین مرحلة آخرت دانسته و بارها از عذاب آن استعاذه کرده‌اند. در روایات همچنین به برخی کارها که سبب عذاب قبر یا رهایی از آن می‌شود اشاره و نمونه هایی از عذاب قبر، از قول پیامبر صلّی اللّه علیه وآله که خود در معراج شاهد آنها بوده اند ذکر شده است. دیدار زندگان در حالت بیداری با برخی از پیامبران پیشین، از جمله رسول اکرم صلّی اللّه علیه وآله، گاهی روی داده است. در چند روایت نیز به نادرستی این عقیده تصریح شده است که ارواح مرجوع کنید به منان زندگی برزخی را درون چینه‌دان پرندگانی سبز رنگ در قندیلی به زیر عرش می‌گذرانند، همچنین بر تعلق روح به جسدی مانند جسد دنیایی تأکید شده است. در پاره ای از روایات، محلّ اجتماع ارواح مرجوع کنید به منان و ارواح کافران ذکر شده است. همچنین به روایت کلینی، در دوران برزخ، روح عذاب می‌بیند نه جسم دنیایی (مجلسی، ج 6، ص 202294، ج 54، ص 342؛ بخاری جعفی، ج 1، ص 101103؛ مسلم بن حجاج، ج 3، ص 21992204؛ کلینی، ج 3، ص 121263، جاهای متعدد).

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    برزخ (برگرفته از ویکی فقه)

    از دیدگاه قرآن و روایات، برزخ و قبر یک چیز است که گاهی از آن به عالم قبر و گاهی از آن به عالم برزخ یاد می‌شود. برزخ در لغت یعنی چیزی که حایل بین چیزی و چیز دیگر باشد. [۱]ازاین رو به جهانی که میان دنیا و آخرت واقع می‌شود برزخ اطلاق می گردد؛ چنان که در آیاتی از قران، برزخ بیانگر فاصله میان دو دریاست. [۲] [۳] برزخ در اصطلاح حکمت: به همان عالم مثال اطلاق می‌شود، زیرا عالم مثال حد فاصل بین عالم عقل و عالم ماده است.و در اصطلاح شریعت: فاصله میان مرگ تا قیامت کبری را گویند.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    ارتباط عالم برزخ با عالم قبر (محل دفن میت) چگونه است؟

    واژه قبر در بسیاری از روایات به معنای برزخ است و منظور از فشار قبر یا سؤال و جواب نکیر و منکر در شب اول قبر شب اول انتقال انسان از این دنیا به عالم برزخ می‌باشد. در نتیجه اول شبی که انسان از دنیا رفته شب اول برزخ (قبر) او حساب می‌شود و آنچه که مربوط به فشار قبر می‌باشد عذابی برزخی است مربوط به شب اول مرگ آدمی در نتیجه اگر کسی را حیوانات درنده بخورند یا در دریا غرق شود از شب اول قبر معاف نمی‌باشد. مسأله عالم برزخ و چگونگی آن از مباحث دقیق در فرجام‏شناسی می‏باشد و آیات و روایات متعددی به این بحث پرداخته است. انس با محسوسات و امور مادی، تصوری غلط از مسائلی مثل عالم برزخ ایجاد کرده، لذا نیازمند طرح مقدمات مختلفی برای توضیح مسأله می‏باشیم.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    آیا وضعیت افراد در عالم برزخ ثابت است؟

    در برزخ زمان وجود دارد، شب و روز وجود دارد، صبح و شب وجود دارد...، برزخی‌ها به اندازه منزلت خود، از دنیا و از بستگان خود بازدید می‌کنند، در شرایطی، امکان دید و بازدید و اجتماع با همدیگر را دارند، با یکدیگر گفتگو می‌کنند.

    عالم برزخ، مادی صرف نیست، بلکه مثالی است، بعضی آثار جهان مادی در آنجا حضور دارند؛ برای مثال، در آنجا امکان کمال وجود دارد، وضعیت فرد در عالم برزخ الزاماً ثابت و یکسان باقی نمی‌ماند، ممکن است بهتر یا بدتر شود و این بستگی دارد به آنچه که در این دنیا بر جای گذاشته است.

    در بحث از نگرش‌های اسلامی به بسیاری از مباحث نگرش به زندگی نیز اشاره‌هایی شده است که در این نوشتار به اختصار مطالبی یاد آوری می‌شود.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    زندگی برزخی چگونه است؟

    کلاً در ارتباط با زندگی برزخی دست ما کوتاه است و تا زمانی که ما به آنجا نرویم نمی‌توانیم آن را درک کنیم. مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانی نقل می‌کنند که استاد ایشان آیت الله سید احمد کربلایی که از عرفا بود زمانی که از دنیا رفت در یک حالتی ایشان را دید (ظاهراً در حالت خواب بوده است) دست ایشان را گرفت و گفت از آن طرف چه خبر دارید؟ او با یک حالتی دست خود را کشید و گفت باید اینجا بیایی تا ببینی چه خبر است. شبیه همین مطلب را نیز مرحوم آیت الله گلپایگانی که از مراجع بزرگ تقلید و همزمان با آیت الله بروجردی بود نقل می‌کنند.

    ایشان مرحوم میرزای نائینی را در حالتی دید و از ایشان پرسید از عالم برزخ چه خبر؟ مرحوم نائینی فرمودند: یک چیزی می‌گوییم، یک چیزی می‌شنوید و یک چیزی می‌شنویم. باید آن را ببینید. این واقعیت مسئله است. اما آن چیزی که از اهل بیت به ما رسیده و ما به غیر از این سند دیگری نداریم این است که بعد از مرگ زندگی برزخی به این شکل شروع می‌شود که روح که تا به حال با این بدن سنگین، خاکی و گوشتی و استخوانی کار می‌کرد، زندگی خود را با یک بدن سبک آغاز می‌کند.

    بدن سبک همان بدن برزخی است که به آن بدن مثالی هم می‌گویند. چون شکل و مثل این بدن است.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    راه‌های آگاه شدن از احوال اموات در برزخ چیست؟

    پاسخ اجمالی

    عالم برزخ حد فاصل بین دنیا و قیامت است که احکام و نظام مخصوص به خود را دارد. انسان تا زمانی که در دنیا مادی است با ابزار مادی، توانایی برقراری ارتباط با اهالی برزخ را ندارد و تنها از طریق معصومین (انبیا و امامان) با مراجعه به کلمات آنان است که می‌تواند به اطلاعات جامع و مطمئنی از آنچه در آنجا می‌گذرد، دست یابد.

    البته می‌توان از طریق راه های که در ذیل می‌آید با برزخیان ارتباط برقرار کرد:

    1- تهذیب نفس و سیر و سلوک شرعی به حدی که باعث رهایی جان از تعلقات مادی گردد، در این راه شخص سالک به اندازه و ظرفیت وجودی خود می‌تواند از احوال مردگان باخبر گردد و از اطلاعات محدودی آگاهی یابد.

    2- احضار ارواح، این راه علاوه بر مشکلاتی که دارد طبق نظر برخی از فقها، از نظر شرعی حرام است.

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    عالم‌ برزخ‌ از زبان‌ امیر مؤمنان‌

    امیر مؤمنان‌ فرمود: فرزند آدم‌ وقتیکه‌ به‌ آخرین‌ روز دنیا و اولین‌ روزآخرت‌ می‌رسد، مال‌ و فرزندان‌ و اعمالش‌ در نظر اومجسم‌ می‌شود!

    نخست‌ متوجه‌ اموال‌ خود می‌شود و به‌ او می‌گوید: بخدا سوگند! من ‌برای‌ جمع‌آوری‌ و حفظ‌ تو، بسیار حریص‌ بودم‌ و زیاد بخل‌ ورزیدم‌! حال‌ چه‌ کمکی‌ می‌توانی‌ به‌ من‌ بکنی‌؟ ثروتش‌ به‌ او می‌گوید: فقط‌ می‌توانی ‌کفن‌ خود ر ا از من‌ برداری‌!

    او متوجه‌ فرزندان‌ خود می‌شود و به‌ آنها می‌گوید: بخدا سوگند من‌ شما را خیلی‌ دوست‌ داشتم‌ و همواره‌ از شما حمایت‌ می‌‌کردم‌! چه‌ خدمتی‌ می‌توانید - در این‌ روز بیچارگیم ‌- به من‌ بکنید؟ می‌گویند: هیچ‌! - غیر از اینکه‌ - تو را در قبرت‌ دفن‌ کنیم‌! سپس‌ متوجه‌ عمل‌ - عمل‌ صالح ‌- خود می‌شود و می‌گوید: بخدا سوگند! من‌ در باره‌ تو بی‌‌رغبت‌ بودم‌ و تو بر من‌ گران‌ بودی‌! تو امروز چه‌ کمکی‌ به‌ من‌ می‌کنی‌؟ می‌گوید: من‌ در قبر و قیامت‌، مونس‌ توام‌! تا آنکه‌ من‌ و تو را بر پروردگارت‌ عرضه‌ بدارند!

    آنگاه‌ امام‌ فرمود: اگر آدمی‌ در دنیا ولی‌ خدا باشد، عملش‌ بصورت‌ خوشبوترین‌ و زیباترین‌ و خوش‌لباسترین‌ مرد، نزدش‌ می‌آید و به‌ او می‌گوید: تو را به‌ روحی‌ از خدا و ریحانی‌ و بهشت‌ پر نعمتی‌ بشارت می‌‌دهم‌ که‌ چه‌ خوش‌ آمدنی‌ کردی‌! او می‌ پرسد: تو کیستی‌؟ جواب‌ می‌دهد: من‌ عمل‌ صالح‌ توام‌ که‌ از دنیا به‌ آخرت‌، کوچ‌ کرده‌ ام‌!

    آدمی‌ در آن روز، غسال‌ خود را می‌‌شناسد و با کسانی که‌ جنازه‌اش‌ را بر می‌‌دارند، سخن‌ می‌گوید و سوگندشان‌ می‌دهد که‌ عجله ‌کنند! همینکه‌ داخل‌ قبر شد، دو فرشته‌ نزدش‌ می‌‌آیند که‌ همان‌ دو فتان ‌قبرند! موی‌ بدنشان‌ آنقدر بلند است‌ که‌ برروی‌ زمین‌ کشیده‌ می‌شود وبا نیشهای‌ خود، زمین‌ را می‌شکافند! صدایی‌ چون‌ رعد و قاصف‌ دارند. چشمانی‌ چون‌ برق‌ خاطف‌ وبرقی‌ که‌ چشم‌ را می‌زند! آنها از او می‌پرسند: خدایت‌ کیست‌؟ پیرو کدام‌ پیامبری‌؟ چه‌ دینی‌ داری‌؟

    امام‌ فرمود: اگر آدمی‌ در دنیا ولی‌ خدا باشد، عملش‌ بصورت‌ خوشبوترین‌ وزیباترین‌ وخوش‌ لباسترین‌ مرد، نزدش‌ می‌آید وبه‌ او می‌گوید: تورا به‌ روحی‌ از خدا وریحانی‌ وبهشت‌ پر نعمتی‌ بشارت می‌دهم‌ که‌ چه‌ خوش‌ آمدنی‌ کردی‌! او می‌ پرسد: تو کیستی‌؟ جواب‌ می‌دهد: من‌ عمل‌ صالح‌ توام‌ که‌ از دنیا به‌ آخرت‌، کوچ‌ کرده‌‌ام‌!

    او جواب‌ می‌‌دهد: خدایم‌، اللّه‌ است‌! پیامبرم‌، محمّد و دینم‌ اسلام‌است‌! آنها می‌گویند: چون‌ در سخن‌ حق‌، پایدار مانده‌ای‌، خدایت‌ بر آنچه ‌دوست‌ می‌داری‌ و خشنودی‌، ثابت‌ بدارد!... در این‌ موقع‌، قبر او را تا آنجا که‌ چشمش‌ کار می‌‌کند، گشاده‌ می‌کنند و دری‌ از بهشت‌ بررویش‌ می‌گشایند و به‌ وی‌ می‌گویند: با دیده ‌روشن‌ و با خرسندی‌ خاطر بخواب، آنطور که‌ جوان‌ نورس‌ و آسوده‌ خاطر می‌خوابد!

    ولی‌ اگر دشمن‌ پروردگارش ‌باشد، فرشته‌اش‌ بصورت‌ زشت‌ ترین‌ صورت‌ و لباس‌ و بدترین‌ چیز، نزدش‌ می‌آید و به‌ وی‌ می‌گوید: بشارت‌ باد تو را به‌ ضیافتی‌ از حمیم‌ دوزخ‌! و جایگاهی‌ از آتش‌!

    او نیز غسّال‌ خود را می‌شناسد و تشییع‌ کنندگان‌ را قسم‌ می‌دهد که‌: مرا بطرف‌ قبر مبر! و چون‌ او را داخل‌ قبرش‌ کنند، دو فرشته‌ سؤال‌ کننده ‌نزد او می‌ آیند و کفن‌ او را از بدنش ‌کنار زده‌، می‌پرسند: خدا و پیامبرت ‌کیست‌؟ چه‌ دینی‌ داری‌؟

    او می‌گوید: نمی‌دانم‌! می‌گویند: هرگز ندانی‌ و هدایت‌ نشوی‌! سپس ‌او را با گرز، آنچنان‌ می‌زنند که‌ تمام‌ جنبنده‌هائی که‌ خدا آفریده‌، به‌ غیر ازانس‌ و جن‌، از آن‌ ضربت‌ تکان‌ می‌خورند! آنگاه‌ دری‌ از جهنم‌ برویش‌ باز نموده‌، به‌ او می‌گویند: با بدترین‌ حال‌، بخواب‌! آنگاه‌ قبرش‌، آنقدر تنگ‌ می‌شود که‌ بر اندامش‌ می‌چسبد، آنطور که‌ نوک‌ نیزه‌ به‌ غلافش‌ می‌چسبد، بطوریکه‌ مغز سرش‌ از بین‌ ناخن‌ و گوشتش‌، بیرون‌ می‌آید! خداوند مار و عقرب‌ زمین‌ و حشرات‌ را بر او مسلط‌ می‌‌کند تا نیشش‌ بزنند و او بدین‌ حال‌ خواهد بود تا خداوند او را از قبرش‌ محشور کند!

    لینک ثابت
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    برزخ، از ویکی‌پدیا، دانشنامة آزاد

    برزخ در لغت، به معنای چیزی است که در میان دو چیز دیگر حایل شود[۱] و در اصطلاح علمای اسلام به عالمی (جهانی) گفته می‌شود که مابین این جهان و جهان اخروی(قیامت) است. همچنین به عالم برزخ عالم مثال و خیال نیز می‌گویند.[۲]

    کیفیت عالم برزخ

    کیفیت عالم برزخ، مانند عالم نفس مجرد (خالی) مطلق از ماده است، یعنی مادّه نیست ولی آثار ماده نظیر کیف و کم و اْین را دارد یعنی دارای اندازه و حدود است و رنگ و شکل و صدا، همانند عالم خواب و رؤیا.

    برزخ در قرآن

    لفظ برزخ ۳ بار در قرآن در سوره المؤمنون آیه ۱۰۰ و سوره الفرقان آیه ۵۳ و سوره الرحمن آیه ۲۰ آمده است. از آیات قرآن کاملاً این مطلب استفاده می‌شود که غیر از دنیای قیامت که در آن به حساب کلی افراد رسیدگی می‌شود، دنیای دیگری در بین این دنیا و دنیای قیامت وجود دارد که آن را اصطلاحاً می‌گویند عالم برزخ. برزخ یعنی حائل و واسطه. عالم برزخ یعنی عالمی که در بین عالم دنیا و عالم آخرت قرار گرفته. و لهذا در عالم برزخ هم با اینکه هنوز حساب کلی افراد رسیدگی نشده است و در قیامت باید رسیدگی بشود، افراد مختلفند، بعضی متنعمند و بعضی معذب. این است که فرموده‌اند: «القبر اما روضه من ریاض الجنه، او حفره من حفر النیران» عالم قبر برای انسان یا به منزله باغی است از باغهای بهشت و یا به منزله گودالی است از گودالهای جهنم. اهل سعادت، از همان آن توفی و مردن، سعادتشان شروع می‌شود، و اهل عذاب، از همان آن مردن، عذاب برزخیشان آغاز می‌گردد. این آیه بر همین مطلب دلالت میکند قرآن نمی‌گوید که قبل از قیامت، مردم، چه سعید و چه شقی همین طور منتظر نگهداشته می‌شوند برای محاکمه نهایی و تا آن وقت همه در یک حالت انتظار بسر می‌برند. و لهذا می‌فرماید اگر ببینی آن زمان را که فرشتگان می‌آیند اخذ میکنند، توفی میکنند، تحویل می‌گیرند به تمام و کمال کافران را و فقط بدنشان می‌ماند که بعد می‌پوسد، و اینها را معذب می‌دارند ( عذاب عالم برزخ ). این بدن دیگر در کار نیست ولی مع‌ذلک عذابش هست. «یضربون وجوههم و ادبارهم» از پیش رو و پشت سر، اینها را می‌زنند و به آنها می‌گویند عذاب سوزان را بچشید. «ذلک بما قدمت ایدیکم، و ان الله لیس بظلام للعبید». این آیه دو فراز دارد: یکی «ذلک بما قدمت ایدیکم» و دیگر: «و ان الله لیس بظلام للعبید». این دو فراز مکمل یکدیگرند. وقتی که صحبت عذابهای دردناک می‌شود، فوراً به ذهن انسان می‌آید که چرا خدا چنین عذاب می‌کند؟ آیا این العیاذ بالله ظلم نیست از طرف خداوند؟ قرآن همیشه اینطور جواب می‌دهد: «ذلک بما قدمت ایدیکم »اینها همه به موجب آن چیزهایی است که دستهای خودتان آنها را پیش فرستاده است، یعنی تمام این عذابها و متقابلاً نعیمها، عذابها و نعیمهایی است که به دست خودتان آنها را پیش فرستاده‌اید. خدا هرگز به بندگان خودش ظلم نمی‌کند. آیات قرآن که این مطلب را می‌رساند زیاد است. در قرآن، همیشه عموم مشیت الهی به چشم می‌خورد یعنی قرآن در مسئله مشیت الهی چنین نیست که مثلاً ثنوی باشد و بگوید بعضی امور تحت مشیت الهی است ولی بعضی دیگر تحت مشیت الهی نیست، بلکه می‌گوید همه چیز تحت مشیت الهی است ولی انتساب هر چیزی به اراده خداوند از مجرای سبب و علت خودش است. کارهای بشر هم انتسابش به خداوند از طریق خود بشر و اختیار و اراده اوست. [۳]

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ
    برزخ، از ویکی‌پدیا، دانشنامة آزاد

    برزخ در لغت، به معنای چیزی است که در میان دو چیز دیگر حایل شود[۱] و در اصطلاح علمای اسلام به عالمی (جهانی) گفته می‌شود که مابین این جهان و جهان اخروی(قیامت) است. همچنین به عالم برزخ عالم مثال و خیال نیز می‌گویند.[۲]

    کیفیت عالم برزخ

    کیفیت عالم برزخ، مانند عالم نفس مجرد (خالی) مطلق از ماده است، یعنی مادّه نیست ولی آثار ماده نظیر کیف و کم و اْین را دارد یعنی دارای اندازه و حدود است و رنگ و شکل و صدا، همانند عالم خواب و رؤیا.

    برزخ در قرآن

    لفظ برزخ ۳ بار در قرآن در سوره المؤمنون آیه ۱۰۰ و سوره الفرقان آیه ۵۳ و سوره الرحمن آیه ۲۰ آمده است. از آیات قرآن کاملاً این مطلب استفاده می‌شود که غیر از دنیای قیامت که در آن به حساب کلی افراد رسیدگی می‌شود، دنیای دیگری در بین این دنیا و دنیای قیامت وجود دارد که آن را اصطلاحاً می‌گویند عالم برزخ. برزخ یعنی حائل و واسطه. عالم برزخ یعنی عالمی که در بین عالم دنیا و عالم آخرت قرار گرفته. و لهذا در عالم برزخ هم با اینکه هنوز حساب کلی افراد رسیدگی نشده است و در قیامت باید رسیدگی بشود، افراد مختلفند، بعضی متنعمند و بعضی معذب. این است که فرموده‌اند: «القبر اما روضه من ریاض الجنه، او حفره من حفر النیران» عالم قبر برای انسان یا به منزله باغی است از باغهای بهشت و یا به منزله گودالی است از گودالهای جهنم. اهل سعادت، از همان آن توفی و مردن، سعادتشان شروع می‌شود، و اهل عذاب، از همان آن مردن، عذاب برزخیشان آغاز می‌گردد. این آیه بر همین مطلب دلالت میکند قرآن نمی‌گوید که قبل از قیامت، مردم، چه سعید و چه شقی همین طور منتظر نگهداشته می‌شوند برای محاکمه نهایی و تا آن وقت همه در یک حالت انتظار بسر می‌برند. و لهذا می‌فرماید اگر ببینی آن زمان را که فرشتگان می‌آیند اخذ میکنند، توفی میکنند، تحویل می‌گیرند به تمام و کمال کافران را و فقط بدنشان می‌ماند که بعد می‌پوسد، و اینها را معذب می‌دارند ( عذاب عالم برزخ ). این بدن دیگر در کار نیست ولی مع‌ذلک عذابش هست. «یضربون وجوههم و ادبارهم» از پیش رو و پشت سر، اینها را می‌زنند و به آنها می‌گویند عذاب سوزان را بچشید. «ذلک بما قدمت ایدیکم، و ان الله لیس بظلام للعبید». این آیه دو فراز دارد: یکی «ذلک بما قدمت ایدیکم» و دیگر: «و ان الله لیس بظلام للعبید». این دو فراز مکمل یکدیگرند. وقتی که صحبت عذابهای دردناک می‌شود، فوراً به ذهن انسان می‌آید که چرا خدا چنین عذاب می‌کند؟ آیا این العیاذ بالله ظلم نیست از طرف خداوند؟ قرآن همیشه اینطور جواب می‌دهد: «ذلک بما قدمت ایدیکم »اینها همه به موجب آن چیزهایی است که دستهای خودتان آنها را پیش فرستاده است، یعنی تمام این عذابها و متقابلاً نعیمها، عذابها و نعیمهایی است که به دست خودتان آنها را پیش فرستاده‌اید. خدا هرگز به بندگان خودش ظلم نمی‌کند. آیات قرآن که این مطلب را می‌رساند زیاد است. در قرآن، همیشه عموم مشیت الهی به چشم می‌خورد یعنی قرآن در مسئله مشیت الهی چنین نیست که مثلاً ثنوی باشد و بگوید بعضی امور تحت مشیت الهی است ولی بعضی دیگر تحت مشیت الهی نیست، بلکه می‌گوید همه چیز تحت مشیت الهی است ولی انتساب هر چیزی به اراده خداوند از مجرای سبب و علت خودش است. کارهای بشر هم انتسابش به خداوند از طریق خود بشر و اختیار و اراده اوست. [۳]

    ادامه مطلب
    نویسنده : mojarradat | دسته : خدا ، برزخ